Beryllonit

Beryllonit
Ilustracja
Kryształ Beryllonitu (biały) z elbaitem (niebieski), pochodzący z Paprok, prowincja Nuristan, Afganistan (okaz długości 4 cm)
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

(NaBePO4)

Twardość w skali Mohsa

5,5–6,0[1]

Przełam

muszlowy[1][2]

Łupliwość

wyraźna dwukierunkowa, dokładna[1][2]

Pokrój kryształu

słupkowy lub tabliczkowy, bipiramidalne[1], krótkopryzmatyczny[3]

Układ krystalograficzny

jednoskośny[1][2]

Właściwości mechaniczne

kruchy[2]

Gęstość

2,8–2,85 g/cm³[1]

Właściwości optyczne
Barwa

bezbarwny, biały, żółtawy, fioletowy[1]

Rysa

biała[2]

Połysk

szklisty, perłowy[1], matowy (ziemisty)[3]

Współczynnik załamania

1,552–1,561 (dwuosiowy)[4]

Inne

dyspersja: 0,010[1] pleochroizm: brak[1] dwójłomność: 0,009[1]

Beryllonit – minerał, jego nazwa związana jest z obecnością berylu w minerale[1]. Odkryty w 1888 roku przez Jamesa Dwighta[3].

Charakterystyka

Właściwości

Składa się w 24,41% z Na2O, 19,7%z BeO i w 55,89% z P2O5[1].

Tworzy kryształy słupkowe, tabliczkowe, grubotabliczkowe, soczewkowate, sześciokątne trojaki lub bipiramidalne, narosłe i wrosłe[2]. Niekiedy tworzy zbliźniaczenia. Jest minerałem przezroczystym[3][4]. Występuje tylko jako grupa kryształów.

Inne właściwości:

Występowanie

Jest minerałem pegmatytowym[2] (głównie alkaicznych)[3] występującym bardzo rzadko, zwykle w postaci bezbarwnych lub białych kryształów. Występuje także w zasobnych w beryl skarnach[2] i granitach[3].

Współwystępuje z apatytem, turmalinem, elbaitem, fluorapatytem, brazylianitem[5], albitem, kwarcem, muskowitem[2], berylem, kasyterytem, kwarcem dymnym i fenakitem[1].

Miejsca występowania: USA (Maine)[3], Finlandia, Zimbabwe, Brazylia, Afganistan, Kanada, Chiny, Czechy, Francja, Pakistan, Portugalia, Wielka Brytania i Szwecja[5][4].

Zastosowanie

W jubilerstwie bardzo rzadko. Szlifowane kamienie mogą osiągać masę 5 ct. Większe okazy są słabo przeświecające.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Ryszard Hutnik, Eufrozyna Piątek, Jerzy Wierski, Michał Sachanbiński: Vademecum Zbieracza Kamieni Szlachetnych i Ozdobnych. Wydawnictwo Geologiczne, 1984, s. 111-112. ISBN 83-220-0199-1.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Rupert Hochleitner: Minerały, kamienie szlachetne skały. Multico Oficyna Wydawnicza, 2022, s. 292. ISBN 978-83-7073-816-7.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Beryllonite.
  4. 1 2 3 4 Beryllonite.
  5. 1 2 Beryllonite [online], www.mindat.org [dostęp 2025-03-11].

Linki zewnętrzne