Bernardim Ribeiro

Bernardim Ribeiro
Ilustracja
Bernardim Ribeiro. Marmurowy posąg dłuta Antónia Alberta Nunesa
Data i miejsce urodzenia

1482
Torrão

Data i miejsce śmierci

1552
Lizbona

Narodowość

portugalska

Język

portugalski

Dziedzina sztuki

poezja

Epoka

renesans

Bernardim Ribeiro (ur. 1482, zm. 1552) – pisarz i poeta portugalski[1], jeden z głównych przedstawicieli renesansu. Był synem skarbnika w majątku księcia de Viseu[1]. W latach 1507–1512 studiował prawo na uniwersytecie w Lizbonie[1]. Potem był dworzaninem króla Manuela I Szczęśliwego[1]. W latach 1521–1524 przebywał najprawdopodobniej we Włoszech[1]. Prawdopodobnie był znajomym Francisca de Sá de Miranda[2]. Po powrocie do kraju został sekretarzem króla Jana III Pobożnego[1]. Rzekomo postradał rozum[1] wskutek nieodwzajemnionej miłości[3]. Znany jest jako autor powieści Livro das saudades[1], popularnie nazywanej Menina e Moça (Dzieciństwo i dorastanie[1], 1554–1557[1]), która rozpowszechniła pojęcie "saudade" (tłumaczone jako "samotność"), czyli specyficznej dla kultury portugalskiej odmiany nostalgii. Nazywany jest niekiedy najwybitniejszym lirykiem portugalskim przed Luísem de Camõesem[3]. Jego wiersze weszły do Cancioneiro Geral[2] Garcii de Resende. Bernardim Ribeiro pisał przede wszystkim sielanki[2].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Bernardim Ribeiro, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2016-10-31] (ang.).
  2. 1 2 3 Bernardim Ribeiro. Projeto Vercial. [dostęp 2016-10-31]. (port.).
  3. 1 2 Ribeiro, Bernardim. jewishvirtuallibrary.org. [dostęp 2016-10-31]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.