Barbara Kaczorowska

Barbara Kaczorowska

Barbara Kaczorowska, Wysowa 2007
Data i miejsce urodzenia	21 października 1960 Połczyn-Zdrój
Obywatelstwo	Polska
Tytuł szachowy	mistrzyni międzynarodowa (1989)
Ranking FIDE	2152
Ranking krajowy FIDE	niesklasyfikowana na liście aktywnych

Barbara Kaczorowska (z domu Szumiło, ur. 21 października 1960 w Połczynie-Zdroju) – polska szachistka, mistrzyni międzynarodowa kobiet (WIM) od 1989 roku^[1].

Od połowy lat 80. do połowy 90. XX wieku należała do ścisłej czołówki polskich szachistek. W latach 1978 i 1979 dwukrotnie zdobyła tytuły mistrzyni Polski juniorek do 20 lat. Po raz pierwszy w finale mistrzostw Polski kobiet zagrała w roku 1975 we Wrocławiu. Do roku 1996 w finałach wystąpiła 14 razy, zdobywając trzy medale: złoty (Lublin 1993), srebrny (Poznań 1989) oraz brązowy (Sandomierz 1985). Wicemistrzyni Polski w szachach szybkich (Łuków 1995) oraz brązowa medalistka mistrzostw Polski w szachach błyskawicznych (Kalisz 1993). Trzykrotna drużynowa mistrzyni Polski w drużynie Stilon Gorzów Wielkopolski (Mikołajki 1991, Lubniewice 1993, Lubniewice 1995). W 1989 reprezentowała Polskę na turnieju strefowym (eliminacji mistrzostw świata) w Brnie.

Najwyższy ranking w karierze osiągnęła 1 stycznia 1994, z wynikiem 2235 punktów dzieliła wówczas 5-6. miejsce (wspólnie z Małgorzatą Bednarską) wśród polskich szachistek^[2].

Pochodzi z rodziny o szachowych tradycjach. Ojciec – Witold Szumiło był szachistą, kandydatem na mistrza krajowego i trenerem szachowym^[3]. Dyscyplinę tę uprawia również jej mąż, Piotr^[4] i córka Małgorzata, która równocześnie jest mistrzynią Polski par w go^[5].

• ChessBase Megabase 2008

• Barbara Kaczorowska – wybrane partie szachowe (ang.)
• Barbara Kaczorowska – profil na stronie FIDE (ang.)