Arno Holz

Arno Holz

Data i miejsce urodzenia	26 kwietnia 1863 Kętrzyn
Data i miejsce śmierci	26 października 1929 Berlin
Zawód, zajęcie	poeta, dramaturg
Narodowość	niemiecka

Arno Holz (ur. 26 kwietnia 1863 w Kętrzynie (Rastenburg) w Prusach Wschodnich, zm. 26 października 1929 w Berlinie) – niemiecki poeta i dramaturg naturalista^[1].

Arno Holz urodził się 26 kwietnia 1863 w Kętrzynie. Był synem właściciela apteki „Pod Czarnym Orłem” Hermanna Holza i jego żony Franziski z d. Werner. Gdy miał 12 lat, jego rodzina, rodzice i dziesięcioro dzieci, przeprowadziła się do Berlina (w 1875). Po przerwaniu nauki szkolnej próbował Arno Holz sił najpierw jako dziennikarz, a następnie zdecydował poświęcić się działalności pisarskiej. Nawiązał kontakt z niemieckim towarzystwem Naturalistenverein Durch, w którym poznał Gerharta Hauptmanna. W 1885 Holz otrzymał za tomik wierszy Buch der Zeit nagrodę im Schillera (Schiller-Preis)^[2].

W latach 1888–1892 współpracował z Johannesem Schlafem. W 1892 opublikował razem ze Schlafem tom prozy Neue Gleise, w którym przedstawił własną koncepcję sztuki naturalistycznej^[1].

W roku 1893 poślubił Emilie Wittenberg, z którą miał trzech synów. W 1926 rozwiódł się z żoną i wstąpił w drugi związek małżeński. W latach 1910–1929 mieszkał w dzielnicy Berlina Schöneberg^[3].

W roku 1929 był nominowany do literackiej Nagrody Nobla, nagrody jednak nie zdobył (zmarł przed ogłoszeniem werdyktu, podczas gdy nagroda przyznawana jest tylko żyjącym – przyznano ją Thomasowi Mannowi)^[4][3].

Jego najbardziej znanym dziełem jest cykl wierszy „Phantasus” (1898), wydany w Polsce przez Stowarzyszenie im. Arno Holza w Kętrzynie w przekładzie Krzysztofa D. Szatrawskiego (Kętrzyn 2013).

Inne utwory Holza (wybór): Arystokraci społeczni (1896)(komedia), Blacharnia albo poeta, śmierć i diabeł (1902), zbiór Dafnis (1904) z podtytułem Portret liryczny z XVII wieku, Zaćmienie słońca (1908 (tragedia)^[2].

• Johannes Schlaf – współautor

• Biografia Holza, wiersze z cyklu „Phantasus”