Azotowodór

Azotowodór
Ilustracja
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
bezbarwna ciecz
Wzór Hilla

HN3

Masa molowa

43,03 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

7782-79-8

PubChem

24530

Podobne związki
Inne aniony

chlorowodór

Pochodne azydki

azydek sodu

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Azotowodór zwany też kwasem azotowodorowym – nieorganiczny związek chemiczny o wzorze HN3, bezbarwna, łatwo parująca, toksyczna ciecz, silnie wybuchowa. Gazowy azotowodór także wykazuje działanie wybuchowe.

Azotowodór został po raz pierwszy otrzymany przez T. Curtiusa w 1890 r., obecnie wolny kwas azotowodorowy otrzymuje się z jego soli, najczęściej poddając azydek sodu działaniu rozcieńczonego roztworu kwasu siarkowego i oddestylowując lotny HN3, bądź poprzez reakcję amoniaku z podtlenkiem azotu:

H2SO4 + 2NaN3 → 2HN3 + Na2SO4
N2O + NH3 → HN3 + H2O

Azotowodór reaguje z metalami tworząc odpowiednie sole azydki o działaniu detonującym. Najpopularniejszy azydek ołowiu, używa się do produkcji spłonek pobudzających materiały wybuchowe.

Właściwości biologiczne

Toksyczność HN3 jest porównywalna z toksycznością cyjanowodoru. Zawartość w powietrzu na poziomie 0,0005–0,007 mg/l powoduje wystąpienie objawów zatrucia. Objawami zatrucia są mdłości, ból głowy, wymioty, głębokie obniżenie ciśnienia, demielinizacja włókien nerwowych w ośrodkowym układzie nerwowym oraz uszkodzenie jąder i wątroby.

Zastosowanie

Wolnego kwasu azotowodorowego używa się do syntezy tetrazoli i ich pochodnych.

Przypisy

  1. 1 2 3 Haynes 2014 ↓, s. 3-436.
  2. ↑ Haynes 2014 ↓, s. 5-92.
  3. ↑ Haynes 2014 ↓, s. 9-52.

Bibliografia

  • CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, ISBN 978-1-4822-0867-2, OCLC 911557441 (ang.).