Azydek miedzi(II)

Azydek miedzi(II)

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) azydek miedzi(II)
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
brązowe kryształy[1]
Wzór chemiczny	Cu(N3)2
• zapis Hilla	CuN6
• inne wzory	CuN6
Masa molowa	147,59 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	14215-30-6
PubChem	24745345
InChI InChI=1S/Cu.2N3/c;2*1-3-2/q+2;2*-1 InChIKey SXHYOTRZGGGMEV-UHFFFAOYSA-N
Właściwości Gęstość ok. 2,6 g/cm³[1]; ciało stałe Temperatura rozkładu rozkłada się wybuchowo[1]
Budowa Układ krystalograficzny rombowy[1]
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów Wiarygodne źródła oznakowania tej substancji według kryteriów GHS są niedostępne.
Podobne związki
Inne kationy	azydek ołowiu
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Azydek miedzi(II) – nieorganiczny związek chemiczny z grupy azydków metali ciężkich, sól azotowodoru i miedzi. Otrzymywany w reakcji soli miedzi(II) z bardziej stabilnymi azydkami (azydek sodu, azydek ołowiu).

Wyjątkowo wrażliwy na tarcie i uderzenia. Prędkość rozchodzenia fali detonacyjnej to 5–5,5 km/s. Jest dobrym inicjującym materiałem wybuchowym: 0,4 mg azydku miedzi może zainicjować wybuch pentrytu, podczas gdy na ten sam efekt należy zużyć 10 mg azydku ołowiu (a więc 25-krotnie więcej).

• CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, ISBN 978-1-4822-0867-2, OCLC 911557441  (ang.).