Bridgertonowie

Daphne Bridgerton, czyli najstarsza córka potężnego rodu zmaga się z problemami miłosnymi. Kobieta koniecznie chce wyjść za mąż, lecz w epoce regencji za nic nie może znaleźć ukochanego w Londynie. Pojawia się książę Hastings, który nie może się opędzić od kobiet nim zainteresowanych, ale nie chce być z żadną z nich. Oboje odnajdują idealne dla siebie rozwiązanie. Młodzi decydują się zawrzeć związek-przykrywkę, dzięki któremu pozbędą się swoich problemów, dając sobie nieco spokojnego czasu na kolejne działania. To jednak jedynie rozpoczyna lawinę zaskakujących zdarzeń^[3].

Anthony zaczyna szukać żony i natychmiast staje się jednym z najbardziej pożądanych kawalerów sezonu. Spotyka się z kilkoma kobietami, ale żadna go nie zafascynowała. Wkrótce Anthony spotyka młodą kobietę, którą później poznaje jako Kate Sharma. Lady Danbury sponsoruje rodzinę Sharma w tym sezonie, a Kate i jej macocha, Lady Mary, próbują znaleźć męża dla Edwiny. Królowa nazywa Edwinę Diamentem Sezonu, a Anthony postanawia uczynić ją swoją żoną, mimo że zauroczyła go inna kobieta.

Penelope po wydarzeniach z 2. sezonu zdecydowała, że czas porzucić nadzieje związane z Colinem Bridgertonem. Mimo to bohaterka planuje wyjść za mąż. Penelope będzie jednak szukała męża, który pozwoli jej na niezależność i ułatwi podwójne życie jako Lady Whistledown. W międzyczasie Colin wraca z wakacyjnych wojaży i nie rozumie czemu ochłodziła się przyjaźń między nim a Penelope. Dlatego postanawia pomóc dawnej przyjaciółce w znalezieniu odpowiedniej partii, jednak wspólnie spędzony czas uświadamia mu, że jego uczucia do niej niekoniecznie są czysto platoniczne. W tym samym czasie Eloise, po kłótni z Penelope znajduje nową przyjaźń i próbuje utrzymać w tajemnicy prawdziwą tożsamość Lady Whistledown^[4].

Benedict Bridgerton ani myśli o ślubie i woli korzystać z uroków życia kawalera. Wszystko zmienia się na balu maskowym u jego matki, gdzie poznaje tajemniczą „Damę w Srebrze”, jak o niej mówi. Kobieta kradnie jego serce, ale znika tak szybko, jak się pojawiła. Wkrótce po tym w życiu Benedicta pojawia się rezolutna służąca (Sophie Baek). Kawaler zaczyna czuć do niej coś więcej, nie zdając sobie sprawy z tego, że Sophie i „Dama w Srebrze” to ta sama osoba. Czy ich relacja przetrwa, skoro dzieli ich taka przepaść klasowa?^[5]

20 lipca 2018 roku platforma Netflix ogłosiła, że Shonda Rhimes, za pośrednictwem swojej firmy produkcyjnej Shondaland, wyprodukuje ekranizację bestsellerowej serii powieści autorstwa Julii Quinn. Na stanowisko showrunnera projektu został powołany Chris Van Dusen. Autorka książek w programie The Tamron Hall Show przyznała, że wiadomość o zainteresowaniu Rhimes jej twórczością była dla niej ogromnym zaskoczeniem, na które natychmiast przystała^[6].

Pierwszy sezon serialu jest adaptacją powieści Mój Książę, otwierającej cykl Quinn. Van Dusen podkreślał w wywiadach, że jego celem było odświeżenie gatunku dramatu kostiumowego – tradycyjnie uznawanego za konserwatywny – i nadanie mu nowoczesnego, aktualnego oraz przystępnego charakteru^[7].

Jeszcze przed premierą pierwszej serii rozpoczęły się pracę przedprodukcyjne nad drugim sezonem, którego powstanie oficjalnie potwierdzono w styczniu 2021 roku^[8]. Fabuła miała skupić się na losach Anthony'ego Bridgertona, bazując na książce Ktoś mnie pokochał. W kwietniu 2021 roku Chris Van Dusen poinformował za pośrednictwem Twittera, że serial otrzymał zamówienie na trzeci i czwarty sezon^[9].

W przeciwieństwie do dwóch pierwszych serii, sezon trzeci nie zachował chronologii literackiego pierwowzoru. Zamiast historii Benedicta (opisanej w trzecim tomie), twórcy zdecydowali się przedstawić losy Colina i Penelope. Oparli scenariusz na czwartej powieści pt. Miłosne wyzwania^[10]. Wraz z rozpoczęciem prac nad trzecim sezonem nastąpiła zmiana na stanowisku showrunnera – Van Dusena zastąpiła Jess Brownell^[11].

W lipcu 2024 roku oficjalnie ogłoszono, że głównym bohaterem czwartego sezonu będzie Benedict Bridgerton^[12]. Z kolei w maju 2025 roku Netflix potwierdził dalszą przyszłość produkcji, ogłaszając przedłużenie serialu o sezon piąty i szósty^[13].

Głównym kompozytorem aranżującym ścieżkę dźwiękową serialu jest amerykański pianista Kris Bowers. Na potrzeby pierwszego sezonu stworzył on dziewiętnaście oryginalnych utworów. Ze względu na pandemię COVID-19, proces nagrywanie muzyki odbywał się zdalnie. Muzycy rejestrowali swoje partie w domowych studiach^[14].

Charakterystycznym elementem serialu są orkiestrowe covery współczesnych przebojów muzyki popularnej. Reżyserka i producentka wykonawcza, Julie Anne Robinson, przyznała, że inspiracją dla takiego rozwiązania było wykorzystanie klasycznego rocka w filmie Obłędny rycerz (2001)^[15]. Nadzorem muzycznym nad projektem zajmuje się Justin Kamps, który podkreśla, że instrumentalne wersje znanych hitów nadają im nową energię i budzą radość w odbiorcach^[16].

Wśród wykorzystanych w pierwszym sezonie utworów znalazły się: „Thank U, Next” Ariany Grande, „Girls Like You” zespołu Maroon 5, „In My Blood” Shawna Mendesa oraz „Bad Guy” Billie Eilish – wszystkie cztery w wykonaniu Vitamin String Quartet. Ścieżka dźwiękowa zawierała także utwór „Strange” Celeste w wykonaniu Bowersa oraz „Wildest Dreams” Taylor Swift w wykonaniu grupy Duomo^[17]. Bowers włączył również nowoczesne interpretacje muzyki klasycznej, takie jak suita na wiolonczelę nr 6 D-dur Bacha z albumu Petera Gregsona Recomposed by Peter Gregson: Bach – The Cello Suites oraz Cztery pory roku Vivaldiego z wydawnictwa Maxa Richtera Recomposed by Max Richter: Vivaldi – The Four Seasons^[18]. W pierwszym sezonie usłyszeć można było także utwór „The End” artystki JPOLND, który charakteryzuje się „skoczną melodią, ale intensywnym tekstem”^[19].

W drugim sezonie covery obejmowały: „Stay Away” zespołu Nirvana i „Dancing On My Own” Robyn w wykonaniu Vitamin String Quartet, „Material Girl” Madonny, „Kabhi Khushi Kabhie Gham” ze ścieżki dźwiękowej filmu o tym samym tytule oraz „How Deep Is Your Love” Calvina Harrisa w opracowaniu Bowersa. Wykorzystano również „You Oughta Know” Alanis Morissette i „What About Us” Pink w wykonaniu Duomo, „Sign of the Times” Harry’ego Stylesa w aranżacji Steve’a Hornera, „Diamonds” Rihanny (Hannah V i Joe Rodwell) oraz „Wrecking Ball” Miley Cyrus w wykonaniu Midnight String Quartet^[20].

W trzecim sezonie covery objęły: „ABCDEFU” Gayle w wykonaniu Vitula, „Dynamite” grupy BTS, „Cheap Thrills” Sii, „Happier Than Ever” Billie Eilish oraz „Yellow” zespołu Coldplay w wykonaniu Vitamin String Quartet. Ponadto pojawiły się utwory: „Jealous” Nicka Jonasa (Shimmer), „Snow on the Beach” Taylor Swift (Atwood Quartet), „Give Me Everything” Pitbulla, „Confident” Demi Lovato i „Lights (Stripped Down)” Ellie Goulding (wszystkie trzy w wykonaniu Archera Marsha), „POV” Ariany Grande (Strings from Paris), „Thunder” Imagine Dragons (Thomas Mercier) oraz „You Belong with Me” Taylor Swift w wykonaniu Duomo^[21].

W czwartym sezonie zestawienie coverów obejmuje utwór „Life in Technicolor” zespołu Coldplay, „Never Let You Go” grupy Third Eye Blind, „All I Wanted” Paramore oraz „Lose Control” Teddy'ego Swimsa – wszystkie w wykonaniu Vitamin String Quartet. Usłyszeć można również „DJ Got Us Fallin’ In Love” Ushera i Pitbulla oraz „Never Be the Same” Camili Cabello w aranżacjach Strings From Paris. Na ścieżce dźwiękowej znalazły się także: „Enchanted” Taylor Swift w opracowaniu Josepha Williama Morgana, „bad idea right?” Olivii Rodrigo w wykonaniu Caleba Chana oraz „360” Charli xcx w interpretacji Petera Gregsona. Listę uzupełniają „Birds of a Feather” Billie Eilish (Gemini Strings), „Just What I Needed” zespołu The Cars (Altum Quartet), „Fields of Gold” Stinga w wykonaniu Music Lab Collective oraz nastrojowe „The Night We Met” Lorda Hurona w aranżacji Joni Fuller^[22].