Benedykt Hac

Absolwent: Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej – WNiUO (1982); kursu hydrografa klasy międzynarodowej w Naval Oceanographic Office w Gulfport, w stanie Mississippi, USA (1995); podyplomowych studiów hydrograficznych w Akademii Marynarki Wojennej (1998); studiów doktoranckich w AMW (1997/2002); studiów podyplomowych w dziedzinie zarządzania w Wyższej Szkole Bankowej w Gdańsku (2014)^[1].

W 1982 r. po ukończeniu studiów w WSMW otrzymał przydział służbowy do Oddziału Zabezpieczenia Hydrograficznego, gdzie na okręcie hydrograficznym ORP „Heweliusz” rozpoczął pełnić zawodową służbę na stanowisku oficera nawigacyjnego. Od 1987 r. pełnił służbę w Dywizjonie Zabezpieczenia Hydrograficznego, gdzie na okręcie hydrograficznym ORP „Heweliusz” objął funkcję zastępcy dowódcy okrętu^[1]. W 1991 r. został dowódcą okrętu hydrograficznego ORP „Heweliusz”^[5], który pod dowództwem kmdr por. Benedykta Haca w roku 1993 i w 1997 zdobył miano najlepszego okrętu MW w grupie okrętów specjalnych (wcześniej ten tytuł zdobył w 1986 i w 1987)^[6].

14 stycznia 1993 r. ORP „Heweliusz” pod jego dowództwem wypłynął ze Świnoujścia w godzinach porannych w miejsce prowadzonej akcji ratunkowej po katastrofie promu Heweliusz, gdzie po przybyciu zastali wystającą „gruszkę” kadłuba promu Jan Heweliusz ze sterami strumieniowymi. Obok wraku unosiła się na wodzie jedna z łodzi ratunkowych, była to roztrzaskana sztywna łódź. Załoga ORP „Heweliusz” pod jego dowództwem w pierwszej kolejności przeszukała tratwy ratunkowe, które zostały podjęte wraz ze zwłokami kierowcy i mechanika promu „Jan Heweliusz”. ORP „Heweliusz” wraz z innymi jednostkami przeszukiwał równolegle specjalnymi pasami wodę, wszystko działo się po fakcie, zbierano dowody katastrofy^[7][8].

W maju 2000 r. po ponad 22 latach służby przeszedł do rezerwy w stopniu komandora porucznika^[9]. W maju 2002 r. ukończył studia doktoranckie w dyscyplinie geodezja i kartografia w specjalności nawigacja morska^[1]. Na emeryturze do lipca 2002 r. był oficerem na statkach handlowych mając uprawnienia wraz z dyplomem kapitana statków morskich o wyporności do 3000GT^[10]. W 2008 r. zorganizował i kierował wyprawą, której celem było odszukanie na Morzu Północnym wraku okrętu podwodnego ORP „Orzeł”, w sumie był organizatorem i współorganizatorem wszystkich 9 ekspedycji^[10]. Do lutego 2010 r. był pracownikiem Instytutu Morskiego w Gdańsku, gdzie był kapitanem statku badawczego r/v „Doktor Lubecki” i pływającego laboratorium RV „Imor”. W czerwcu 2011 r. był organizatorem i kierownikiem ekspedycji archeologiczno-ratowniczej na Morzu Bałtyckim, która zakończyła się zbadaniem dwu XVIII wiecznych wraków drewnianych oraz podniesiono 12 żeliwnych armat^[10]. Był następnie kierownikiem Zakładu Oceanografii Operacyjnej w Gdańsku^[1][11][12]. Jest członkiem Stowarzyszenia Hydrografów Morskich RP i polskiego oddziału The Explorers Club^[10].

W czerwcu 2023 r. wziął udział w debacie finałowej III Forum Morskiego Radia Gdańsk, która nosiła tytuł „Dobry stan środowiska wód morskich Bałtyku dla przyszłych pokoleń. Przyczyny i skutki eutrofizacji. Zanieczyszczenie Bałtyku pozostałościami po II wojnie światowej” zorganizowanej przez radio Gdańsk^[13]. Benedykt Hac wraz z innymi badaczami od 21 sierpnia do 27 sierpnia 2023 r. na wodach Morza Północnego wziął udział w 10. jubileuszowej ekspedycji „Santi. Odnaleźć Orła” podczas której wykorzystywano specjalnie wynajętą w tym celu jednostkę pływającą – holenderski dozorowiec offshore „Tonijn” w ramach poszukiwań wraku okrętu podwodnego ORP „Orzeł”^[14].