Casemiro

Casemiro
Ilustracja
Casemiro (2018)
Pełne imię i nazwisko

Carlos Henrique Casimiro

Data i miejsce urodzenia

23 lutego 1992
São José dos Campos

Wzrost

185 cm

Pozycja

pomocnik

Informacje klubowe
Klub

Inter Miami CF

Numer w klubie

5

Kariera juniorska
Lata Klub
2002–2010 São Paulo
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2010–2013 São Paulo 61 (6)
2013 → Real Madryt Castilla (wyp.) 15 (1)
2013 → Real Madryt (wyp.) 1 (0)
2013–2022 Real Madryt 221 (24)
2014–2015 → FC Porto (wyp.) 28 (3)
2022–2026 Manchester United 111 (15)
2026– Inter Miami CF 2 (0)
W sumie: 439 (49)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2009  Brazylia U-17 7 (1)
2011  Brazylia U-20 15 (3)
2011–  Brazylia 91 (10)
W sumie: 113 (14)
  1. ↑ Aktualne na: 21 lipca 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 21 lipca 2026.
Dorobek medalowy
Copa América
złoto Brazylia 2019
srebro Brazylia 2021

Casemiro, właśc. Carlos Henrique Casimiro (ur. 23 lutego 1992 w São José dos Campos) – brazylijski piłkarz, występujący na pozycji defensywnego pomocnika w reprezentacji Brazylii. Zwycięzca Copa América 2019, wicemistrz Copa América 2021. Uczestnik Copa América 2015 i 2016 oraz Mistrzostw Świata 2018, 2022 i 2026.

Kariera klubowa

Karierę piłkarską rozpoczynał w klubie São Paulo FC, którego jest wychowankiem w 2010. W São Paulo 25 lipca 2010 w przegranym 0:1 meczu z Santosem FC Casemiro zadebiutował w lidze brazylijskiej[1]. Pierwszą bramkę w lidze brazylijskiej Casemiro strzelił 5 września 2011 w wygranym 3:2 wyjazdowym meczu z Clube Atlético Mineiro[2].

W pierwszym sezonie Casemiro zdołał wywalczyć miejsce w podstawowym składzie, rozegrał 18 meczów i zdobył dwa gole. W barwach São Paulo Casemiro rozegrał 45 meczów, w których strzelił 7 bramek.

W styczniu 2013 został wypożyczony na pół sezonu do Realu Madryt, gdzie występował głównie w drużynie „B”. W pierwszym zespole Realu zadebiutował 20 kwietnia w ligowym meczu przeciwko Realowi Betis, kiedy trener José Mourinho postanowił oszczędzić kilku podstawowych graczy[3].

Latem 2013 Real Madryt zdecydował się wykupić piłkarza. Casemiro podpisał czteroletni kontrakt z hiszpańskim klubem[4]. Królewscy skorzystali z klauzuli zawartej w trakcji wypożyczenie Brazylijczyka. Włodarze klubu przeznaczyli na jego transfer 5,3 miliona euro. 24 maja 2014 roku Brazylijczyk zdobył z zespołem ze stolicy Hiszpanii Ligę Mistrzów.

Latem 2014 Casemiro został wypożyczony na rok do FC Porto. W 28 meczach dla portugalskiej drużyny zdobył 3 bramki i zanotował 2 asysty.

W 2015 Brazylijczyk powrócił do drużyny Rafaela Beniteza. Nie był zawodnikiem wyjściowego składu, jednak dostawał sporadyczne szanse do gry. W styczniu 2016 po odejściu z klubu Beniteza i po zatrudnieniu Zinédine’a Zidane’a Casemiro dostawał znacznie więcej szans na pokazanie się na boisku, a pod koniec sezonu został już kluczowym zawodnikiem w układance Francuza. 28 maja 2016 zdobył swój drugi z zespołem Królewskich puchar Ligi Mistrzów UEFA. W sezonie 2016/17 Ligi Mistrzów wygrał swój trzeci puchar tych rozgrywek a w finale strzelił bramkę.

19 sierpnia 2022 Manchester United ogłosił, że doszedł do porozumienia z Realem Madryt w sprawie transferu Casemiro[5]. 22 sierpnia 2022 roku podpisał czteroletni kontrakt z opcją przedłużenia o kolejny rok z Manchesterem United[6]. W nowym klubie zadebiutował 27 sierpnia 2022 roku w wygranym 0:1 meczu przeciwko Southampton, zmieniając w 80 minucie spotkania Anthony’ego Elangę[7]. Swoją pierwszą bramkę dla Manchesteru United strzelił 22 października 2022 roku w zremisowanym 1:1 meczu przeciwko Chelsea[8]. 22 stycznia 2026 roku ogłoszono, że wraz z końcem sezonu 2025/2026 Casemiro odejdzie z klubu jako wolny agent[9]. Ostatni mecz dla angielskiego klubu rozegrał 17 maja 2026 roku, przeciwko Nottingham Forest (3:2)[10][11].

Kariera reprezentacyjna

Casemiro w reprezentacji Brazylii zadebiutował 14 września 2011 w zremisowanym 0:0 towarzyskim meczu z reprezentacją Argentyny.

W marcu 2011 Casemiro wraz z reprezentacją Brazylii U-20 wywalczył Mistrzostwo Ameryki Południowej U-20[12]. Na turnieju w Peru Casemiro wystąpił w 8 spotkaniach, w których strzelił 3 bramki. W sierpniu Casemiro wraz kadrą U-20 zdobył Mistrzostwa Świata U-20. Na turnieju w Kolumbii Casemiro wystąpił we wszystkich siedmiu meczach.

Statystyki klubowe

(aktualne na 17 maja 2026)
Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Puchar ligi Kontynentalne Inne Suma
M B M B M B M B M B M B
São Paulo 2010 Série A 18200–0000182
2011 Série A 21451–20121406
2012 Série A 22091–10182503
2013 Série A 0000–201030
Real Madryt Castilla (wyp.) 2012/13 Segunda División 151––––151
Real Madryt (wyp.) 2012/13 Primera División 1000–000010
Real Madryt 2013/14 Primera División 12070–60–250
FC Porto (wyp.) 2014/15 Primeira Liga 28310–10120414
Real Madryt 2015/16 Primera División 23110–110–351
2016/17 Primera División 25450–9230426
2017/18 Primera División 30510–12151487
2018/19 Primera División 29350–6130434
2019/20 Primera División 35410–8120465
2020/21 Primera División 34610–10110467
2021/22 Primera División 32130–11020481
2022/23 Primera División 1000–001020
Manchester United 2022/23 Premier League 2845261120–517
2023/24 Premier League 251312122–325
2024/25 Premier League 241202213210425
2025/26 Premier League 3491000––359
Ogólnie w karierze 437495051041151151466373

Sukcesy

São Paulo

Real Madryt

Manchester United

Reprezentacyjne

Wyróżnienia

Życie prywatne

28 czerwca 2014 po trzech latach związku poślubił Annę Marianę Ortegę, w Itatibie[13]. Mają córkę – Sarę (ur. 6 marca 2016) oraz syna Caio (ur. 2021)[14].

W 2019 r. założył własną organizację e-sportową Case Esports, biorącą udział w turniejach Counter Strike: Global Offensive, FIFA, Valorant oraz League of Legends[15][16][17].

Przypisy

  1. ↑ Santos 1 – 0 São Paulo. guardian.touch-line.com. [dostęp 2011-09-21]. (port.).
  2. ↑ Atlético-MG 2 – 3 São Paulo. guardian.touch-line.com. [dostęp 2011-09-21]. (port.).
  3. ↑ Casemiro titulaire ! [online], L'Équipe [dostęp 2026-04-28] (fr.).
  4. ↑ Comunicado Oficial. Real Madrid CF, 2013-06-10. [dostęp 2013-06-10]. (hiszp.).
  5. ↑ Oficjalnie: Manchester United osiągnął porozumienie w sprawie transferu Casemiro. devilpage.pl. [dostęp 2022-08-19]. (pol.).
  6. ↑ Oficjalnie: Casemiro podpisał kontrakt z Manchesterem United [online], devilpage.pl [dostęp 2022-08-22] (pol.).
  7. ↑ Southampton – Manchester United 0:1. Cenne zwycięstwo na południu Anglii [online], devilpage.pl [dostęp 2022-08-27] (pol.).
  8. ↑ Chelsea – Manchester United 1:1. Hit kolejki trzymał w napięciu do ostatnich minut!. devilpage.pl, 2022-10-22. [dostęp 2022-10-22]. (pol.).
  9. ↑ Oficjalnie: Casemiro odejdzie z Manchesteru United. devilpage.pl, 2026-01-22. [dostęp 2026-01-22]. (pol.).
  10. ↑ Manchester United - Nottingham Forest, 17 maj 2026 - Premier League - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-05-21].
  11. ↑ Casemiro har spillet sin sidste United-kamp [online], Bold, 21 maja 2026 [dostęp 2026-05-21] (duń.).
  12. ↑ Casemiro titulaire ! [online], L'Équipe [dostęp 2026-04-21] (fr.).
  13. ↑ Real Madrid: Segunda boda en el Real Madrid: Casemiro se casa en Brasil con Anna María Ortega. Noticias de Noticias [online], vanitatis.elconfidencial.com [dostęp 2017-11-15] (hiszp.).
  14. ↑ Victor Ernest, Casemiro of Real Madrid flaunts his lovely wife Anna, his two children, Sara and Caio [online], Futball News, 17 kwietnia 2022 [dostęp 2023-01-03] (ang.).
  15. ↑ Casemiro prezentuje swoją organizację esportową i stawia na brazylijski skład CS:GO! [online], Cybersport.pl [dostęp 2023-01-03].
  16. ↑ Pyrka dołącza do organizacji gwiazdy Manchesteru United [online], Cybersport.pl [dostęp 2023-01-03].
  17. ↑ Case Esports | Equipos [online] [dostęp 2023-01-03] (hiszp.).

Linki zewnętrzne