Burki

Burki
Osiedle
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Powiat

będziński

Miasto

Sławków

W granicach Sławkowa

31 grudnia 1961[1]

SIMC

0943291

Położenie na mapie Sławkowa
Mapa konturowa Sławkowa, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Burki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Burki”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Burki”
Położenie na mapie powiatu będzińskiego
Mapa konturowa powiatu będzińskiego, blisko dolnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Burki”
Ziemia50°16′01″N 19°19′39″E/50,266944 19,327500[2]

Burki – historycznie osada leśna (obecnie ulica) w Sławkowie, w latach 1870–1954 miała status gromady w gminie zbiorowej Sławków, w latach 1954–1961 wchodziła w skład gromady Niwa, od 1961 roku powtórnie w Sławkowie (w latach 1977–1984 wraz z nim w Dąbrowie Górniczej). Według danych urzędu miasta w latach 20. XX wieku Burki liczyły 230 mieszkańców[3]. W okresie II wojny światowej funkcjonowała nieoficjalnie niemiecka nazwa Burkenau[4]. W przeszłości działały tu małe kopalnie węgla kamiennego: „Sławków” (założona w 1814), „Michałów” (1856–1920), „Teodor” (lata 70. XIX w.), i „Józef” (1875–1923). Dzięki funkcjonowaniu tej ostatniej kopalni Burki połączone były od 1915 linią kolei wąskotorowej ze szlakiem linii kolejowej Sławków – Strzemieszyce. Torowisko tej kolei rozebrane zostało po drugiej wojnie światowej.

Burki należą do parafii w Sławkowie. Z powodu znacznej odległości od kościoła parafialnego, w latach 1959–1971 czynione były przez proboszcza sławkowskiego ks. J. Mruczkowskiego i lokalną społeczność bezskuteczne starania o wybudowanie w Burkach kaplicy. Mimo braku zezwolenia ks. J. Mruczkowski odprawiał w Burkach corocznie mszę z okazji poświęcenia pól, a mieszkańcy w 1971 wybudowali nielegalnie drewnianą kapliczkę, rozebraną przez władze powiatowe w Olkuszu 8 czerwca 1971[5].

29 marca 1952 Rada Ministrów zatwierdziła plan budowy Zakładu Przygotowania Rud w Burkach, zajmującego się uszlachetnianiem rud żelaza i przygotowywaniem wsadu do wielkich pieców hutniczych (zakład rozpoczął działalność w 1957). Od 1967 Zakład Przygotowania Rud produkował około miliona ton granulatu rocznie, zatrudniając w latach 70. XX w. ponad 800 osób. Usytuowany na szlaku kolejowym z Żurawicy zakład połączony został na przełomie lat 80. i 90. XX w. z szerokotorową Linią Hutniczą Szerokotorową[6]. Obecnie na jego terenie znajduje się Euroterminal w Sławkowie.

W Burkach znajduje się oczyszczalnia ścieków Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji w Sławkowie o przepustowości 400 m³ na dobę. Działa tu tartak oraz pensjonat dla koni. Ulica otoczona jest lasami Wspólnoty Leśnej Sławków. W jej okolicach znajdują się wilgotne łąki i sadzawki z licznymi stanowiskami storczyków (kruszczyk błotny, kruszczyk rdzawoczerwony, kruszczyk szerokolistny, kukułka szerokolistna i wyblin jednolistny)[7].

W okolicach Burek wchodzi na teren Sławkowa część udokumentowanego złoża czwartorzędowych piasków podsadzkowych „Szczakowa-Maczki”. eksploatowanego poza obszarem gminy przez CTL Maczki-Bór.

Przez Burki przechodzą dwa szlaki turystyczne:

szlak turystyczny niebieski niebieski (okrężny z Olkusza do Bukowna)

szlak turystyczny żółty żółty (z Maczek do Ryczowa)

Komunikacja autobusowa obsługiwana jest przez linię 949 KZK GOP[8].

Numer linii Trasa podstawowa
949Burki Pętla - Burki - Niwa Schronisko - Dębowa Góra - Sławków Dworzec PKP - Sławków Szkoła - Sławków Rynek - Sławków ZWM

Przypisy

  1. ↑ Dz. U. z 1961 r. Nr 50, poz. 273 (ISAP)
  2. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 13704.
  3. ↑ S. Orłowski, Między wojnami, w: F. Kiryk (red.), Dzieje Sławkowa, Kraków 2001, s. 360.
  4. ↑ Rolf Jehke Herdecke: Territoriale Veränderungen in Deutschland und deutsch verwalteten Gebieten 1874-1945.
  5. ↑ F. Kiryk (red.): Dzieje Sławkowa. Kraków: 2001, s. 561.
  6. ↑ S. Orłowski, Po drugiej wojnie światowej, w: F. Kiryk (red.), Dzieje Sławkowa, Kraków 2001, s. 511.
  7. ↑ A. Czylok, J. Niewdana, M. Pulina, Współczesny stan środowiska naturalnego, w. F. Kiryk (red.), Dzieje Sławkowa, Kraków 2001, s. 664.
  8. ↑ Rozkład jazdy