Bertrandyt

Bertrandyt

okaz z Brazylii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Be4(Si2O7)(OH)2[1]
Twardość w skali Mohsa	6–7[1]
Przełam	muszlowy
Łupliwość	doskonała[1]
Pokrój kryształu	cienkotabliczkowy, igiełkowaty, pryzmatyczny[1]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający[1]
Układ krystalograficzny	rombowy[1]
Klasa krystalograficzna	piramidalna[1]
Gęstość	2,59–2,6 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	jasnożółta; bezbarwny[1]
Rysa	biała[1]
Połysk	szklisty, perłowy[1]
Współczynnik załamania	1,591–1,614 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,023[1] dyspersja (optyka): słaba[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	9.BD.05[1]

Bertrandyt – minerał z klasy krzemianów^[1].

Krystalizuje w układzie rombowym^[1]. Wykształca kryształy o pokroju cienkotabliczkowym, pryzmatycznym i igiełkowatym^[1]. Występuje w promienistych skupieniach^[2]. Jest minerałem przezroczystym lub przeświecającym^[3] i piroelektrycznym^[1]. Posiada szklisty lub perłowy połysk oraz białą rysę^[2][3][1].

Występuje w szczelinach granitowych, tufach ryolitowych, wnękach miarolitowych, pegmatytach i grejzenach^[3][1]. Jest także produktem przemiany berylu^[1]. Towarzyszą mu zwykle apatyt, arsenopiryt, turmalin, kwarc, fluorapatyt, muskowit, fluoryt, fenakit, opal, herderyt, kwarc dymny, albit, rodochrozyt, piryt, beryl, amazonit, wolframit oraz adular^[3][1].

Występuje między innymi w Austrii, Czechach, Finlandii, Brazylii, we Francji, Niemczech, we Włoszech, Namibii (Erongo), Norwegii, Rosji, Szwecji, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Kolorado, Connecticut, Maine, New Hampshire, Utah, Wisconsin)^[1]. W Polsce spotykany w Szklarach^[1].