Aphelidiomycota
![]() Cykl życiowy | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ |
Aphelidiomycota |
| Nazwa systematyczna | |
| Aphelidiomycota Tedersoo, Sánch.-Ram., Kõljalg, M. Bahram, M. Döring, Schigel, T.W. May, M. Ryberg & Abarenkov Fungal Diversity 90: 147 (2018) | |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Aphelidium Zopf 1885 | |
Aphelidiomycota Tedersoo, Sánch.-Ram., Kõljalg, M. Bahram, M. Döring, Schigel, T.W. May, M. Ryberg & Abarenkov lub Aphelida – typ organizmów należący do królestwa grzybów (Fungi)[1].
Charakterystyka
Jest to niewielka grupa wewnątrzkomórkowych parazytoidów pospolitych gatunków eukariotycznego fitoplanktonu. Cykl życiowy jest podobny do Chtridiomycota. Pływki Amoeboaphelidium mają jedną, nieruchomą tylną wić (ps). Przyczepiają się do glonów żywicielskich i otorbiają, tracąc jednocześnie wić, następnie kiełkują i przebijają ścianę komórkową żywiciela za pomocą cewnika infekcyjnego (A). W cewniku pojawia się tylna wakuola, która powiększa się, a następnie wypycha zawartość cysty do wnętrza komórki żywiciela przez cewnik infekcyjny. Parazytoid staje się wewnątrzkomórkową amebą fagotroficzną, która nibynóżkami pochłania cytoplazmę żywiciela i transportuje pokarm do centralnej wakuoli trawiennej. Parazytoid rośnie, tworząc endobiotyczne plazmodium z resztkami ciała, całkowicie zużywając cytoplazmę komórki gospodarza (B). Powstaje wielojądrowy zarodziec z dużą centralną wakuolą i resztkowym ciałem wydalniczym. Parazytoid nie tworzy własnej ściany zarodni, lecz wykorzystuje do tego ściany komórkowe gospodarza (C). Dojrzały zarodziec dzieli się następnie na szereg komórek jednojądrowych (C, D), które po dojrzeniu tworzą jednowiciowe pływki. Wydostają się one na zewnątrz obumarłych komórek żywiciela przez otwór utworzony wcześniej przez rurkę infekcyjną i zakażają inne glony (F)[2].
W rodzaju Amoeboaphelidium kilka ameb rośnie oddzielnie w zakażonym glonie, ale później łączy się w komórkę wielojądrową, tworząc pojedyncze plazmodium w każdej zakażonej komórce. Czasami z zarodni uwalniane są jednocześnie gigantyczne, wielojądrowe ameby wraz z amebami jednojądrowymi (E, G, H). Pochodzenie tych gigantycznych ameb nie jest jasne, ale mogą one powstawać wskutek niepełnych podziałów dojrzałego plazmodium. W hodowli większość tych gigantycznych ameb obumierała po krótkim okresie aktywności[2].
Systematyka
Typ Aphelidiomycota utworzyli w 2018 r. Tedersoo, Sánch.-Ram., Kõljalg, M. Bahram, M. Döring, Schigel, T.W. May, M. Ryberg i Abarenkov. Typem nomenklatorycznym jest rodzaj Aphelidium Zopf 1885[1], który jednak później okazał się pierwotniakiem[3]. W klasyfikacji według Species Fungorum Aphelidiomycota zaliczane są do grzybów (Fungi)[4], w innych klasyfikacjach tworzą grupę Aphelida na pograniczu między grzybami a pierwotniakami[2]. W klasyfikacji Species Fungorum Aphelidiomycota to takson monotypowy. W 2026 r. opisano tylko jeden jego rodzaj z trzema gatunkami[4]:
- klasa Aphelidiomycetes
- podklasa Incertae sedis
- rząd Aphelidiales Tedersoo, Sánch.-Ram., Kõljalg, M. Bahram, M. Döring, Schigel, T.W. May, M. Ryberg & Abarenkov 2018
- rodzina Aphelidiaceae Tedersoo, Sánch.-Ram., Kõljalg, M. Bahram, M. Döring, Schigel, T.W. May, M. Ryberg & Abarenkov 2018
- rodzaj Amoeboaphelidium Scherff. 1925
- gatunek Amoeboaphelidium achnanthis Scherff. 1925
- gatunek Amoeboaphelidium chlorellavorum B.V. Gromov & Mamkaeva 1968
- gatunek Amoeboaphelidium protococcarum B.V. Gromov & Mamkaeva 1968
- rodzaj Amoeboaphelidium Scherff. 1925
- rodzina Aphelidiaceae Tedersoo, Sánch.-Ram., Kõljalg, M. Bahram, M. Döring, Schigel, T.W. May, M. Ryberg & Abarenkov 2018
- rząd Aphelidiales Tedersoo, Sánch.-Ram., Kõljalg, M. Bahram, M. Döring, Schigel, T.W. May, M. Ryberg & Abarenkov 2018
- podklasa Incertae sedis
Przypisy
- 1 2 Index Fungorum [online] [dostęp 2026-04-17].
- 1 2 3 Sergey A. Karpov i inni, Morphology, phylogeny, and ecology of the aphelids (Aphelidea, Opisthokonta) and proposal for the new superphylum Opisthosporidia, „Frontiers in Microbiology”, 5, marzec 2014.
- ↑ Index Fungorum [online] [dostęp 2026-04-17].
- 1 2 CABI databases [online] [dostęp 2026-04-17].
