Austin High School Gang

Austin High School Gang lub Austin High Gang – określenie stosowane w literaturze jazzowej wobec nieformalnej grupy muzyków jazzowych ze Środkowego Zachodu Stanów Zjednoczonych, związanych z Chicago i tzw. jazzem chicagowskim lat 20. XX wieku. Jej główni przedstawiciele uczęszczali na początku tej dekady do Austin High School w Chicago^[1]. Do muzyków zaliczanych do tego środowiska należeli m.in. Jimmy McPartland, Bud Freeman, Frank Teschemacher, Dave Tough i Joe Sullivan^[2].

Według relacji Charlesa Edwarda Smitha, w 1922 kilku uczniów Austin High School utworzyło niewielki zespół szkolno-towarzyski. Pierwotny krąg tworzyli Jim Lanigan, Jimmy McPartland, Dick McPartland, Bud Freeman i Frank Teschemacher. Lanigan grał początkowo na fortepianie, Jimmy McPartland na kornecie, Dick McPartland na bandżo i gitarze, Freeman na saksofonie C-melody, a Teschemacher na saksofonie altowym i skrzypcach^[3].

Istotnym impulsem dla rozwoju grupy były nagrania New Orleans Rhythm Kings, których młodzi muzycy słuchali w lokalu „The Spoon and the Straw”, znajdującym się naprzeciw szkoły. Pod wpływem tych nagrań zaczęli naśladować styl zespołów nowoorleańskich i brzmienie małego zespołu jazzowego. Jeden z ich wczesnych składów przyjął nazwę Blue Friars, nawiązującą do Friars’ Inn Society Orchestra, pod którą nagrywali New Orleans Rhythm Kings^[3].

Do kolejnych inspiracji należały nagrania Bixa Beiderbecke’a i Wolverines oraz występy King Oliver's Creole Jazz Band. W tym sensie środowisko Austin High School Gang było częścią szerszego zjawiska chicagowskiej recepcji jazzu nowoorleańskiego^[3][2].

Określenie Austin High School Gang nie oznaczało stałego zespołu o niezmiennym składzie, lecz krąg powiązanych ze sobą muzyków, którzy grali razem w różnych konfiguracjach. Obok pierwotnych członków grupy z czasem pojawiali się w tym środowisku m.in. Dave Tough, Dave North i Floyd O’Brien. Muzycy występowali na szkolnych i towarzyskich zabawach tanecznych, a następnie w składach działających już w bardziej zawodowym obiegu chicagowskim^[3].

Część muzyków związanych z Austin High School Gang wchodziła później w skład formacji powiązanych z Wolverines i Husk O’Hare’s Wolverines. Po odejściu Bixa Beiderbecke’a z Wolverines Jimmy McPartland został zaangażowany jako kornecista tego zespołu, a według Smitha z czasem kolejni członkowie Wolverines byli zastępowani muzykami z kręgu Austin High School Gang^[3].

Muzycy związani z Austin High School Gang należeli do środowiska młodych białych jazzmanów z Chicago i okolic, którzy w połowie lat 20. XX wieku rozwijali lokalną odmianę jazzu wywodzącą się ze stylu nowoorleańskiego. J. Bradford Robinson określił jazz chicagowski jako odmianę jazzu nowoorleańskiego, a nie w pełni niezależny styl; chicagowscy muzycy początkowo naśladowali King Oliver’s Creole Jazz Band i New Orleans Rhythm Kings, stopniowo zwiększając znaczenie gry solowej i nadając muzyce bardziej żywiołowy charakter rytmiczny^[2].

Znaczenie Austin High School Gang polegało przede wszystkim na udziale jej członków w kształtowaniu środowiska jazzu chicagowskiego. Nie była to grupa założycielska jazzu w Chicago, lecz jedno z najbardziej rozpoznawalnych środowisk młodych muzyków, którzy przenieśli idiom nowoorleański do lokalnego kontekstu i współtworzyli jego chicagowską odmianę^[1][2]. Pod koniec lat 20. wielu muzyków związanych z tą sceną przeniosło się do Nowego Jorku, gdzie część z nich odegrała istotną rolę w rozwoju jazzu lat 30., zwłaszcza w okresie swingu^[2].