Azotan strontu
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||||
| białe, krystaliczne ciało stałe[1] | |||||||||||||||||||||||
| Wzór chemiczny |
Sr(NO3)2 | ||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| • zapis Hilla |
N2O6Sr | ||||||||||||||||||||||
| Masa molowa |
211,63 g/mol | ||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||
| Inne aniony | |||||||||||||||||||||||
| Inne kationy | |||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||||
Azotan strontu – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu azotowego i strontu.
Jest silnym utleniaczem, który barwi płomień na charakterystyczny czerwono-karminowy kolor.
Znalazł zastosowanie w pirotechnice[2] jako składnik sztucznych ogni, flar oraz mieszanek błyskowych spalających się czerwonym płomieniem.
Można go otrzymać w wyniku reakcji węglanu strontu z kwasem azotowym[2][5][6]:
- SrCO3 + 2HNO3 → Sr(NO3)2 + H2O + CO2↑
Poniżej 29,3 °C krystalizuje jako tetrahydrat Sr(NO3)2·4H2O, powyżej tej temperatury jako sól bezwodna[2].
Przypisy
- 1 2 CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R. Lide (red.), wyd. 88, Boca Raton: CRC Press, 2007, s. 4-92, ISBN 978-0-8493-0488-0 (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 J. Paul MacMillan i inni, Strontium and Strontium Compounds, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2005, s. 4, DOI: 10.1002/14356007.a25_321 (ang.).
- ↑ Strontium nitrate (nr 204498) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2011-12-26].
- ↑ Azotan strontu (nr 204498) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2011-12-26]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
- ↑ R. Ward, R.K. Osterheld, R.D. Rosenstein, D.W. Lyon, E.L. Poor, Strontium Sulfide and Selenide Phosphors, [w:] Ludwig F. Audrieth (red.), Inorganic Syntheses, Volume 3, Hoboken, NJ, USA: John Wiley & Sons, Inc., 1950, s. 11–24, DOI: 10.1002/9780470132340.ch4, ISBN 978-0-470-13234-0 (ang.).
- ↑ David L. Heiserman, Księga pierwiastków chemicznych, 1992, s. 171, ISBN 83-7180-123-8.