Arthuryt
![]() Arthuryt z Nevady | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
CuFe2(AsO4)2(OH)2·4H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa | |
| Przełam |
nierówny[2] |
| Łupliwość |
brak[2] |
| Pokrój kryształu |
słupkowy, igiełkowy, włóknisty[2] |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny | |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne | |
| Gęstość | |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona w odcieniach, żółtozielona[2] |
| Rysa | |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
1,736–1,796 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,060[1] pleochroizm: słaby[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.DC.15[1] |
Arthuryt – rzadki minerał z klasy arsenianów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[2]. Wykształca kryształy o pokroju słupkowym, włóknistym i igiełkowym[2]. Występuje w skupieniach wiązkowych, promienistych, nerkowatych oraz jako naskorupienia zbite[2]. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do przeświecającego[1]. Posiada szklisty połysk i zielonkawą rysę[1]. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są fosfor i siarka[1].
Występowanie
Występuje w strefie utleniania kruszców miedzi i arsenu[2]. Towarzyszą mu przede wszystkim farmakosyderyt, oliwenit, malachit, jarosyt, azuryt, skorodyt, kwarc i wavellit[1][2].
Miejsce występowania
Spotykany głównie w Chile, we Francji, Niemczech, Grecji (Attyka), we Włoszech, Hiszpanii, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Nevada i Utah)[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Arthurite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-09-18] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 86, ISBN 978-83-7073-816-7.
