Brad Jacobs

curling
Brad Jacobs
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

11 czerwca 1985
Sault Ste. Marie

Obywatelstwo

Kanada

Informacje klubowe
Klub

Soo Curlers Association

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kanada
Zimowe igrzyska olimpijskie
Złoto
Soczi 2014
Złoto
Mediolan-Cortina 2026
Mistrzostwa świata
Srebro
Victoria 2013
The Brier
Brąz
Halifax 2010
Złoto
Edmonton 2013
Canadian Olympic Curling Trials
Złoto
Winnipeg 2013

Bradley „Brad” Jacobs (ur. 11 czerwca 1985 w Sault Ste. Marie) – kanadyjski curler, reprezentował Kanadę na zimowych igrzyskach olimpijskich 2014 i zimowych igrzyskach olimpijskich 2026, podczas których oba razy zdobył złoty medal.

Kariera

W 2005 Brad dowodził drużyną na Mistrzostwach Kanady Juniorów, z bilansem 8 wygranych i 4 przegranych meczów zajął 4. miejsce[1]. Później dołączył do zespołu Ala Harndena, w którym zagrywał ostatnie kamienie. Ekipa z Sault Ste. Marie wygrała mistrzostwa Northern Ontario 2007. Tim Hortons Brier ukończyli na 6. pozycji (bilans 5-6)[2]. Rok później Jacobs także zagrał w turnieju krajowym, był jednak wówczas rezerwowym w drużynie Erica Harndena.

W 2008 Brad Jacobs stworzył własną drużynę składającą się z E.J. Harndena, Ryana Harndena oraz Caleba Flaxeya. W kolejnych latach do ekipy dołączył Scott Seabrook i Ryan Fry. Zawodnicy w latach 2010-2013 triumfowali w rywalizacji prowincjonalnej. Na Tim Hortons Brier 2010 Jacobs doszedł do fazy finałowej i zdobył brązowe medale[3]. Był to pierwszy raz od 1993, kiedy reprezentacja Northern Ontario zakwalifikowała się do fazy play-off tych zawodów. Podczas dwóch kolejnych występów jego zespół zajął 5. miejsce.

Ponownie do fazy finałowej Jacobs trafił w Tim Hortons Brier 2013. W dolnym meczu Page play-off zespół pokonał 6:5 zawodników z Nowej Fundlandii i Labradoru (Brad Gushue), w półfinale zwyciężyli 9:7 nad ekipą z południa Ontario (Glenn Howard). W meczu finałowym drużyna wykazała się 95% skutecznością co przełożyło się na wynik 11:4 przeciwko Manitobie (Jeff Stoughton). Był to piąty tytuł mistrzowski dla Northern Ontario, ostatni został zdobyty przez Ala Hacknera w 1985.

Brad Jacobs reprezentował Kanadę na Mistrzostwach Świata 2013. Zespół pod jego dowodzeniem w Round Robin wygrał 7 z 11 meczów, został sklasyfikowany na 4. miejscu dającym awans do dalszej części rozgrywek. Kanadyjczycy zwyciężyli kolejno 8:6 nad Danią (Rasmus Stjerne) i 6:3 nad Szkocją (David Murdoch). W finale zmierzyli się ze Szwecją (Niklas Edin), zespół z Northern Ontario zdobył srebrne medale przegrywając w ostatnim meczu 6:8[4].

Ówczesny mistrz kraju nie zakwalifikował się bezpośrednio do głównego turnieju Canadian Olympic Curling Trials 2013. Zespół Jacobsa musiał uczestniczyć w turnieju eliminacyjnym, awansował do dalszych rozgrywek wygrywając ostatni mecz przeciwko Bradowi Gushue. W rundzie grupowej Canadian Olympic Curling Trials jego ekipa nie odniosła porażki i znalazła się w finale. Jacobs wywalczył prawo reprezentowania Kanady na zawodach olimpijskich w Soczi pokonując w ostatnim meczu Johna Morrisa wynikiem 7:4.

Podczas rundy grupowej turnieju w Soczi Kanadyjczycy wygrali 7 z 9 meczów i z 2. miejsca awansowali do dalszej fazy rozgrywek. W półfinale wynikiem 10:6 zwyciężył Chińczyków (Liu Rui). Zawodnicy z Ontario stanęli na najwyższym stopniu podium triumfując w finale nad reprezentacją Wielkiej Brytanii (David Murdoch) 9:3[5].

W półfinale rozgrywek prowincjonalnych w 2012 zespół Jacobsa wygrał partię za 8 punktów (eight-ender), co jest szczególnie rzadkie na tak wysokim poziomie rywalizacji[6].

Z Team Carruthers

W grudniu 2022 roku Jacobs dołączył na trzy turnieje do drużyny Reida Carruthersa. W kwietniu 2023 roku ogłosił dołączenie do tej drużyny na stałe[7]. W kwietniu 2024 roku Brad Jacobs ogłosił rozstanie z drużyną Carruthersa[8]. Kilka dni później poinformował o dołączeniu do Marca Kennedy’ego, Bretta Galanta i Bena Heberta, którzy na koniec sezonu rozstali się ze swoim skipem, Brendanem Bottcherem[8].

Życie prywatne

Pracuje jako account manager w RBC Royal Bank[9].

Wielki Szlem

Turniej[10] 2009/2010 2010/2011 2011/2012 2012/2013 2013/2014 2014/2015
Canadian Open A A QF F A
Masters A x x QF A SF
The National x A A QF x F
Elite 10 –
Players’ Championships A x A SF F
Legenda
A = nie uczestniczył
x = nie zakwalifikował się do fazy finałowej
QF = ćwierćfinał
SF = półfinał
F = finał
W = zwycięstwo

Drużyna

Czwarty Trzeci Drugi Otwierający
2024/2025 Brad Jacobs Marc Kennedy Brett Gallant Ben Hebert
2023/2024 Reid Carruthers Derek Samagalski Connor Njegovan
2022/2023 (część sezonu) Reid Carruthers Brad Jacobs
2021/2022 Brad Jacobs Marc Kennedy E.J. Harnden Ryan Harnden
2020/2021
2019/2020
2018/2019 Ryan Fry
2017/2018
2016/2017
2015/2016
2014/2015
2013/2014
2012/2013
2011/2012 E.J. Harnden Ryan Harnden Scott Seabrook
2010/2011
2009/2010Caleb Flaxey
2008/2009
2007/2008Al HarndenBrad JacobsDusty JakomaitRob Thomas
2006/2007
2004/2005Brad JacobsBrady BarnettScott SeabrookSteve Molodowich

Canadian Team Ranking System

Pozycje drużyn Brada Jacobsa w rankingu CTRS[11]:

  • 2013/2014: 1.[12]
  • 2012/2013: 4.
  • 2011/2012: 10.
  • 2010/2011: 11.
  • 2009/2010: 18.
  • 2008/2009: 17.
  • 2007/2008: -.
  • 2006/2007: 27.

Przypisy

  1. ↑ 2005 Karcher Canadian Junior Men’s Curling Championship. [dostęp 2013-03-26].
  2. ↑ 2007 Tim Hortons Brier. [dostęp 2013-03-26].
  3. ↑ 2010 Tim Hortons Brier. [dostęp 2013-03-26].
  4. ↑ MŚ 2013 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
  5. ↑ ZIO 2014 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
  6. ↑ 2011–2012 Men’s The Dominion Men’s NOCA Provincials. [dostęp 2013-03-26].
  7. ↑ Gordon Anderson, ‘It was a pretty easy decision for me’ : Jacobs joining Team Carruthers full time [online], The Sault Star, 14 kwietnia 2023 [dostęp 2024-04-04].
  8. 1 2 Brad Jacobs leaves Team Carruthers, joins former Bottcher teammates [online], Global News [dostęp 2024-04-24] (ang.).
  9. ↑ CBC Sports: Northern Ontario's Brad Jacobs captures Brier title. [dostęp 2013-03-26]. (ang.).
  10. ↑ Profil Brada Jacobsa w bazie World Curling Tour. [dostęp 2014-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-25)]. (ang.).
  11. ↑ Historical Men’s CTRS Standings. [dostęp 2013-03-26]. (ang.).
  12. ↑ Canadian Curling Association: 2013–2014 CTRS Standings – Men. [dostęp 2014-08-25]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.