Bartosz Lewandowski

Bartosz Lewandowski

Bartosz Lewandowski (2025)
Data urodzenia	4 maja 1988
Zawód, zajęcie	adwokat
Narodowość	polska
Tytuł naukowy	doktor
Edukacja	Uniwersytet Warszawski

Bartosz Lewandowski (ur. 4 maja 1988) – polski adwokat, doktor nauk prawnych.

Absolwent studiów prawniczych na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, które ukończył z wyróżnieniem w 2012 r. W latach 2010–2011 studiował na Uniwersytecie im. Tomasza Masaryka w Brnie (Republika Czeska)^[1].

Absolwent stacjonarnych studiów doktoranckich w Katedrze Doktryn Polityczno-Prawnych, a następnie w Katedrze Socjologii Prawa w Instytucie Nauk o Państwie i Prawie na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie prowadził działalność naukową i dydaktyczną z zakresu doktryn polityczno-prawnych oraz teorii prawa w latach 2012–2021^[1]. W 2018 r. obronił z wyróżnieniem pracę doktorską^[2] na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego pod kierunkiem dr. hab. prof. UW Aleksandra Stępkowskiego^[3], współtwórcy i pierwszego prezesa zarządu Fundacji Instytut na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris^[4].

Od 2021 r. dziekan Wydziału Prawa Uczelni Collegium Intermarium w Warszawie, a następnie w latach 2021–2024 jej rektor^[5][6]. Profesor wizytujący (visiting professor) Ave Maria School of Law w Stanach Zjednoczonych (2023)^[7]. Członek Rady Programowo-Naukowej „Kwartalnika Prawa Międzynarodowego” wydawanego przez Ministerstwo Sprawiedliwości (w latach 2022–2024)^[5].

W latach 2013–2014 odbył aplikację ogólną w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, podczas której odbywał praktykę w jednostkach prokuratury oraz sądach powszechnych w Warszawie, zapoznając się ze specyfiką pracy w organach ścigania oraz wymiaru sprawiedliwości^[8]. W latach 2014–2016 odbył aplikację adwokacką przy Okręgowej Radzie Adwokackiej w Warszawie, a w 2017 r. uzyskał pozytywny wynik z egzaminu adwokackiego (Izba Adwokacka w Warszawie) i rozpoczął praktykę adwokacką^[8]. Od 2018 r. partner zarządzający spółki adwokacko-radcowskiej Khanzadyan Lewandowski i Partnerzy w Warszawie^[1]. Od 2014 r. współpracownik Centrum Interwencji Procesowej Ordo Iuris (do 2021 r. jego dyrektor)^[9].

W ramach swojej aktywności zawodowej specjalizuje się w prawie karnym oraz sprawach z zakresu dóbr osobistych, jak również w sprawach z zakresu prawa prasowego^[5]. Jako adwokat prowadził szereg precedensowych i medialnych postępowań z zakresu ochrony praw i wolności konstytucyjnych. Jako adwokat reprezentował m.in. Marcina Romanowskiego^[10], Mateusza Morawieckiego^[11], Zbigniewa Ziobrę^[12], Adama Glapińskiego^[13], Sebastiana Kaletę^[14], Michała Wosia^[15], Marcina Warchoła^[16], Patryka Jakiego^[17], Tomasza Terlikowskiego^[18], Samuela Pereirę^[19], sędziów Łukasza Piebiaka^[20], Aleksandra Stępkowskiego^[21], Kamila Zaradkiewicza^[22], zastępców Prokuratora Generalnego Roberta Hernanda, Michała Ostrowskiego, Krzysztofa Sieraka^[23], Macieja Materkę^[24], sędzię Małgorzatę Manowską^[25] czy posłankę Razem Paulinę Matysiak^[26].

Jako adwokat angażował się również w obronę rodzin, które znalazły się w Polsce wskutek niezasadnego rozdzielenia w innych państwach. W 2019 r. był pełnomocnikiem Denisa Lisowa i jego córek, którzy uciekli ze Szwecji^[27]. W związku z tą sprawą w listopadzie 2019 r. podróżował razem z Lisowem i jego dziećmi do Moskwy. Na lotnisku odbyły się liczne wywiady oraz konferencja agencji prasowej Regnum, w której wystąpił jego ormiański wspólnik Babken Khanzadyan^[28][29]. W 2021 r. reprezentował chorego na autyzm Martina den Hertoga, który został odebrany rodzicom w Holandii^[30]. W styczniu 2026 r. kancelaria Lewandowskiego została odnaleziona na stronie Ambasady Rosyjskiej w Warszawie^[31][32]. Okazało się, że umieszczono ją na tam bez wiedzy jej pracowników^[33]. Po ujawnieniu tej informacji adwokat skierował do ambasady żądanie o usunięcie kancelarii z listy^[34]. W lutym 2026 r. nazwisko Lewandowskiego zostało przywołane w kontekście projektu dotyczącego sądownictwa. Ustawa potocznie została nazwana przez media „kagańcową 2", gdyż projekt zakłada uregulowanie statusu sędziów powołanych na stanowiska po 2017 r. na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa oraz wprowadzenie zakazu kwestionowania ich uprawnień orzeczniczych oraz legalności organów państwowych przez nich powołanych i obsadzonych^[35]. Adwokat przyznał, że przesłał propozycje do prezydenckiego projektu, ale jego ostateczny kształt został przygotowany przez prawników z KPRP. W sprostowaniu dla OKO.press Lewandowski pisał: “Projekt został napisany przez prawników Kancelarii [prezydenta – red.] i nie znałem ani jego ostatecznego kształtu, ani nawet tego, że będzie on kierowany do prac w Sejmie. Owszem, w zeszłym roku zarekomendowałem Kancelarii Pana Prezydenta zmiany w prawie, które będą pozytywne dla obywateli. Uczyniłem to społecznie i przedstawiłem propozycję zmiany w zakresie skargi na przewlekłość”^[35].

Publikuje również m.in. na łamach „Do Rzeczy”^[36], „Dziennika Gazety Prawnej”^[37] i dziennika „Rzeczpospolita”^[38].

„Dziennik Gazeta Prawna” umieścił go na 7. miejscu listy najbardziej wpływowych prawników roku 2025^[39]. W 2021 r. zajął 25. miejsce na liście najbardziej wpływowych prawników roku 2020^[40]. W 2024 r. został laureatem Nagrody Społecznej im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki nadawanej przez „Tygodnik Solidarność”^[41].

• B. Lewandowski (red.), Pozycja i rola biegłego w polskim systemie prawnym, Warszawa 2016^[42].
• B. Lewandowski, Sąd Konstytucyjny Czechosłowacji w latach 1920–1939, Warszawa 2020, Wydawnictwo Trybunału Konstytucyjnego^[43].