Bolko Loft mh1

Bolko Loft mh1
Ilustracja
Państwo

 Polska

Miejscowość

Bytom

Adres

ul. Kruszcowa 4a

Typ budynku

dom mieszkalny

Architekt

Przemo Łukasik[1][2]

Inwestor

Joanna i Przemo Łukasikowie[2]

Kondygnacje

1[3]

Powierzchnia użytkowa

178[3] m²

Ważniejsze przebudowy

2002-2003[2][4][5]

Właściciel

Przemo Łukasik[6]

Położenie na mapie Bytomia
Mapa konturowa Bytomia, po prawej znajduje się punkt z opisem „Bolko Loft mh1”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Bolko Loft mh1”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Bolko Loft mh1”
Ziemia50°21′37,098″N 18°55′57,450″E/50,360305 18,932625

Bolko_Loft mh1 – jeden z pierwszych w Polsce loftów[7][5], budynek mieszkalny przy ulicy Kruszcowej w Bytomiu, który powstał w latach 2002–2003 po modernizacji i adaptacji budynku lampowni dawnych Zakładów Górniczo-Hutniczych Orzeł Biały w Bytomiu[4][6][5][1] przy szybie Bolko[8].

Budynek lampowni był połączony pomostem z nadszybiem szybu Bolko; ponad pomostem znajdował się napis: IDEE LENINA WIECZNIE ŻYWE[9]. Obiekt pozostawał niewykorzystany od lat 90. XX wieku, tj. od czasu zamknięcia kopalni rud cynku i ołowiu[4].

Bolko Loft to budynek o jednej kondygnacji, wsparty na ośmiu żelbetowych słupach[3][8]. Autorem projektu był Przemo Łukasik z biura architektonicznego Medusa Group Architects[5][1]. Adaptacja została przeprowadzona w latach 2002–2003[9].

Twórca projektu mieszka w nim[10] wraz z rodziną[6].

Realizacja została nominowana do Nagrody Unii Europejskiej w konkursie architektury współczesnej im. Miesa van der Rohe w 2004 roku, w 2006 roku została wybrana jako jedna z 20 najciekawszych prac architektonicznych w Polsce po 1989 w konkursie „Polska. Ikony architektury”[5]; zdobyła także I miejsce w Leonardo Competition w 2007 roku[11].

Na terenie Bolko Loftu wykonywano zdjęcia do filmu Lecha Majewskiego[6].

Przypisy

  1. 1 2 3 Prokopska, Szopińska 2013 ↓.
  2. 1 2 3 IAM ↓.
  3. 1 2 3 Turek 2013 ↓, s. 80.
  4. 1 2 3 Turek 2013 ↓, s. 79.
  5. 1 2 3 4 5 Świerczewska-Pietras 2011 ↓.
  6. 1 2 3 4 Urbaniak ↓.
  7. ↑ Ivon ↓.
  8. 1 2 Gazeta Wyborcza 2016 ↓.
  9. 1 2 Tomasz Przemysław Sanecki, Bytomskie zakłady przemysłowe: kopalnie i zakłady górnicze, Kraków: Ridero, 2025, s. 204, ISBN 978-83-8431-477-7.
  10. ↑ Turek 2013 ↓.
  11. ↑ Medusa Group ↓.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.