Iwano-Frankowe

Iwano-Frankowe
Івано-Франкове
Ilustracja
Widok ogólny na osiedle
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 lwowski

Powierzchnia

1,98 km²

Wysokość

302 m n.p.m.

Populacja (2022)

 

• liczba ludności

6346

• gęstość

2931 os./km²

Nr kierunkowy

+380 3259

Kod pocztowy

81070

Tablice rejestracyjne

(UA) BC

Położenie na mapie hromady Iwano-Frankowe
Mapa konturowa hromady Iwano-Frankowe, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Iwano-Frankowe”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Iwano-Frankowe”
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa konturowa obwodu lwowskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Iwano-Frankowe”
Położenie na mapie rejon jaworowskiego
Mapa konturowa rejon jaworowskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Iwano-Frankowe”
Ziemia49°55′15″N 23°43′50″E/49,920833 23,730556

Iwano-Frankowe, Janów[1] (ukr. Івано-Франкове; do 1946 roku: Янів, Janiw) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie jaworowskim. Siedziba hromady Iwano-Frankowe. W 2001 roku liczyło ok. 5,8 tys. mieszkańców.

Historia

W I Rzeczypospolitej miasto było centrum niegrodowego starostwa, do którego należało 11 okolicznych wsi[2]. Ewaryst Andrzej Kuropatnicki w wydanym po raz pierwszy w 1786 r. dziełku pt. „Geografia (...) Galicyi i Lodomeryi” tak pisał o Janowie: Miasto z ślicznym kościołem, kosztem niegdyś miejscowego plebana śp. Smokowskiego wymurowanym, ale dla śmierci jego wewnątrz i zewnątrz nie dokończonym, ...w stawy piękne i rybne, i w malinniki obfite, przedtem choć na warszawskim trakcie, tak było nieporządne, że prócz chleba i surowego mięsa, nic dostać do pożywienia nie można było (...)[3].

W II Rzeczypospolitej miejscowość Janów była gminą miejską w powiecie gródeckim, w województwie lwowskim. 1 kwietnia 1929 do Janowa włączono gminę Zalesie[4].

W 1940 roku pozbawiona praw miejskich, stając się siedzibą wiejskiej gminy Janów[5].

W latach 1944–1945 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 26 Polaków[6].

W czasie okupacji niemieckiej polska mieszkanka Janowa Jadwiga Szwarc z d. Hecht udzieliła pomocy Żydówce Reginie Farb, za co w 1989 roku Instytut Jad Waszem uhonorował ją tytułem Sprawiedliwej wśród Narodów Świata[7].

W latach 1940–1941 i 1944–1962 siedziba rejonu janowskiego (od 1946 iwano-frankowskiego).

Od dawnej nazwy miejscowości bierze swoją nazwę Roztocze Janowskie – jedna z trzech części Roztocza Południowego.

Zabytki

Urodzeni we wsi

Przypisy

  1. ↑ Egzonim wariantowy przyjęty na 68. posiedzeniu KSNG
  2. ↑ Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Lwowie, s. 247.
  3. 1 2 Ewaryst Andrzej Kuropatnicki: Geografia albo dokładne opisanie królestw Galicyi i Lodomeryi. Wyd. powtórne. Lwów: Nakładem Wojciecha Manieckiego, 1858, s. 75.
  4. ↑ Dz. U. z 1929 r. Nr 20, poz. 186 (ISAP)
  5. ↑ Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG
  6. ↑ Szczepan Siekierka, Henryk Komański, Krzysztof Bulzacki, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie lwowskim 1939–1947, Wrocław: Stowarzyszenie Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów, 2006, s. 210, ISBN 83-85865-17-9, OCLC 77512897.
  7. ↑ Szwarc Jadwiga (Hecht). collections.yadvashem.org. [dostęp 2024-06-23]. (ang.).
  8. ↑ Na szlakach dziedzictwa Jana III Sobieskiego
  9. ↑ Krzysztof Dunin-Wąsowicz: Rewakowicz Henryk Karol. W: Polski Słownik Biograficzny. T. XXXI.
  10. ↑ Redakcja, Ostatni powstańcy styczniowi. Niepodległej Polski doczekało ich ok. 4,5 tysiąca [online], Nowiny, 22 stycznia 2023 [dostęp 2025-09-04].
  11. ↑ Rybicki Paweł, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2025-09-04].

Bibliografia

  • Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Lwowie ze 102 ilustracjami i planem miasta, Lwów-Warszawa, 1925, 276 s., s. 246–248.

Linki zewnętrzne