Austin FX4

Austin FX4 został opracowany przez BMC we współpracy z firmami Mann & Overton oraz Carbodies, jako następca przestarzałego już wówczas modelu FX3. Pojazd zadebiutował w 1958 roku^[1]. Zaprojektowane przez Erica Bailey'ego nadwozie auta było 5-drzwiowe. Jego tylną parę drzwi stanowiły tzw. "kurołapki"^[2]. Karoseria została zamocowana na ramie nośnej. Auto posiada niezależne zawieszenie przednie oraz dwuobwodowy hydrauliczny układ hamulcowy^[3]. Pierwsze egzemplarze FX4 posiadały silnik diesla 2.2 l oraz 3-biegową skrzynię automatyczną^[4]. W 1961 roku zadebiutowała 4-biegowa skrzynia manualna. Rok później gamę silnikową poszerzył silnik benzynowy o pojemności 2.0 l. W 1969 roku pojazd przeszedł lifting, który zmienił zderzaki, kierunkowskazy oraz wnętrze^[5]. W 1971 roku silniki diesla został zastąpiony przez większą jednostkę o pojemności 2.5 l^[6]. W 1973 roku zrezygnowano z silnika benzynowego^[6].

W 1982 roku koncern British Leyland odsprzedał prawa do produkcji modelu firmie Carbodies^[7]. Przedsiębiorstwo przejęło produkcję samochodu bez większych zmian, jednocześnie zmieniając jego nazwę na Carbodies FX4^[5]. Ze względu na wycofanie się brytyjskiego koncernu z produkcji auta, silniki zastąpiono dieslami o pojemności 2.3 l oraz 3.0 l. W ofercie Carbodies znalazła się też zubożona wersja z odnowionym w Indiach dieslem 2.5 l^[6].

W 1984 roku Carbodies zostało przemianowane na LTI, w związku z czym zmieniono też nazwę modelu na LTI FX4. Z oferty wycofano silnik 2.3 l, który został zastąpiony przez nową jednostkę o pojemności 2.5 l. Auto przeszło kilka zmian, które objęły wnętrze FX4. W kolejnych latach w ofercie pojawiła się wersja z przystosowaniem dla wózków inwalidzkich oraz wariant powiększony^[8]. W 1989 roku premierę miał wariant Fairway z dieslem 2.5 l Nissana^[8]. Ostatnie modyfikacje starzejącego się pojazdu przeprowadzono w 1992 roku i objęły one zawieszenie. Produkcję auta zakończono w 1997 roku, a jego następcą zostało LTI TX1^[9].