Brian Bolland

Brian Bolland
Ilustracja
Brian Bolland podczas München Comic-Festival (2011)
Data i miejsce urodzenia

26 marca 1951
Butterwick

Dziedzina sztuki

komiks, ilustracja

Brian Bolland (ur. 26 marca 1951 w Butterwick[1]) – brytyjski rysownik i ilustrator komiksowy, znany przede wszystkim z prac przy seriach Sędzia Dredd, Camelot 3000 oraz komiksu Batman: Zabójczy żart, stworzonej wspólnie z Alanem Moorem. Uznawany jest za jednego z najważniejszych przedstawicieli tzw. „brytyjskiej inwazji” twórców komiksowych na rynek amerykański w latach 80[2].

Życiorys

Urodził się jako syn rolnika Alberta Johna i Lillie Bollandów. Dorastał jako jedynak w gospodarstwie rolnym. Jego rodzice nie interesowali się sztuką, muzyką ani literaturą, dlatego młody Bolland samodzielnie odkrywał świat kultury popularnej. W wieku dziewięciu lat zainteresował się amerykańskimi komiksami wydawnictw Dell Comics i DC Comics, które zaczęły docierać do Wielkiej Brytanii na początku lat 60[3].

Na rozwój jego wrażliwości artystycznej miała mieć wpływ kultura hipisowska, pirackie stacje radiowe oraz undergroundowe komiksy, takie jak Zap Comix Roberta Crumba. W 1969 rozpoczął naukę w szkole artystycznej, gdzie studiował projektowanie graficzne i historię sztuki. Spędził tam pięć lat, choć – jak sam twierdził – o tworzeniu komiksów musiał uczyć się samodzielnie. W tym czasie publikował własne fanziny i współpracował z brytyjskimi magazynami undergroundowymi, m.in. „Friendz”, „International Times” i „OZ”. W 1971 otrzymał pierwsze płatne zlecenie – ilustrację dla magazynu „Time Out”, przedstawiającą muzyka Buddy’ego Guya[3].

Początki kariery

W 1972 wziął udział w konwencie komiksowym, gdzie poznał m.in. Dave’a Gibbonsa. Po ukończeniu szkoły i okresie bezrobocia dołączył – za namową Gibbonsa – do agencji artystycznej. Jego profesjonalnym debiutem była praca nad komiksem Power Man (1975), opowiadającym o czarnoskórym superbohaterze z Nigerii. W tym czasie stworzył też parodię Mały Nemo w Krainie Snów Winsora McCaya pod tytułem Little Nympho in Slumberland[3][4].

W drugiej połowie lat 70. dołączył do zespołu twórców magazynu „2000 AD”, gdzie zasłynął jako rysownik serii Sędzia Dredd. Jego precyzyjna kreska, realistyczne modelowanie postaci i dbałość o szczegół uczyniły go jednym z najbardziej rozpoznawalnych artystów magazynu. Popularność Sędziego Dredda otworzyła mu drogę do współpracy z amerykańskimi wydawcami[4].

Kariera w Stanach Zjednoczonych

Był jednym z pierwszych brytyjskich artystów, którzy zdobyli uznanie w Stanach Zjednoczonych. Początkowo tworzył okładki dla DC Comics, m.in. do serii Zielona Latarnia i Liga Sprawiedliwości. W 1982 powierzono mu rysunki do miniserii Camelot 3000 autorstwa Mike’a W. Barra[4].

W 1988 ukazał się komiks Batman: Zabójczy żart, napisana przez Alana Moore’a i zilustrowana przez Bollanda[4]. Tytuł przedstawiał genezę Jokera i jego relację z Batmanem, stając się jednym z najważniejszych tytułów w historii medium[3]. W 2008 artysta przygotował nową, autorską wersję kolorystyczną wydania Deluxe Edition[5].

Okładki i późniejsza twórczość

Od końca lat 80. skupił się głównie na tworzeniu okładek. Jego prace zdobiły takie serie jak Animal Man, Wonder Woman, Niewidzialni, Robin, Jack z Baśni, The Spirit, Zatanna czy Dial H. Za swoje ilustracje zdobył liczne nagrody branżowe. Ulubioną własną okładką uważa Animal Man #25, a tuż za nią – The Invisibles vol. 3 #4[5].

Oprócz wczesnych prac nad kompletnymi planszami komiksowymi oraz późniejszego skupienia się na tworzeniu okładek, Brian Bolland stworzył również szereg krótkich — często jednotablicowych — historii, liczne ilustracje typu pin-up oraz dwa nieregularnie publikowane humorystyczne cykle komiksowe. W tych ostatnich występuje on zarówno w roli scenarzysty, jak i rysownika, co sam uznaje za swoją preferowaną formę pracy[6].

Najbardziej znane z jego „osobistych projektów” to serie Mr. Mamoulian oraz The Actress and the Bishop. Wszystkie ich dotychczasowe odcinki zostały zebrane w tomie Bolland Strips! (Palmano-Bennet/Knockabout Comics, 2005). Pomysł publikacji wyszedł od Josha Palmano, właściciela londyńskiego sklepu komiksowego Gosh! Comics i współpracownika wydawnictwa Knockabout Comics, który zaproponował zebranie wszystkich epizodów obu serii Bollanda oraz historii Zirk autorstwa Steve’a Moore’a[7].

Bolland zaproponował jednak rozszerzenie projektu o narysowaną po raz pierwszy dwudziestostronicową historię The Actress & the Bishop and the Thing in the Shed, napisaną przez niego 18 lat wcześniej, a także o dwie opowieści stworzone dla Vertigo Comics. Po negocjacjach z DC Comics do zbioru włączono wspomniane historie — Princess & the Frog (z antologii Heartthrobs) oraz The Kapas (z Strange Adventures) — wraz z sześcioma limitowanymi grafikami wydawnictwa Éditions Déesse[7].

Życie prywatne

Od 1981 jest żonaty z rysowniczką Rachel Birkett, z którą ma syna Harry’ego[3].

Styl i technika

Bolland znany jest ze swojego precyzyjnego, realistycznego stylu rysunku i mistrzowskiego operowania czernią i bielą. Od 1975 używał tradycyjnych pędzli Windsor & Newton, a od 1997 tworzy głównie cyfrowo, korzystając z programu Adobe Photoshop i tabletu Wacom. Jego przejście na techniki cyfrowe – przy wsparciu Dave’a Gibbonsa i artystów Angusa oraz Iana McKie – było jednym z pierwszych tego rodzaju wśród uznanych rysowników komiksowych. Sam żartobliwie przyznawał, że „kolekcjonerzy oryginalnych plansz nienawidzą go za to do dziś”[5].

Przypisy

  1. ↑ Brian Bolland (b. 1951) [online], comics.org [dostęp 2025-10-28] (ang.).
  2. ↑ HEROES: The British invasion of American comics [online], The Cartoon Museum, 25 kwietnia 2024 [dostęp 2025-10-28] (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 Brian Bolland [online], Booklips.pl [dostęp 2025-10-28] (pol.).
  4. 1 2 3 4 Brian Bolland [online], lambiek.net, 24 stycznia 2025 [dostęp 2025-10-28] (ang.).
  5. 1 2 3 Brian Bolland (Person) [online], Comic Vine [dostęp 2025-10-28] (ang.).
  6. ↑ Mark Salisbury, Artists on Comics Art, Titan Books, 2000, s. 19, ISBN 978-1840231861.
  7. 1 2 The Art of Brian Bolland, Image Comics, 2006, s. 279, ISBN 978-1582406039.

Linki zewnętrzne