Ballada o Halo Jones

Ballada o Halo Jones
The Ballad of Halo Jones
Scenariusz

Alan Moore

Rysunki

Ian Gibson

Kraj wydania

Wielka Brytania

Język

angielski

Data pierwszego wydania

1984–1986

Wydawca

Fleetway Publications

Tematyka

science fiction

Tomów

3

Data pierwszego wydania polskiego

2015

Pierwszy wydawca polski

Studio Lain

Tłumaczenie

Jacek Więckowski, Damian Pietrzak

Ballada o Halo Jones (ang. The Ballad of Halo Jones) – brytyjska seria komiksowa z gatunku science fiction autorstwa Alana Moore’a i Iana Gibsona, wydawana w odcinkach na łamach tygodnika komiksowego "2000 AD" od lipca 1984 do grudnia 1986. Jest to historia żyjącej w pięćdziesiątym wieku everywoman – tytułowej Halo Jones. Oryginalnie seria została zaplanowana na dziewięć cyklów, ukazując życie Halo od okresu młodzieńczego do starości. Ostatecznie seria została przerwana po trzech cyklach z powodu sporu o prawa autorskie między Moore’em a IPC Media, ówczesnym właścicielem "2000 AD"[1].

Fabuła

Księga pierwsza

Rok 4949. 18-letnia Halo Jones żyje na zurbanizowanym pierścieniu otaczającym Ziemię. Jej adres zameldowania znajduje się w okolicach wschodniego wybrzeża Ameryki Północnej. Halo wraz z koleżankami zamierza pójść na zakupy, jednak podróż ta jest pełna przeszkód i niecodziennych przygód. Wróciwszy do swego apartamentu, Halo znajduje jedną ze swoich przyjaciółek, Brinnę, zamordowaną, zaś kolejną, Ludy, wciągniętą do muzycznej sekty. W tej sytuacji wraz z robopsem Brinny, Tobym, decyduje się opuścić na zawsze Ziemię[2].

Księga druga

Halo zostaje stewardesą na pokładzie ekskluzywnego statku kosmicznego Clara Pandy, którym opuściła Ziemię, gdzie zaprzyjaźnia się z inną stewardesą, Toy Molto, oraz wielokrotnie zmieniającą płeć Glyph, która jest permanentnie ignorowana. W trakcie rocznego rejsu Halo dowiaduje się, że to Toby stał za zamordowaniem Brinny na Ziemi, gdyż jest chory z miłości do Halo. Gdy Halo odrzuca jego uczucia, Toby decyduje ją zabić, jednak zostaje ostatecznie zniszczony. Podczas prologu czytelnik dowiaduje się, że Halo Jones po latach stała ważną postacią historyczną, o której naucza się w szkołach[2].

Księga trzecia

Po roku Clara Pandy kończy podróż na planecie Charlemagne. Tam Halo z rozczarowaniem odkrywa, iż jej przyjaciółka z Ziemi, Rodice, postanowiła tam zostać. Po kolejnym roku ona i Toy na planecie Pwuc zaciągają się do żeńskiego wojska i uczestniczą w dziesięcioletnim międzygalaktycznym konflikcie podobnym do wojny wietnamskiej. W międzyczasie jest w związku z przypominającym bestię Luizem Cannibalem, generałem ziemskich sił zbrojnych. Po śmierci Toy i dowiedzeniu się, że Cannibal stał za ludobójstwem jednej z planet, Halo odlatuje w nieznane[2].

Ewentualne kontynuacje

Po wydaniu zbiorczym księgi trzeciej w 1986 fani pytali o możliwość dalszych przygód Halo Jones, zaś Moore i Gibson nie wykluczali kontynuacji serii, mimo jej zawieszenia. Przez następne dwadzieścia lat Moore rzadko wspominał o Halo Jones. W styczniu 2006 w wywiadzie dla magazynu "Mustard" Moore powiedział, że dał ultimatum IPC Media: albo oddadzą mu prawa autorskie do Halo Jones, albo nigdy nie napisze dla nich dalszych historii z jej udziałem. Obie strony nie chciały pójść na ustępstwo i ostatecznie Ballada o Halo Jones nie była kontynuowana[3]. W 2011 Moore ujawnił w wywiadzie dla "3:AM Magazine", że w księdze czwartej Halo Jones byłaby kosmiczną piratką[4]. Ian Gibson wielokrotnie deklarował, iż chętnie wróciłby do ilustrowania serii[5].

Okoliczności powstania serii

Alan Moore we wprowadzeniu wydania zbiorczego księgi pierwszej z 1986 napisał, iż jego zamiarem było uniknięcie typowych motywów z większości historii publikowanych w "2000 AD". Zależało mu, aby głównym bohaterem została kobieta[6]:

W czasach, kiedy większość komiksów wydawnictwa IPC kierowanych do dziewczyn zdawała się właśnie zaliczać coś na kształt ostatniej z hucznej imprez studenckich, a także biorąc pod uwagę fakt, że "2000 AD" trafia do liczniejszej grupy czytelniczek w porównaniu z grupą fanów jakiegokolwiek "męskiego" tytułu komiksowego na Wyspach, to że nasz tytuł powinien być o kobietach, wydawało się właściwą decyzją. Nie chciałem pisać o pięknej trzpiotce, która co rusz mdleje i ma problemy z utrzymaniem ubrań na sobie. Podobnie nie miałem ochoty wypuszczać na podbój świata kolejnej Twardej Suki z Dezintegratorem i Dodatkowym Chromosomem Y. Chciałem zwykłej kobiety, takiej, jaka może znaleźć się z tobą w kolejce do kasy w Tesco, ale przeniesionej w krajobraz przyszłości, który, co by nie mówić, wydaje się oczywistym wymogiem dla "męskiego" komiksu science fiction. Stąd Ballada o Halo Jones[7].

Za zilustrowanie publikacji odpowiadał Ian Gibson, który współpracował z Moore’em przy Szokach przyszłości Tharga. Ian Gibson był w takim samym stopniu twórcą jak Alan Moore i obaj aktywnie uczestniczyli w opracowaniu świata przedstawionego[6][8].

Odbiór

Początkowo Ballada Halo Jones nie cieszyła się popularnością wśród czytelników "2000 AD" z powodu niestandardowej jak na ówczesne czasy tematyki[9]. Alan Moore tak tłumaczył słaby odbiór pierwszych odcinków:

Gdybym miał najzwięźlej podsumować, co składa się na klasykę "2000 AD", prawdopodobnie ograniczyłbym się do tych trzech słów: broń, faceci i krew (u może parę żartów rzuconych dla równowagi). Nietypowe, że gdy poproszono mnie pierwszy raz o zaprojektowanie serii od zera dla tamtego wydawnictwa, zdecydowałem się na statki, związki i wyprawy na zakupy. (...) Rzecz jasna, ze względu na charakter historii, nie była to pozycja dla wszystkich. (...) W mojej opinii chodziło tak naprawdę o to, że za mało było w nim przemocy, ale biorąc pod uwagę, że ci czytelnicy płacili za komiks aż dwadzieścia cztery pensy tygodniowo, mieli wszelkie prawo narzekać na nudę. Mówiąc krótko, z wielu powodów pierwszy tom Halo Jones nie wszystkim przypadł do gustu.[7]

Następne cykle spotkały z większym uznaniem. Krytycy uważają, iż księga trzecia jest najlepsza z całej trylogii[9]. Z czasem cała seria została doceniona i wymieniana jest jako jedno ze szczytowych osiągnięć "2000 AD". Tygodnik The Observer nazwał Halo Jones "prawdopodobnie pierwszą feministyczną bohaterką komiksową", zachwalając geniusz Moore'a i talent rysowniczy Gibsona[10].

Chris Mitchell dla "Spike Magazine" na wieść o wznowieniu serii na rynku amerykańskim powiedział, że to "zbrodnia, iż przez lata nie planowano dodruków Halo Jones" i określił ją jako "jedną z najlepszych powieści graficznych, jakie kiedykolwiek stworzono" oraz dobrą alternatywę dla komiksu superbohaterskiego[11].

Wydanie zbiorcze Ballady o Halo Jones z 2001 zostało uznana za trzecią najlepszą książkę tamtego roku przez czytelników magazynu "Dreamwatch".

Wydanie zbiorcze

Każdy z cykli został wydany osobno w 1986 przez Titan Books. Pierwsze wydanie zbiorcze całości miało premierę w 1991 ze wstępem Iana Gibsona; za publikację ponownie odpowiadało Titan Books, które wznowiło Balladę Halo Jones w latach 2001 i 2003. Za dalsze wydania zbiorcze odpowiadało już Rebellion Developments, które opublikowało je kolejno w latach 2005, 20013 i 2017. W Polsce Balladę o Halo Jones wydało Studio Lain w jednym albumie zbiorczym w maju 2015[12]. W 2018 ukazała się wersja Ballady Halo Jones w wersji kolorowej, z kolorami autorstwa Barbary Nosenzo[13]. Polskie wydanie zbiorcze wszystkich trzech cykli w tej wersji zostało wydane przez Studio Lain w lipcu 2019[14].

Przypisy

  1. ↑ Rich Johnston: Alan Moore And Ian Gibson’s Ballad Of Halo Jones Remastered And Recoloured For New Prestige Volumes. Bleeding Cool, 2017-10-28. [dostęp 2020-01-02]. (ang.).
  2. 1 2 3 Tim Callahan: The Great Alan Moore Reread: The Ballad of Halo Jones. Tor.com, 2012-04-09. [dostęp 2020-01-02]. (ang.).
  3. ↑ Exclusive Interview with Alan Moore. „Mustard”. 1 (6), s. 28, 2006. Medford (Oregon): Mustard Press Inc..
  4. ↑ Pádraig Ó Méalóid: Boy From The Boroughs. 3:AM Magazine. [dostęp 2011-03-17]. (ang.).
  5. ↑ Gavin Hanly: Ian Gibson Interview Part 1. 2000AD Review site, 2002-12-04. [dostęp 2020-01-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2002-12-05)]. (ang.).
  6. 1 2 Seán Twomey: THE BALLAD OF HALO JONES - The creation of an all-time classic.. Eir, 2007. [dostęp 2020-01-02]. (ang.).
  7. 1 2 Broń, faceci i krew. W: Alan Moore, Ian Gibson, Barbara Nosenzo: Ballada o Halo Jones. Iława: Studio Lain, 2019, s. 202-203. ISBN 978-83-953477-3-3. (pol.).
  8. ↑ Hamm-ND: Anybody Could Have Done It. Virgin Media. [dostęp 2020-01-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-04-07)]. (ang.).
  9. 1 2 Chris Hallam: Thirty years of The Ballad of Halo Jones. Chris Hallam's World View, 2014-07-16. [dostęp 2020-01-02]. (ang.).
  10. ↑ The Complete Ballad of Halo Jones. Book Depository. [dostęp 2020-01-02]. (ang.).
  11. ↑ Chris Mitchell: Somewhere Else To Go. Spike Magazine, 2001-05-09. [dostęp 2020-01-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-03)]. (ang.).
  12. ↑ Arkadiusz Dzierżawski: Ballada o Halo Jones. Studio Lain. [dostęp 2020-01-02]. (pol.).
  13. ↑ Jeff Spry: 2000 AD blasts off with remastered volume of Alan Moore's classic Halo Jones. SYFY Wire, 2018-05-20. [dostęp 2020-01-02]. (ang.).
  14. ↑ Arkadiusz Dzierżawski: Ballada o Halo Jones (wersja kolorowa). Studio Lain. [dostęp 2020-01-02]. (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.