Carlos Hevia

Carlos Hevia
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Carlos Hevia y de los Reyes-Gavilan

Data i miejsce urodzenia

21 marca 1900
Hawana

Data i miejsce śmierci

2 kwietnia 1964
Lantana

Prezydent Kuby
Okres

od 15 stycznia 1934
do 18 stycznia 1934

Poprzednik

Ramón Grau San Martín

Następca

Manuel Márquez Sterling

Carlos Hevia y de los Reyes-Gavilan (ur. 21 marca 1900 w Hawanie, zm. 2 kwietnia 1964 w Lantanie) – kubański polityk, prezydent Kuby, który objął tę funkcję po rezygnacji Ramóna Graua. Ponieważ jego wybór nie cieszył się popularnością wśród wojskowych, po trzech dniach został zmuszony do ustąpienia i zastąpiony przez Manuela Márqueza Sterlinga.

Prezydent Kuby

Kiedy w Hawanie wybuchły protesty przeciwko prezydentowi Grau, Hevia był ministrem rolnictwa. Z powodu niezadowolenia społecznego, rządząca Kubą junta wymusiła jego rezygnację, a na nowego prezydenta powołała Carlosa Hevię, który początkowo odmówił przyjęcia tej funkcji, gdy usłyszał reakcję tłumu. Dopiero po przybyciu stu żołnierzy z Camp Columbia do ochrony prezydenckiego pałacu, Hevia w poniedziałek 15 stycznia 1934 roku o godz. 17 zgodził się na objęcie stanowiska[1]. Następnego dnia spotkał się z politycznym rywalem Fulgencio Batisty i liderem nacjonalistycznego związku Carlosem Mendietą, od którego spodziewał się otrzymać poparcie, a usłyszał jedynie zapewnienie o neutralności. Później, tego samego dnia został zaprzysiężony na prezydenta przez swojego teścia, dr Juana Federico Edelmanna, który był głównym sędzią Kubańskiego Sądu Najwyższego. W tym samym czasie robotnicze organizacje, w tym nacjonalistyczny związek Mandiety, przygotowywały się do ogólnokrajowego strajku[2]. W środę, 18 stycznia, Hevia nie mogąc im zapobiec podjął decyzję o ustąpieniu ze stanowiska. Po około 40 godzinach od zaprzysiężenia, oficjalnie zrzekł się go w czwartek rano i opuścił pałac prezydencki[3].

Późniejsza kariera

Hevia, który z zawodu był chirurgiem, był też pierwszym Kubańczykiem, który ukończył studia na prestiżowej amerykańskiej uczelni United States Naval Academy w Annapolis. Później zajął się polityką, a po utarczkach z Batistą stał jednym z ważniejszych polityków w partii Autentico. W latach 1948–1950 był ministrem spraw zagranicznych Kuby w administracji Carlosa Prio. W 1952 roku został kandydatem na przewodniczącego partii Autentico. Jednakże wybory, w których jego głównymi przeciwnikami byli Roberto Agramonte i Fulgencio Batista zostały odwołane po wojskowym zamachu stanu Batisty[4].

Na początku lat 60. Hevia wraz z grupą przeciwników Fidela Castro, który obalił Batistę, wyemigrował do USA. Zmarł na atak serca 2 kwietnia 1964 roku w Lantanie[5].

Rodzina

Był najstarszym z sześciorga dzieci Aurelio Hevia y Alcalde i Sary de los Reyes-Gavilán y de la Guardia. On sam poślubił Elisę Edelmann y Ponce, z którą miał dwójkę dzieci: Aurelio Carlosa i Margaritę Hevię-Edelmann.

Przypisy

  1. ↑ Shooting Greets New President In Strife-Torn Cuba, The Fresno Bee, 15 stycznia, 1934, s. 1.
  2. ↑ Cuban Strike is Scheduled For To-Day By Labor Group, Modesto Bee, 17 stycznia 1934, s. 3.
  3. ↑ Havana is Tied Up By Big Strike, Oakland Tribune, 18 stycznia 1934, s. 1.
  4. ↑ Fulgencio Batista, From Revolutionary to Strongman. Rutgers University Press, 2006. ISBN 978-0-8135-3701-6.
  5. ↑ Cuban Exchief Dies, Modesto (Cal.) Bee, 3 kwietnia, 1964, s. 18.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.