Aussenstelle Westerplatte

Aussenstelle Westerplatte
Podobóz KL Stutthof
Rozpoczęcie działalności

wiosna 1940

Zakończenie działalności

połowa 1941

Terytorium

III Rzesza

Miejsce

Westerplatte

Liczba więźniów

kilkudziesięciu[1]

Narodowość więźniów

Polacy[1]

Komendanci

SS-Untersturmführer Kurt Mathesius SS-Untersturmführer Paul Ehle[2]

Położenie na mapie Rzeszy Niemieckiej (Republiki Weimarskiej i III Rzeszy w granicach sprzed 1938)
Mapa konturowa Rzeszy Niemieckiej (Republiki Weimarskiej i III Rzeszy w granicach sprzed 1938), u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Aussenstelle Westerplatte”
54,407400°N 18,668600°E/54,407400 18,668600

Aussenstelle Westerplatte (Außenstelle Westerplatte) – niemiecki nazistowski podobóz KL Stutthof, zlokalizowany na półwyspie Westerplatte w Gdańsku.

Historia

Od 10 września 1939 Westerplatte było miejscem pracy około 200 polskich więźniów sprowadzonych z tymczasowego więzienia urządzonego w gdańskiej Victoriaschule. Od 16 września więźniowie dowożeni byli promem z koszar z obozu Zivilgefangenenlager Neufahrwasser. Porządkowali teren po bitwie o Westerplatte (w tym usuwali niewypały) oraz likwidowali polską Wojskową Składnicę Tranzytową (odzyskiwali materiały budowlane, które barkami były dostarczane do budowanego w tym czasie obozu Stutthof)[1].

Podobóz istniał od wiosny 1940, prawdopodobnie po zlikwidowaniu obozu w Nowym Porcie. Istniał do połowy 1941, w dokumentach po raz ostatni wymieniony był 11 czerwca 1941[2]. Przed marcem 1940 więźniowie pracujący na Westerplatte byli doprowadzani początkowo z Victoriaschule, a następnie z obozu w Nowym Porcie[2].

Więźniowie byli zakwaterowani w nieuszkodzonej w czasie bitwy części dawnej polskiej Wojskowej Składnicy Tranzytowej. Podobóz liczył kilkudziesięciu więźniów, w miejsce zmarłych lub chorych przysyłani byli nowi z centralnego obozu Stutthof[1].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 OBÓZ STUTTHOF, PODOBOZY W GDAŃSKU. gedanopedia.pl. [dostęp 2021-04-12]. (pol.).
  2. 1 2 3 Stutthof. Zeszyty muzeum. ##. Muzeum Stutthof w Sztutowie. s. 11–12. [dostęp 2021-04-12]. (pol.).