Antoni Süss
 Weterani powstania styczniowego (1939). Antoni Süss, Mamert Wandalli (mistyfikator), Walenty Milczarski, siedzi Wiktor Malewski | |
 podporucznik | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
    | |
Antoni Süss, także Sühs lub Sühssa (ur. 18 stycznia 1844 w Janowie Lwowskim, zm. 26 stycznia 1946) – powstaniec styczniowy, podporucznik weteran Wojska Polskiego. Obok Feliksa Bartczuka najdłużej żyjący powstaniec styczniowy.
Życiorys
Urodził się w 18 stycznia 1844 w Janowie Lwowskim[1][2][3]. Brał udział w wyprawie Józefa Wysockiego na Wołyń, zakończonej klęską pod Radziwiłowem (2 lipca 1863).
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości (1918) w okresie II Rzeczypospolitej został awansowany na stopień podporucznika weterana Wojska Polskiego. W niepodległej Polsce został odznaczony Krzyżem Powstańców 1863 r., Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Powstańców Górnośląskich, Krzyżem Siedemdziesięciolecia Powstania Styczniowego, Odznaką Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie[2]. W 1932 zamieszkiwał w Janowie.
W lutym 1938 otrzymał tytuł członkostwa honorowego oddziału lwowskiego Związku Byłych Ochotników Armii Polskiej[4]. Przed 1939 był jednym z nielicznych weteranów powstania styczniowego, przebywających we Lwowie[5] (na początku 1939 jednym z trzech[6]). Po wybuchu II wojny światowej, agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 i nastaniu okupacji sowieckiej był nadal widywany w miejscach publicznych Lwowa, ubrany w mundur weterana z amarantowymi wyłogami[5].
Miał syna i córki, doczekał się wnuków, prawnuków i praprawnuków[2]. Zmarł po krótkiej chorobie 26 stycznia 1946[2][7]. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie 29 stycznia 1946 (kwatera Ra, zbiorowa mogiła powstańców styczniowych)[7].
Przypisy
- ↑ Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932, s. 920.
- 1 2 3 4 Antoni Süss. Nekrolog. „Dziennik Polski”. Nr 353, s. 8, 27 stycznia 1946.
- ↑ Wyciąg z metryki urodzenia Antoni Suhs
- ↑ Związek b. Ochotników Armii Polskiej w działalności we Lwowie. „Wschód”. Nr 75, s. 11, 20 lutego 1938.
- 1 2 Jadwiga Cieczkiewicz, Józef Staśko. Lwowskie ciekawostki. „Biuletyn”. Nr 46, s. 26, Grudzień 1983. Koło Lwowian w Londynie.
- ↑ W 75-letnią rocznicę powstania styczniowego. Poszli nasi w bój bez broni. „Wschód”. Nr 72, s. 2, 20 stycznia 1938.
- 1 2 Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Antoni Suss. rakowice.eu. [dostęp 2019-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-27)].
Bibliografia
- Cmentarz Rakowicki w Krakowie, Warszawa 1988.