Bromargyrit

Bromargyrit

Okaz z Australii z Nowej Południowej Walii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	AgBr[1]
Twardość w skali Mohsa	2,5[1]
Przełam	nierówny/nieregularny, półmuszlowy[1]
Łupliwość	brak[1]
Pokrój kryształu	sześcienny, masywny[1]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający[1]
Układ krystalograficzny	regularny[1]
Gęstość	6,474 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	żółtawa, zielonkawobrązowa, jasnozielona, pomarańczowożółta[1]
Rysa	biała, żółtawobiała[1]
Połysk	diamentowy, żywiczny, woskowy[1]
Współczynnik załamania	2,253[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	3.AA.15[1]

Bromargyrit – minerał z klasy halogenków^[1].

Krystalizuje w układzie regularnym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju sześciennym i masywnym^[1][2]. Występuje także w formie skorup i powłok^[1][2]. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego^[1][2]. Posiada białą lub żółtawobiałą rysę oraz diamentowy, żywiczny bądź woskowy połysk^[1][2]. Jest polimorficzny z chlorargyrytem^[2].

Występuje jako minerał wtórny w strefach utleniania złóż bogatych w srebro, szczególnie w środowisku suchym^[1][2][3]. Spotykany także w strefach utleniania ołowiu i cynku^[3]. Towarzyszą mu najczęściej kwarc, cerusyt, malachit, goethyt, kalcyt, srebro rodzime, smithsonit, chryzokola, dioptaz, chalkozyn, stromeyeryt oraz jodargyryt^[1][2][3].

Występuje w Argentynie, Australii, Chile (Antofagasta, Atakama), we Francji, Niemczech, Meksyku, Rosji, Hiszpanii i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kalifornia, Kolorado, Nevada, Nowy Meksyk)^[1][2][3].