Aya Nakamura

Aya Nakamura

Aya Nakamura (2026)
Imię i nazwisko	Aya Coco Danioko
Data i miejsce urodzenia	10 maja 1995 Bamako
Pochodzenie	Paryż
Gatunki	pop, R&B, zouk, afrobeats
Zawód	piosenkarka, autorka tekstów
Aktywność	od 2014
Wydawnictwo	Parlophone, Warner Music Group

Aya Nakamura, właśc. Aya Coco Danioko^[1] (ur. 10 maja 1995 w Bamako) – francusko-malijska piosenkarka i autorka tekstów.

Jej muzyka łączy w sobie elementy popu, R&B, zouku i afrobeats^[2]. W tekstach utworów Nakamury często spotykane są frazy zapożyczone z języka bambara i zastosowanie verlanu^[3]. Wydała pięć albumów studyjnych: Journal intime (2017), Nakamura (2018), Aya (2020), DNK (2023) i Destinée (2025).

Urodziła się w Bamako, a najmłodsze lata spędziła w Kayes, skąd wyemigrowała z rodziną do Aulnay-sous-Bois na przedmieściach Paryża^[4][5]. Jest najstarszym z pięciu dzieci^[6]. Wywodzi się z rodziny griotów^[7].

Po ukończeniu szkoły średniej studiowała projektowanie mody w La Courneuve^[8]. Karierę muzyczną rozpoczęła w 2014, a jej pseudonim artystyczny pochodzi od nazwiska Hiro Nakamury, postaci serialu telewizyjnego Herosi^[9]. Początkowo publikowała swoją muzykę w Internecie. W 2016 podpisała kontrakt z wytwórniami Parlophone France i Warner Music France^[10]. W 2018 wylansowała utwór „Djadja”, który dotarł do pierwszego miejsca na listach sprzedaży we Francji i Belgii, a następnie wydała single „Copines” i „Pookie”, które odniosły podobne sukcesy^[11]. Jej album Nakamura jest najczęściej odtwarzanym albumem w języku francuskim w historii streamingu, natomiast płyta Aya była w 2021 roku najchętniej odsłuchiwanym we Francji albumem autorstwa kobiety^[12].

W 2023 stała się międzynarodową ambasadorką marki Lancôme^[13] i zasiadła w jury programu typu talent show Nouvelle École^[14]. Na początku 2024 pojawiły się doniesienia, jakoby Nakamura miała wystąpić podczas ceremonii otwarcia Letnich Igrzysk Olimpijskich 2024 w Paryżu, co spotkało się z krytyką ze strony francuskiej prawicy, w tym m.in. polityk Marine Le Pen^[15]. Wsparcie dla piosenkarki wyrazili m.in. prezydent Francji Emmanuel Macron oraz minister kultury Rachida Dati^[16][17]. Ostatecznie wystąpiła podczas ceremonii 26 lipca^[18], a jej występ stał się najchętniej oglądanym momentem w historii francuskiej telewizji, osiągając szczytową widownię na poziomie 31,4 mln osób^[19]. W maju 2026 jako druga artystka w historii (po Mylène Farmer) wystąpiła na Stade de France; dała wówczas w ramach rezydencji trzy koncerty, na które sprzedano łącznie ponad 240 tys. biletów^[20].

Jest muzułmanką^[21]. W 2019 była w związku z raperem Niska, którego później osądziła o przemoc domową^[22]. W 2020 związała się z producentem muzycznym Vladimirem Boudnikoffem, z którym rozstała się w 2022^[23]. Ma dwie córki: Aïchę (ur. 2016) oraz Avę (ur. 2022)^[24][25][26].

W 2017 rozpoczęła we Francji proces naturalizacji^[27]. Ukończyła go w 2021, uzyskując narodowość francuską^[28].