Becoming Led Zeppelin

Becoming Led Zeppelin

Gatunek	dokumentalny muzyczny
Rok produkcji	2025
Data premiery	27 stycznia 2025 7 lutego 2025 (Polska)
Kraj produkcji	Stany Zjednoczone Wielka Brytania
Język	angielski
Czas trwania	121 minut
Reżyseria	Bernard MacMahon
Scenariusz	Bernard MacMahon Allison McGourty
Główne role	Jimmy Page Robert Plant John Paul Jones John Bonham
Muzyka	Led Zeppelin
Zdjęcia	Vern Moen
Montaż	Dan Gitlin
Produkcja	Allison McGourty
Wytwórnia	Allison McGourty Paradise Pictures
Dystrybucja	Sony Pictures Classics

Becoming Led Zeppelin (pol. Stawanie się Led Zeppelin) – brytyjsko–amerykański muzyczny film dokumentalny z 2025 roku w reżyserii Bernarda MacMahona, wyprodukowany przez Allison McGourty według scenariusza obojga twórców. Film opowiada o powstaniu i pierwszym roku działalności zespołu Led Zeppelin i zawiera wiele nieznanych dotąd materiałów o zespole^[1].

Członkowie zespołu Led Zeppelin przez prawie 50 lat od daty powstania grupy nie wyrażali zgody na autoryzowaną biografię filmową, odrzucając wszystkie propozycje filmów dokumentalnych. Zgodzili się wziąć udział w produkcji Allison McGourty i Bernarda MacMahona po obejrzeniu szczegółowego scenorysu filmu przedstawionego przez twórców podczas siedmiogodzinnej prezentacji. Dużą rolę odegrała znajomość i uznanie przez muzyków dla wcześniejszego dzieła McGourty i MacMahona – serii filmów American Epic, gdzie zaprezentowano pierwsze nagrania muzyki w Stanach Zjednoczonych w latach 20. XX wieku oraz omówiono ich wpływ na kulturę, społeczeństwo i technologię Ameryki Północnej i świata. Cykl został uznany za jeden z najlepszych dokumentów muzycznych, jakie kiedykolwiek powstały. Zespół dał filmowcom całkowitą swobodę artystyczną i niezależność w realizacji filmu^[2].

Twórcom dokumentu przygotowanie produkcji zajęło ponad pięć lat, w czasie których przeszukiwali archiwa na całym świecie w poszukiwaniu unikalnych nagrań i nieznanych dotąd ujęć zespołu^[1][2][3]. Szukali oryginalnych negatywów lub taśm, aby uzyskać jak najlepszy dźwięk, a nagrywając ścieżki z albumu, używali jak najlepszych nośników^[4].

W filmie zaprezentowano materiały, które dotychczas nie były pokazywane publicznie: prywatne zdjęcia, nagrania z okresu młodości muzyków, ich zespoły czy projekty muzyczne, z którymi artyści byli związani wcześniej oraz pierwsze publiczne występy, już jako grupa Led Zeppelin^[5].

Największym atutem filmu jest wystąpienie przed kamerami wszystkich żyjących członków zespołu: Jimmy’ego Page’a, Roberta Planta i Johna Paula Jonesa^[1]. Zaprezentowano też unikalne nagranie wywiadu z Johnem Bonhamem, odnalezione w nieskatalogowanych zbiorach jednej z australijskich rozgłośni radiowych^[6].

Film zawiera pełne utwory z pierwszych dwóch płyt zespołu^[6], co jest niespotykane w większości muzycznych filmów dokumentalnych^[4].

Twórcy przeprowadzili 175 wywiadów z osobami związanymi z historią zespołu, ale w filmie wypowiadają się tylko muzycy Led Zeppelin^[2]. Wywiady z muzykami przeprowadzono w 2018 roku^[4].

Film dokumentuje historię powstania grupy i drogi na szczyt popularności muzyków zespołu, uznawanego dziś za jeden z najwybitniejszych w historii muzyki rockowej^[7].

Chronologicznie akcja sięga do II wojny światowej (Page urodził się w 1944 r., pozostali muzycy niedługo później), w cieniu której upłynęło dzieciństwo artystów. Muzycy opowiadają o swojej drodze artystycznej, fascynacjach muzycznych, pierwszych krokach jako artystów. Kulminacją jest opowieść o tym, jak powstawały dwie pierwsze płyty zespołu^[1]. Film kończy się triumfalną premierą drugiego albumu Led Zeppelin^[6] uwieńczoną koncertem w 1970 r. w Royal Albert Hall w Londynie^[4][5][7].

Bernard MacMahon mówił, że „film jest skonstruowany jak musical – wszystkie utwory są ułożone w kolejności i dobrane pod kątem tematu, o którym śpiewają, w odniesieniu do tego, co się dzieje. Kiedy pierwszy raz słyszysz „Communication Breakdown”, grają dla nieczułej europejskiej publiczności, która zatyka uszy. Kiedy jadą do Ameryki, żeby spróbować podpisać kontrakt z Atlantic, my gramy „Your Time Is Gonna Come”. Kiedy podróżują po Ameryce i nagrywają drugi album, przez znaczną część tego czasu słyszysz „Ramble On”. A kiedy „Rolling Stone” i niektóre media ich ostro skrytykowały, a oni postanowili w obliczu tego wszystkiego podwoić stawkę, grają „Dazed and Confused”. [...] Każdy utwór służy do posunięcia historii. Wykorzystujemy techniki muzyczne, których nauczyliśmy się [...] słuchając tych wspaniałych musicali”. Reżyser twierdzi, że to zabieg, pozwalający widzowi poczuć się wciągniętym i pochłoniętym rosnącym sukcesem zespołu^[2][6].

Film zawiera liczne nagrania występów Led Zeppelin na żywo z różnych źródeł. Zostały one skopiowane z różnorodnych nośników audio: płyt 78 obrotów na minutę, optycznej ścieżki dźwiękowej z taśmy filmowej 16 mm i 35 mm, kaset magnetofonowych 16 mm, kaset magnetofonowych 35 mm, kaset wideo 1‑calowych i 2‑calowych, singli 45 obrotów na minutę, płyt lakierowanych i wiele innych formatów taśm. Przenoszeniem nagrań z oryginalnych źródeł zajął się znany inżynier dźwięku Nick Bergh^[6].

Film został początkowo odrzucony przez wszystkie większe studia i serwisy streamingowe, dopiero Tom Bernard, współprezes i współzałożyciel Sony Pictures Classics zaakceptował dokument^[3][2].

Film przedpremierowo zaprezentowano podczas 78. MFF w Wenecji w 2021 roku. Mimo, że dzieło było wówczas jeszcze nieukończone, otrzymało dziesięciominutową owację po projekcji^[7][2].

Już kilka tygodni po premierze Becoming Led Zeppelin stał się najpopularniejszym filmem muzycznym wszech czasów w kinach IMAX. Popyt zmusił Sony Pictures do wznowienia wyświetlania filmu w kinach IMAX w całej Ameryce^[6]. Dokument zarobił 2,6 miliona dolarów w pierwszy weekend wyświetlania (to najlepszy wynik w historii filmu muzycznego IMAX zanim trafił do regularnych kin), zaś do pierwszego tygodnia kwietnia zarobił 10 milionów dolarów w USA i ponad 12 milionów dolarów na całym świecie, co jest rzadkością w przypadku filmu dokumentalnego^[2].

Film został uznany przez krytyków za jeden z najlepszych filmów dokumentalnych o rocku wszech czasów. Chwalono go za scenariusz, nowatorską reżyserię, szczerość wywiadów, jakość archiwum, pomysłowość montażu i siłę dźwięku^[2].

W agregatorze recenzji Rotten Tomatoes produkcja zebrała 85% pozytywnych recenzji^[8].

Pozytywne opinie o filmie wyraziło wielu znanych muzyków: Taj Mahal, Bob Weir (Grateful Dead), Warren Ellis (Nick Cave and the Bad Seeds)^[2], Tom Morello (Rage Against the Machine), Thurston Moore (Sonic Youth), Chris Robinson (The Black Crowes)^[9], Tracey Thorn (Everything but the Girl)^[10].

Film w latach 2025-2026 zdobył kilka nagród^[11]:

• Critics’ Choice Documentary Award za najlepszy dokument muzyczny^[12],
• International Press Academy Award za najlepszy film dokumentalny^[13],
• National Film Award za najlepszy film dokumentalny^[14],
• twórcy otrzymali nagrodę Cinema Audio Society Award za wybitne osiągnięcia w miksowaniu dźwięku w filmie dokumentalnym^[15].

W Polsce, tylko w wybranych kinach, film można było oglądać od 7 do 10 lutego 2025^[1].

15 marca 2026 film miał premierę w serwisie Netflix^[16]