Bieniakonie
 Kościół św. Jana Chrzciciela w Bieniakoniach | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Sielsowiet | |
| Populacja (2009) |
|
| • liczba ludności |
1279[1] |
| Nr kierunkowy |
+375 294 |
| Kod pocztowy |
231381 |
| Tablice rejestracyjne |
4 |
Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego  | |
Położenie na mapie Białorusi  | |
 54°14′51″N 25°21′14″E/54,247500 25,353889 | |
Bieniakonie (biał. Беняконі, Bieniakoni) – agromiasteczko (dawniej miasteczko) na Białorusi w rejonie woronowskim obwodu grodzieńskiego, przy granicy z Litwą.
Miasto duchowne położone było w końcu XVIII wieku w powiecie lidzkim województwa wileńskiego[2].
Znajdują się tu rzymskokatolicka parafia św. Jana Chrzciciela w Bieniakoniach oraz stacja kolejowa Bieniakonie, położona przy linii kolejowej Wilno - Lida. Jest to białoruska stacja graniczna na granicy z Litwą.
Historia
Na początku 1919 roku Bieniakonie zostały zajęte przez bolszewików. 17 kwietnia 1919 roku o godzinie 16:15 straż przednia 1. Brygady Jazdy Wojska Polskiego pod dowództwem mjr. Władysława Beliny-Prażmowskiego zajęła miejscowość bez walki. Dokonano tego w trakcie ofensywy przeciwko bolszewikom, której celem było odbicie z ich rąk Wilna. Miejscowa polska ludność przyjęła kawalerzystów entuzjastycznie[3].
Za II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą wiejskiej gminy Bieniakonie w województwie nowogródzkim.
Uwiecznione w pejzażu Stanisława Jarockiego z 1927 pt. "Złota jesień w Bieniakoniach"[4] oraz w utworze wileńskiego poety Sławomira Worotyńskiego Jesienne Bieniakonie,[5], Live in Ejszyszki[6], zaprezentowanym przez zespół Korona w balladzie z muzyką Krzysztofa Dziermy na XXXI MFP Maj nad Wilią 2024.[7]
Zabytki
- kościół św. Jana Chrzciciela, pocz. XX wieku zaprojektowany przez Tadeusza Rostworowskiego (1901)[8]
- stacja kolejowa, pocz. XX wieku
- folwark, 2 poł. XIX wieku
- na cmentarzu przy kościele katolickim znajduje się grób Maryli Wereszczakówny
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu grodzieńskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. (ros.).
- ↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 88.
- ↑ Lech Wyszczelski: Wyprawa wileńska. W: Wojna polsko-rosyjska 1919–1920. s. 89.
- ↑ Pejzaż - Złota jesień w Bieniakoniach*, 1927 - Altius [online], altius.com.pl [dostęp 2024-09-10].
- ↑ Nieobecny – muzyka Krzysztofa Dziermy do wiersza Sławomira Worotyńskiego Jesienne Bieniakonie Jedynka - polskieradio.pl [online], Jedynka - Polskie Radio [dostęp 2023-04-18] (pol.).
- ↑ Znad Wilii – TVS24.PL SUWALSZCZYZNA [online], 4 listopada 2024 [dostęp 2024-11-05] (pol.).
- ↑ Maria Duszka, „Maj nad Wersoką”, czyli kontynuacja wieloletniego „Maja nad Wilią”. Wrażenia z edycji z 2024 roku [online], 12 sierpnia 2024 [dostęp 2024-08-26] (pol.).
- ↑ Tadeusz Maria Rostworowski, [w:] Robert M. Kunkel, Polski Słownik Biograficzny. Vol. XXXII, Polish Academy of Sciences, 1989–1991.
Bibliografia
- Lech Wyszczelski: Wojna polsko-rosyjska 1919–1920. Wyd. 1. T. 1. Warszawa: Bellona, 2010, s. 696. ISBN 978-83-11-11934-5.
Linki zewnętrzne
- Bieniakonie, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 218.