Basic English (z ang. „podstawowa angielszczyzna”, także skrótowiec od inicjałów angielskich wyrazów: British = „brytyjski”, American = „amerykański”, scientific = „naukowy”, international = „międzynarodowy” i commercial = „handlowy”) – forma języka angielskiego obejmująca 850 podstawowych wyrazów o nieskomplikowanej budowie gramatycznej, stworzona w 1930 r. przez Charlesa Kaya Ogdena[1], współcześnie funkcjonująca jako pomocniczy język międzynarodowy[1].
Przypisy
- 1 2 Encyklopedia Powszechna PWN. T. 1. A-F. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1974, s. 219.
Linki zewnętrzne
| Kategorie języków sztucznych |
|
|---|
| Międzynarodowe języki pomocnicze |
|
|---|
| Języki logiczne i filozoficzne |
|
|---|
| Języki fikcyjnych światów i ludów |
|
|---|
| Zabawy językowe |
|
|---|
| Inne |
|
|---|
