Castelletto w Miramare
 Castelletto di Miramare | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Adres |
Viale Miramare |
| Typ budynku |
rezydencja |
| Styl architektoniczny | |
| Architekt | |
| Inwestor | |
| Rozpoczęcie budowy |
1856 |
| Ukończenie budowy |
1858 |
| Pierwszy właściciel |
Maksymilian Habsburg |
| Strona internetowa | |
Castelletto di Miramare (niem. Gartenhaus) – XIX-wieczna rezydencja położona w parku otaczającym Zamek Miramare w Trieście, we włoskim regionie Friuli-Wenecja Julijska. Budynek został wzniesiony dla arcyksięcia Maksymiliana Habsburga jako tymczasowe miejsce zamieszkania na czas budowy głównego zamku. Jego forma stanowi pomniejszone nawiązanie do architektury Miramare.[1]
Historia
Castelletto powstało w latach 1856–1858 według projektu austriackiego architekta Carla Junkera. Maksymilian i jego żona Charlotta Belgijska korzystali z budynku jako okresowej rezydencji w latach 1859–1860, do czasu ukończenia zamku Miramare. Do wyposażenia przeniesiono część mebli i dekoracji z wynajmowanej wcześniej przez arcyksięcia triesteńskiej Villa Lazarovich.[1][2]
Od końca 1866 do początku 1867 roku w Castelletto przebywała Charlotta, która po powrocie z Meksyku znajdowała się pod opieką lekarzy. W latach 30. XX wieku, podczas pobytu w Miramare rodziny sabaudzkiej z linii Aosta, w budynku urządzono ekspozycję części wyposażenia zamkowego. W 1989 roku, po przeprowadzeniu prac adaptacyjnych, umieszczono w nim centrum informacyjne rezerwatu morskiego Miramare.[2][1]
Architektura
Budynek reprezentuje architekturę eklektyczną i ma rzut zbliżony do czworoboku. Jego bryłę uzupełniają taras, pergola przy wejściu oraz niewielka wieża wyższa o jedną kondygnację od pozostałych części obiektu. Ściany wykonano z otynkowanego piaskowca, natomiast obramienia i detale architektoniczne z białego kamienia pochodzącego z okolic Vrsaru. Wnętrze obejmuje niewielką liczbę stosunkowo prosto urządzonych pomieszczeń; dekoracje piętra nawiązują do wystroju Villa Lazarovich.[1][2]
Castelletto znajduje się w części parku zwróconej w stronę zatoki i miejscowości Grignano. Przed budynkiem rozciąga się regularnie ukształtowany parter ogrodowy z fontanną, a w jego pobliżu znajdują się dawne szklarnie zespołu Miramare.[2]
Przypisy
- 1 2 3 4 Castelletto di Miramare, Trieste. Patrimonio Culturale del Friuli Venezia Giulia. [dostęp 2026-07-17]. (wł.).
- 1 2 3 4 The Castelletto. Museo Storico e Parco del Castello di Miramare. [dostęp 2026-07-17]. (ang.).