Farmakosyderyt

Farmakosyderyt
Ilustracja
farmakosyderyt z Portugalii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

KFe4(AsO4)3(OH)4·7H2O[1][2]

Twardość w skali Mohsa

2,5[1][2]

Przełam

muszlowy[2], nierówny/nieregularny[1]

Łupliwość

niewyraźna[2], niedoskonała[1]

Pokrój kryształu

narosły sześcienny[2], trapezoidalny, tetraedryczny[1]

Przezroczystość

przezroczysty, przeświecający[1]

Układ krystalograficzny

regularny[1][2]

Właściwości mechaniczne

kruchy[1][2]

Gęstość

2,8–2,9 g/cm3[1][2]

Właściwości optyczne
Barwa

zielona w odcieniach, żółta, czerwona, brunatna[2], ciemnobrązowa[1]

Rysa

biała[1][2]

Połysk

szklisty, tłusty[2], diamentowy, półdiamentowy, półszklisty[1]

Współczynnik załamania

1,660–1,704[1]

Inne

dwójłomność: 0,005[1]

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

8.DK.10[1]

Farmakosyderyt – minerał klasy arsenianów.

Właściwości

Krystalizuje w układzie regularnym. Wykształca kryształy tetraedryczne[1], narosłe sześcienne, rzadko ściany ośmiościanu ścinające naroża[2]. Występuje w skupieniach ziarnistych, ziemistych i zbitych[1][2]. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do przeświecającego[1]. Posiada białą rysę i szklisty bądź tłusty połysk[2]. Częstym zanieczyszczeniem w strukturze jest fosfor[1]. Tworzy pseudomorfozy po syderycie[1]. Rozpuszczalny w kwasie solnym[1]. Jest słabo piezoelektryczny i piroelektryczny[1].

Występowanie

Powstaje jako produkt utleniania siarczków zawierających arsen[1][3][2]. Także w złożach hydrotermalnych[1]. Towarzyszą mu oliwenit, klinoklaz, kornwalit, agardyt, goethyt, skorodyt, kwarc, arthuryt, arseniosyderyt, jarosyt, arsenopiryt oraz mimetyt[1][2].

Miejsce występowania

Typową lokalizacją występowania jest Kornwalia w Anglii[1]. Spotykany jest także w Australii, Austrii, Chile, Czechach, we Francji, Włoszech, Niemczech, Maroko, Nowej Zelandii, Portugalii, Słowacji, Hiszpanii i USA (Arizona, Nevada, Utah)[1]. W Polsce stwierdzony na Dolnym Śląsku[1].

Galeria

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 Pharmacosiderite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-07-08] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 170, ISBN 978-83-7073-816-7.
  3. ↑ https://www.handbookofmineralogy.org/pdfs/pharmacosiderite.pdf