Bomba Millsa
 No. 5, No. 23, No. 36 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Przeznaczenie | |
| Lata produkcji |
1915–? |
| Dane techniczne | |
| Długość |
95,2 mm |
| Średnica |
61 mm |
| Masa |
680 g |
| Materiał wybuchowy |
baratol, 69 g |
| Typ zapalnika |
czasowy |
| Opóźnienie |
około 4 sekundy |
| Promień rażenia |
275 m |
| Użytkownicy | |
| Wielka Brytania | |
Bomba Millsa (także granat Millsa; ang. Mills bomb) – wspólna nazwa serii brytyjskich granatów obronnych, opracowanych przez Williama Millsa.
Opis
Były to pierwsze granaty odłamkowe o konstrukcji „ananasa”, to jest o odlewanej z żeliwa obudowie[1], szlifowanej w sposób ułatwiający pewne uchwycenie. Kolejne wersje rozwijane od 1915 roku znane były jako No. 5, No. 23, No. 36, No. 36M, przy czym podczas II wojny światowej w użyciu była już tylko wersja No. 36M[1].
Granat posiadał zapalnik czasowy, działający ze zwłoką 4 sekund. Granat ważył 680 gramów (przy masie materiału wybuchowego – 69 gramów), duże odłamki osiągały odległość 275 metrów. Używany był również jako granat nasadkowy[1].
Przypisy
Bibliografia
- Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994. ISBN 83-86028-01-7.