Bitwa pod Wilią

Bitwa pod Wilią
Partyzanckie walki polsko-ukraińskie
Ilustracja
Powiat kostopolski
Czas

6 września 1943

Miejsce

Wilia (powiat kostopolski)

Terytorium

II Rzeczpospolita
(pod okupacją niemiecką)

Wynik

zwycięstwo strony polskiej[1]

Strony konfliktu
 Armia Krajowa
ZSRR partyzantka radziecka 		Ukraina Sicz Poleska
Dowódcy
Władysław Kochański
Zdzisław Ostromęcki †
Franciszek Szafran 		Petro Dołmatiuk ps. „Petlura”
„Zachar”[2]
Straty
18[2] lub 23[3] zabitych,
2 rannych 		8 zabitych,
15 rannych
brak współrzędnych

Bitwa pod Willą – starcie zbrojne, do którego doszło 6 września 1943 we wsi Wilia na Wołyniu, pomiędzy oddziałem Armii Krajowej i grupą partyzantki sowieckiej złożonej z Polaków a oddziałem Siczy Poleskiej.[3]

Bitwa

6 września 1943 doszło do przypadkowego zetknięcia dwóch sotni oraz grupy sztabowej Siczy Poleskiej, stacjonujących w zniszczonej wsi Wilia na Wołyniu (gmina Ludwipol w powiecie kostopolskim)[2], z oddziałem Armii Krajowej oraz oddziałem polskiej partyzantki komunistycznej im. Feliksa Dzierżyńskiego, ubezpieczającymi zwóz zboża[3]. Akowską częścią grupy dowodził ppor. Zdzisław Ostromęcki „Podkowa”. Dowódcą części komunistycznej był plut. Franciszek Szafran. Łącznie siły polskie liczyły początkowo około 40 uzbrojonych ludzi[2].

Obie strony zaskoczone spotkaniem podjęły bój, w którym słabsza strona polska początkowo poniosła straty w wysokości 16 poległych[2]. Szalę zwycięstwa w bitwie na stronę polską przechyliło przybycie posiłków z oddziału sowieckiego oraz akowskiego[2] pod dowództwem Władysława Kochańskiego ps. „Bomba”[3]. Oddział ukraiński został rozbity i wyparty z Wilii[2].

Po krwawych starciach, które trwały cały dzień, polscy partyzanci również wycofali się[3]. Według Grzegorza Motyki, Polacy w starciu stracili łącznie 23 ludzi[3]. Zdaniem Władysława i Ewy Siemaszków, straty polskie wyniosły 18 zabitych; poległ m.in. ppor. Ostromęcki. Po stronie ukraińskiej również odnotowano ciężkie straty: 8 zabitych, w tym Iwan Mitrynga, i 15 rannych[3].

Poległym Ukraińcom urządzono pogrzeb we wsi Medwedówka (gm. Ludwipol)[1].

Przypisy

Bibliografia

  • Grzegorz Motyka, Od rzezi wołyńskiej do akcji „Wisła”. Konflikt polsko-ukraiński 1943-1947, Kraków 2011, ISBN 978-83-08-04576-3.
  • Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.