Befiradol
|
|
| Nazewnictwo |
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
(3-chloro-4-fluorofenylo)-[4-fluoro-4-({[(5-metylpirydyn-2-ylo)metylo]amino}metylo)piperydyn-1-ylo]metanon |
| Inne nazwy i oznaczenia |
| NLX-112, F13640 |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór Hilla |
C20H22ClF2N3O |
| Masa molowa |
393,86 g/mol |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
208110-64-9 |
| PubChem |
9865384 |
| DrugBank |
DB19033 |
| SMILES |
CC1=CN=C(C=C1)CNCC2(CCN(CC2)C(=O)C3=CC(=C(C=C3)F)Cl)F
|
|
| InChI |
InChI=1S/C20H22ClF2N3O/c1-14-2-4-16(25-11-14)12-24-13-20(23)6-8-26(9-7-20)19(27)15-3-5-18(22)17(21)10-15/h2-5,10-11,24H,6-9,12-13H2,1H3
|
| InChIKey |
PKZXLMVXBZICTF-UHFFFAOYSA-N
|
|
|
|
Befiradol – organiczny związek chemiczny stosowany jako lek eksperymentalny w leczeniu dyskinez wywołanych lewodopą. Jest silnym i selektywnym, pełnym agonistą receptora 5-HT1A[2][3]. Został odkryty i opracowany przez francuskie przedsiębiorstwo farmaceutyczne Pierre Fabre Médicament podczas poszukiwań leku na przewlekły ból[2].
Badanie kliniczne z 2023 roku wykazało, że befiradol zmniejsza objawy parkinsonizmu (takie jak powolność ruchów, drżenie i sztywność), a także dyskinezę wywołaną lewodopą, co stwarza perspektywę opracowania „podwójnej terapii” w chorobie Parkinsona[2][3].
Przypisy
- ↑ NLX-112 hydrochloride [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 21 września 2023, numer katalogowy: SML2324 [dostęp 2026-02-20] .
- 1 2 3 L.L. Bardin L.L., J.P.J.P. Tarayre J.P.J.P., N.N. Malfetes N.N., W.W. Koek W.W., F.C.F.C. Colpaert F.C.F.C., Profound, Non-Opioid Analgesia Produced by the High-Efficacy 5-HT1A Agonist F 13640 in the Formalin Model of Tonic Nociceptive Pain, „Pharmacology”, 67 (4), 2003, s. 182–194, DOI: 10.1159/000068404 (ang.).
- 1 2 Neurolixis Announces In-Licensing of Two Clinical Compounds From Pierre Fabre Medicament [online], Neurolixis, 23 września 2013 (ang.).
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.