Catherine Woodville

Urodziła się około 1458 roku w Grafton Regis (Northamptonshire) jako ostatnie z czternaściorga dzieci Ryszarda Woodville’a i Jakobiny Luksemburskiej^[1.1]. Jej matka była wdową po Janie księciu Bedford, bracie króla Anglii Henryka V oraz daleką krewną cesarza Zygmunta Luksemburczyka (ich wspólnym przodkiem był hrabia Luksemburga, Henryk V). Jakobina była również damą dworu i przyjaciółką królowej Małgorzaty Andegaweńskiej.

Małżeństwo jej rodziców zostało zawarte prawdopodobnie w 1436 i wywołało skandal ze względu na to, że Ryszard Woodville był niżej urodzony od żony, w dodatku był giermkiem jej zmarłego męża.

Woodville’owie podczas Wojny Dwóch Róż byli stronnikami Lancasterów, jednak w 1464 najstarsza siostra Catherine Elżbieta poślubiła króla Edwarda IV z linii Yorków.

Catherine w 1466 poślubiła księcia Buckingham, Henry’ego Stafforda^[4.1]. To małżeństwo spotęgowało gniew najbliższego doradcy Edwarda IV, Ryszarda Neville’a, który już od roku był skonfliktowany z królem z powodu nagłego awansu rodziny Woodville’ów^[1.2]. Hrabia planował, aby Henry Stafford poślubił jedną z jego córek^[1.2]. Sam Henry Stafford, już jako dorosły człowiek uważał, że małżeństwo z Catherine było dla niego mezaliansem^[4.1].

Z tego związku urodziło się czworo dzieci:

• Edward Stafford (ok. 1478 – 17 maja 1521), stracony za zdradę z rozkazu Henryka VIII Tudora, jego syn poślubił córkę Margaret Plantagenet,
• Elizabeth Stafford (ok. 1479 – 11 maja 1532), dama dworu Elżbiety York^[4.2],
• Henry Stafford (ok. 1480? – 6 kwietnia 1523)
• Anne Stafford (ok. 1483– 1544), żona Waltera Herberta^[4.2].

W kwietniu 1483 zmarł król Edward IV York. Na krótko królem został siostrzeniec Catherine, niespełna 13-letni Edward V, jednak do koronacji nie doszło. Tron objął Ryszard III na podstawie uznania potomstwa swego brata i Elżbiety Woodville za nieślubne, ponieważ wiele lat wcześniej Edward IV obiecał małżeństwo Eleonorze Butler^[1.3]. W czerwcu 1483 za zdradę został ścięty najstarszy brat Catherine Anthony, który był wychowawcą obalonego króla oraz jej siostrzeniec Richard Grey^[4.3].

Henry Stafford był uznawany za sprzymierzeńca nowego króla, lecz Catherine jako przedstawicielka rodziny byłej królowej Elżbiety Woodville nie wzięła udziału w koronacji Ryszarda III^[5][4.3].

Ryszard III w listopadzie 1483 rozkazał stracić męża Catherine za wszczęcie rebelii przeciwko niemu^[1.4]. Ponadto jej mąż był jednym z podejrzanych o zabójstwo bądź zlecenie zabójstwa Edwarda V i Ryszarda, których Ryszard III nakazał uwięzić w Tower^[1.5].

Elżbieta Woodville, której małżeństwo z królem uznano za nieważne, wraz z córkami schroniła się w Opactwie Westminsterskim, gdzie przebywała do kwietnia 1484^[1.6]. Po egzekucji męża Catherine dołączyła do siostry^[4.4]. Wpływy rodziny Woodville’ów dobiegły końca.

Ryszard III został pokonany w bitwie pod Bosworth przez Henryka VII Tudora, jedynego syna Małgorzaty Beaufort, która w latach 1457–1471 była żoną Henry’ego Stafforda^[1.7], wuja pierwszego męża Catherine. Żoną nowego króla została siostrzenica Catherine – Elżbieta York. W 1487 podczas koronacji jej koronacji Catherine była jedną z głównych dam w królewskim orszaku^[4.5].

7 listopada 1485 Catherine poślubiła Jaspera Tudora, który otrzymał tytuł księcia Bedford (tytuł niegdyś należący do pierwszego męża jej matki)^[4.6][2]. Był stryjem Henryka VII^[4.6]. Małżeństwo było bezpotomne i wiele wskazuje na to, że nie widywali się przez większość czasu^[2]. 21 grudnia 1495 księżna owdowiała ponownie^[2]. Została wspomniana w testamencie męża, ale tylko lakonicznie^[2].

2 miesiące po śmierci Jaspera Catherine ponownie wyszła za mąż^[2][3]. Jej wybrankiem był młodszy o 12 lat dworzanin Richard Wingfield^[2][3]. Związek został zawarty z miłości i bez wymaganej zgody króla^[3][2]. Henryk VII ukarał wdowę po stryju grzywną, którą ostatecznie zapłacił starszy z jej synów^[3]. Małżeństwo było bezpotomne^[2].

Catherine zmarła 18 maja 1497^[2][3]. Miejsce jej pochówku pozostaje nieznane^[3].