Bazyli Walicki

Bazyli Walicki
Ilustracja
Herb
Łada
Rodzina

Waliccy herbu Łada

Data urodzenia

ok. 1726

Data śmierci

28 grudnia 1802

Żona

Rozalia z Nieborskich

Dzieci

Józef Walicki
Kazimierz Walicki
oraz pięć córek

Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Bazyli Walicki herbu Łada (ur. ok. 1726, zm. 28 grudnia 1802) – generał ziem rawskich w 1782 roku[1], generał major wojsk koronnych, wojewoda rawski w latach 1774–1789, kasztelan sochaczewski w latach 1758–1772, chorąży rawski do 1759 roku, rotmistrz kawalerii narodowej w latach 1777–1790, członek Sejmu Czteroletniego i zwolennik Konstytucji 3 Maja, senator, asesor Kompanii Manufaktur Uprzywilejowanej w 1769 roku[2], kawaler Orderu Orła Białego.

Życiorys

Ukończył studia we Francji, zwolennik i propagator reform, doradca i przyjaciel króla Stanisława Augusta. Elektor Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1764 roku z województwa rawskiego[3], jako delegowany od Rzeczypospolitej do pacta conventa, podpisał je[4]. Był członkiem Komisji Dobrego Porządku Miasta Starej Warszawy w 1765 roku[5].

Na Sejmie Rozbiorowym 1773–1775 przystąpił do konfederacji Adama Ponińskiego[6], powołany do Komisji Skarbowej Koronnej[7]. Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 roku[8] jako komisarz z Senatu[9]. Członek Departamentu Policji Rady Nieustającej w 1777 roku[10]. Był członkiem konfederacji Sejmu Czteroletniego[11]. W styczniu 1793 r. przystąpił do konfederacji targowickiej[12]. Sejm grodzieński (1793) nominował go do Rady Nieustającej[13].

W małżeństwie z Rozalią Nieborską herbu Lubicz (ślub 1748 r.)[14] miał siedmioro dzieci – dwóch synów (Józefa i Kazimierza) oraz pięć córek.

Zbudował pałac w Małej Wsi, oddany do użytku w 1786 roku. W 1776 roku założył tamże park[15].

W 1775 roku odznaczony Orderem Orła Białego[16]. W 1767 roku został kawalerem Orderu Świętego Stanisława[17].

Przypisy

  1. ↑ Wincenty Skrzetuski, Prawo Polityczne Narodu Polskiego, t. I, Warszawa 1782, [b.n.s]
  2. ↑ Antoni Sozański, Imienne spisy osób duchownych, świeckich i wojskowych, które w pierwszych ośmiu latach panowania króla Stanisława Poniatowskiego od 1764-1772 r. w rządzie lub przy administracyi Rzeczypospolitéj udział brały [...]. Cz. 1, Tablice i rejestr, Kraków 1866, s. 11.
  3. ↑ Akt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 103.
  4. ↑ Akt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 20.
  5. ↑ Władysław Smoleński, Komisya boni ordinis warszawska (1765-1789), Warszawa 1914, s. 7.
  6. ↑ Ryszard Chojecki, Patriotyczna opozycja na sejmie 1773 r., w: Kwartalnik Historyczny, LXXIX, nr 3, 1972, s. 545-562.
  7. ↑ Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 87.
  8. ↑ Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 527.
  9. ↑ Antoni Sozański, Imienne spisy osób duchownych, świeckich i wojskowych, które w pierwszych ośmiu latach panowania króla Stanisława Poniatowskiego od 1764-1772 r. w rządzie lub przy administracyi Rzeczypospolitéj udział brały [...]. Cz. 1, Tablice i rejestr, Kraków 1866, s. 10.
  10. ↑ Kolęda warszawska na rok 1777, Warszawa 1777, [b.n.s]
  11. ↑ Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 309.
  12. ↑ „Reces od Sejmu przeszłego”. Odpis notarialny aktu przystąpienia do Konfede­racji Targowickiej, wpisanego do akt skonfederowań ziemi rawskiej. AGAD AMW II A/l nr 1
  13. ↑ Volumina Legum, t. X, Poznań 1952, s. 343.
  14. ↑ Sejm Wielki.pl
  15. ↑ Morawski Zdzisław, Gdzie ten dom, gdzie ten świat, Warszawa 1994.
  16. ↑ Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 216.
  17. ↑ Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Świętego Stanisława, Warszawa 2006, s. 179.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.