Arthuryt

Arthuryt
Ilustracja
Arthuryt z Nevady
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

CuFe2(AsO4)2(OH)2·4H2O[1]

Twardość w skali Mohsa

3–4[1][2]

Przełam

nierówny[2]

Łupliwość

brak[2]

Pokrój kryształu

słupkowy, igiełkowy, włóknisty[2]

Przezroczystość

przezroczysty, przeświecający[1]

Układ krystalograficzny

jednoskośny[1][2]

Klasa krystalograficzna

pryzmatyczna[1]

Właściwości mechaniczne

kruchy[1][2]

Gęstość

3,02–3,2 g/cm3[1][2]

Właściwości optyczne
Barwa

zielona w odcieniach, żółtozielona[2]

Rysa

zielonkawa[1][2]

Połysk

szklisty[1][2]

Współczynnik załamania

1,736–1,796 (dwuosiowy)[1]

Inne

dwójłomność: 0,060[1] pleochroizm: słaby[1]

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

8.DC.15[1]

Arthuryt – rzadki minerał z klasy arsenianów.

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym[2]. Wykształca kryształy o pokroju słupkowym, włóknistym i igiełkowym[2]. Występuje w skupieniach wiązkowych, promienistych, nerkowatych oraz jako naskorupienia zbite[2]. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do przeświecającego[1]. Posiada szklisty połysk i zielonkawą rysę[1]. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są fosfor i siarka[1].

Występowanie

Występuje w strefie utleniania kruszców miedzi i arsenu[2]. Towarzyszą mu przede wszystkim farmakosyderyt, oliwenit, malachit, jarosyt, azuryt, skorodyt, kwarc i wavellit[1][2].

Miejsce występowania

Spotykany głównie w Chile, we Francji, Niemczech, Grecji (Attyka), we Włoszech, Hiszpanii, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Nevada i Utah)[1].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Arthurite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-09-18] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 86, ISBN 978-83-7073-816-7.