Ashton Irwin

Ashton Irwin
Ilustracja
Ashton Irwin (2019)
Imię i nazwisko

Ashton Fletcher Irwin

Data i miejsce urodzenia

7 lipca 1994
Hornsby, Australia

Instrumenty

perkusja, głos

Gatunki

pop rock, power pop, pop, pop punk, nowa fala, rock

Zawód

muzyk

Aktywność

od 2011

Współpracownicy
Michael Clifford, Luke Hemmings, Calum Hood
Zespoły
5 Seconds of Summer
Strona internetowa

Ashton Irwin (ur. 7 lipca 1994 w Hornsby) – australijski muzyk, najlepiej znany jako perkusista pop-rockowego zespołu 5 Seconds of Summer. Od 2014 roku grupa sprzedała ponad 10 milionów albumów i ponad 2 miliony biletów na koncerty na całym świecie, a liczba odtworzeń ich utworów w serwisach streamingowych przekroczyła 7 miliardów, co czyni ich jednym z odnotowujących największe sukcesy australijskich towarów eksportowych w historii muzyki[1].

Wydał dwa solowe albumy studyjne: Superbloom, który ukazał się 23 października 2020 roku[2], oraz Blood on the Drums, wydany 19 lipca 2024 roku[3].

Wczesne życie

Ashton Fletcher Irwin urodził się 7 lipca 1994 roku w Hornsby w Nowej Południowej Walii. Jego ojciec, który jest Amerykaninem, opuścił rodzinę, gdy Irwin miał dwa lata. Jego matka, Anne-Marie, zmagała się z chorobą alkoholową[4], w wyniku czego Ashton spędził dzieciństwo „przebywając z pijanymi ludźmi w pubach”. Później sprecyzował: „Moje wychowanie jest... interesujące, nie miałem ojca, moja mama całe życie zmagała się z alkoholizmem. Dorastałem, poniekąd wychowując innych ludzi... Musiałem być nieustannie pozytywny, mimo że mam bardzo depresyjny umysł”[4]. Jako dziecko Irwin często się przeprowadzał, mieszkając głównie w Richmond i Windsorze. Jego matka „nie miała dużo pieniędzy”, przez co Irwin miewał „problemy z zapewnieniem sobie jedzenia z tygodnia na tydzień”.

Wujek Irwina był perkusistą w zespole death-metalowym, a jego ojczym grał na perkusji w kapeli punk-rockowej. Ashton nauczył się grać na perkusji w wieku dziewięciu lat, prosząc ojczyma o naukę[5]. Pomagał w wychowaniu młodszego rodzeństwa – przyrodniego brata Harry'ego i przyrodniej siostry Lauren – uczęszczając jednocześnie do Richmond High School, którą ukończył w 2012 roku[6]. W czasach licealnych, przed powstaniem 5 Seconds of Summer, założył z kolegami z klasy jazz-funkowy zespół „Swallow the Goldfish”[7]. Po odejściu z grupy Irwin kontynuował naukę przez rok w kolegium TAFE na kierunku muzycznym, jednak zrezygnował ze studiów ze względu na zobowiązania wobec 5 Seconds of Summer[8].

Kariera

Pod koniec 2011 roku Ashton Irwin otrzymał wiadomość na Facebooku od Michaela Clifforda z pytaniem, czy nie chciałby pograć muzyki z nim, Calumem Hoodem i Lukiem Hemmingsem. Irwin zgodził się, dołączył do tria i wspólnie zaczęli publikować covery na kanale Luke’a na YouTube, co sformalizowało skład 5 Seconds of Summer[9]. Po kilku miesiącach wspólnego nagrywania zespół wzbudził zainteresowanie wielkich wytwórni i podpisał kontrakt z Sony/ATV Music Publishing[10]. Od tego czasu Irwin wydał z zespołem sześć albumów studyjnych, z których każdy odniósł światowy sukces: 5 Seconds of Summer (2014), Sounds Good Feels Good (2015), Youngblood (2018), Calm (2020), 5SOS5 (2022) oraz Everyone’s a Star! (2025).

Poza działalnością w zespole, Irwin pisał teksty i nagrywał instrumenty dla innych artystów, takich jak Andy Black, The Faim czy Makeout[11][12].

23 września 2020 roku Irwin ogłosił wydanie swojego debiutanckiego solowego albumu zatytułowanego Superbloom, który ukazał się 23 października 2020 roku, a poprzedził go singiel „Skinny Skinny”[13], utwór o problemach związanych z postrzeganiem własnego ciała, o czym – jak mówi Irwin – „nigdy wcześniej nie mówił w formie twórczej”, przy czym artysta stwierdził, że „Superbloom zgłębia moje wewnętrzne filozofie i odczucia dotyczące drogi życiowej, na której się znalazłem”, dodając, że „największą radość sprawia mi to, że jestem w zespole, który pozwala mi na swobodną twórczość zarówno wewnątrz niego, jak i poza nim”[14].

W 2024 roku Irwin zapowiedział wydanie swojego drugiego solowego albumu zatytułowanego Blood on the Drums, który ukazał się 17 lipca 2024 roku i został poprzedzony singlem „Straight to Your Heart”, opisanym jako alt-popowy hymn inspirowany nową falą lat 80., napisanym i wyprodukowanym przez Irwina we współpracy z Johnem Feldmannem, i w przeciwieństwie do Superbloom, który powstał podczas pandemii i skupiał się na osobistej refleksji, Blood on the Drums przyjmuje perspektywę bardziej skierowaną na zewnątrz, a sam album został wydany w dwóch częściach: pierwsze osiem utworów ukazało się cyfrowo 12 czerwca, natomiast kompletna płyta zadebiutowała 19 lipca 2024 roku[3].

Życie prywatne

Irwin otwarcie mówi o swoich zmaganiach z alkoholizmem i jest rzecznikiem dbania o zdrowie psychiczne[4][15], przy czym w 2018 roku przyznał, że podczas dwuletniej przerwy w działalności 5 Seconds of Summer na początku radził sobie ze swoimi uczuciami wyłącznie za pomocą alkoholu, a w kwietniu 2020 roku ujawnił, że w tamtym czasie był trzeźwy od dziesięciu miesięcy[16]. Podczas trasy koncertowej zespołu w 2019 roku Irwin dokumentował w swoich mediach społecznościowych kąpiele lodowe, które brał przed każdym występem jako symbol pokonania nałogu[16].

Irwin wcześniej spotykał się z modelką Bryaną Holly, z którą tworzył parę przez rok przed rozstaniem w czerwcu 2016 roku[17][18], natomiast w 2018 roku związał się z blogerką modową i fotografką Kaitlin Blaisdell[19].

Dyskografia

Solo

Albumy studyjne

  • Superbloom (2020)
  • Blood on the Drums (2024)

Albumy koncertowe

  • Superbloom: A Live Experience (2020)

Z 5 Seconds of Summer

Przypisy

  1. ↑ Lars Brandle, Australia’s Annual Music Exports Worth $137M: Report [online], Billboard, 17 lipca 2019 [dostęp 2026-05-01] (ang.).
  2. ↑ Anna Rose, 5 Seconds Of Summer's Ashton Irwin announces solo debut album, 'Superbloom' [online], NME, 24 września 2020 [dostęp 2026-05-01] (ang.).
  3. 1 2 5 Seconds of Summer’s Ashton Irwin Announces New Solo Album [online], Rolling Stone Australia, 5 czerwca 2024 [dostęp 2026-05-01] (ang.).
  4. 1 2 3 Rachel Campbell, “I’ve always been terribly afraid of becoming an alcoholic:” 5SOS’s Ashton Irwin on facing demons, „Alternative Press Magazine” [dostęp 2026-05-01] [zarchiwizowane z adresu 2025-02-21] (ang.).
  5. ↑ Sound Legacy - Ashton Irwin of 5 Seconds of Summer. Avedis Zildjian Company 2016-03-04. [dostęp 2026-05-01].
  6. ↑ 5 Seconds of Summer, Hey, Let's Make a Band!, HarperCollins, 14 października 2014, ISBN 978-0062366443 (ang.).
  7. ↑ Swallow The Goldfish - Shes Keeping Me Waiting (Ashton Irwin). Nas 2014-11-11. [dostęp 2026-05-01].
  8. ↑ Toby Creswell, The songs may change but the story of a hit remains the same [online], The Sydney Morning Herald, 9 marca 2013 [dostęp 2026-05-01] (ang.).
  9. ↑ Staff Reporter, ‘5SOS’ News: Luke Hemmings, Calum Hood Talked About how Ashton Irwin Joined the Band [online], Realty Today, 14 grudnia 2015 [dostęp 2026-05-01] (ang.).
  10. ↑ Toby Creswell, Smells like teen spirit [online], The Age, 29 lipca 2012 [dostęp 2026-05-01] (ang.).
  11. ↑ The Good Life - Makeout! | Album | AllMusic. [dostęp 2026-05-01].
  12. ↑ The Promise - Andy Black | AllMusic. [dostęp 2026-05-01].
  13. ↑ Lars Brandle, Five Seconds of Summer’s Ashton Irwin Sets Solo LP ‘Superbloom,’ Drops ‘Skinny Skinny’: Listen [online], Billboard, 24 września 2020 [dostęp 2026-05-01] (ang.).
  14. ↑ Tomás Mier, 5SOS' Ashton Irwin Announces First-Ever Solo Project: 'I'm Ridiculously Excited to Share This' [online], People, 23 września 2020 (ang.).
  15. ↑ 5SOS: Mental health help in music not good enough [online], 19 czerwca 2018 [dostęp 2026-05-01] (ang.).
  16. 1 2 5SOS Overhauled Their Self-Care Routines. Then They Made 'CALM.' [online], Men's Health, 27 marca 2020 [dostęp 2026-05-01] (ang.).
  17. ↑ Did Nicholas Hoult get married? Meet his rumoured wife, model Bryana Holly [online], South China Morning Post, 23 listopada 2024 [dostęp 2026-05-01] (ang.).
  18. ↑ Chloe-lee Longhetti, 5SOS rocker Ashton Irwin confirms split with Bryana Holly [online], Mail Online, 4 listopada 2015 [dostęp 2026-05-01].
  19. ↑ 5SOS Ashton Irwin and Kaitlin Blaisdell Are Sweet As Sugar & Spice - Hollywood Pipeline, „Hollywood Pipeline”, 4 kwietnia 2019 [dostęp 2026-05-01] [zarchiwizowane z adresu 2020-07-27] (ang.).