Bania Świrska
![]() Gmina Bania Świrska na planie Bezirk Peczeniżyn (1854) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Populacja (1854) |
|
| • liczba ludności |
184 |
Położenie na mapie hromady Jabłonów ![]() | |
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |
Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego ![]() | |
Położenie na mapie rejonu kosowskiego ![]() | |
Bania Świrska (ukr. Баня-Свірска) – dawna wieś, obecnie w granicach wsi Tekucza na Ukrainie w rejonie kosowskim obwodu iwanofrankiwskiego. Stanowi część Tekuczy w widłąch rzek Peczywy i Akry[1].
Historia
Bania Świrska to dawniej samodzielna wieś rządowa[2], która w połowie XIX w. stanowiła odrębną w gminę jednostkową w Bezirk Peczeniżyn Królestwa Galicji i Lodomerii (184 mieszkańców w 1854 roku)[3]. Od 1867 w powiecie kołomyjskim[4]. Następnie gminę Bania Świrska zniesiono i włączono do gminy Tekucza jako przysiółek, liczący w 1880 roku 125 mieszkańców w 34 domach[5]. 15 czerwca 1898 weszła w skład nowo utworzonego powiatu peczeniżyńskiego[6].
W międzywojniu w II RP (vide gmina Berezów Średni[7]). Po II wojnie światowej włączona w struktury ZSRR.
Przypisy
- ↑ Synchronized view | Arcanum Maps [online], maps.arcanum.com [dostęp 2025-06-08] (ang.).
- ↑ Bania (4) Świrska, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 99.
- ↑ Übersicht der politischen und gerichtlischen Eintheilung de Lemberger Regierungsgebietes
- ↑ Verordnung des Staatsministeriums vom 23 Jänner 1867 über die Reform des politischen Verwaltung in den Königreich Galizien und Lodomerien mit dem Großherzogtum Krakau und den Herzogtümern Auschwitz und Zator
- ↑ Tekucza z Banią Świrską, wś.m pow. kołomyjski, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XII: Szlurpkiszki – Warłynka, Warszawa 1892, s. 280.
- ↑ Dziennik Ustaw i Rozporządzeń Krajowych dla Królestwa Galicyi i Lodomeryi wraz z Wielkiem Księstwem Krakowskiem. 1898, cz. VII, Nr 42
- ↑ Dz. U. z 1934 r. Nr 69, poz. 662 (ISAP)
Linki zewnętrzne
- Bania (4) Świrska, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 99.




