Bunkry w Albanii

Schrony w Albanii − schrony, potocznie nazywane bunkrami, budowane w komunistycznej Albanii głównie w latach 1972−1984. Ich liczba jest nie znana do końca, podawane liczby wachają się od ok. 160 tys. do ok. 750 tys^[1][2]. Liczba 750 tys. najprawdopodobniej nie jest jednak realna, a jej mit powstał w wyniku błędnych oszacowań oraz prowadzonej w latach 70-tych i 80-tych polityce strachu^[3][4]. W wielu opracowaniach też podaję się gęstość bunkrów na ok. 5,7 bunkra na km². Co wskazuję na liczbę ok. 160 tys. bunkrów na terenie Albanii. Decyzje o ufortyfikowaniu państwa podjęto na XII Plenum KC Albańskiej Partii Pracy w marcu 1971, a jej promotorem był ówczesny premier Mehmet Shehu. Od strony technicznej projekt przygotowała grupa oficerów wojsk inżynieryjnych, na czele z Josifem Zengalim, Mero Backą i Alfredem Moisiu^[5].

W Durrës w schronie mieści się restauracja „Bunkeri”, natomiast w Gjirokastrze w schronie urządzono kawiarnię. W sklepach z pamiątkami sprzedawane są miniaturki schronów, np. Jako popielniczki. Trwa akcja „Concrete Mushrooms” zachęcająca do wykorzystania schronów^[6].

• Pułkownik Bunkier

• S. Domżalski, Bunkier z Albanii, GW
• Beyond Bunkers, J. of Mediterranean Archeology
• http://www.amusingplanet.com/2012/03/abandoned-bunkers-in-albania.html