Charles Robinson

Charles Robinson

Charles Robinson przed galą Royal Rumble w 2013 roku
Imię i nazwisko	Charles Shane Robinson[1]
Data i miejsce urodzenia	2 lipca 1964[2] Charlotte, Karolina Północna, Stany Zjednoczone
Kariera profesjonalnego wrestlera
Pseudonimy ringowe	Charles Robinson Little Naitch
Debiut	1999
Emerytura	1999

Charles Shane Robinson (ur. 2 lipca 1964 w Charlotte)^[2][1] – amerykański sędzia wrestlingowy i były wrestler. Od 2001 roku związany z organizacją wrestlingu WWE. Wcześniej w World Championship Wrestling (WCW) występował jako „Little Naitch”, postać wzorowana na Ricu Flairze.

Sędziował wiele ważnych walk WCW i WWE, m.in. pojedynek Goldberga przeciwko Hulkowi Hoganowi, w którym Goldberg zdobył mistrzostwo WCW World Heavyweight Championship, walkę The Undertakera przeciwko Edge'owi o mistrzostwo World Heavyweight Championship na WrestleManii XXIV oraz walkę Cody'ego Rhodesa przeciwko Romanowi Reignsowi o mistrzostwo WWE Championship na WrestleManii XL.

Urodził się 2 lipca 1964 roku w Charlotte^[2][1]. W młodości był fanem wrestlera Rica Flaira^[3]. W 1995 roku został fotografem lokalnej organizacji wrestlingu Pro Wrestling Federation (PWF) w Charlotte, prowadzonej przez George'a Southa i The Italian Stalliona^[4]. Rok później w ramach jednego z wątków fabularnych organizacji został specjalnym sędzią i od tego momentu regularnie pełnił tę funkcję^[3]. W 1997 roku, po około roku pracy dla PWF, dostał angaż w World Championship Wrestling (WCW) dzięki wstawiennictwu Terry'ego Taylora^[3].

W WCW Robinson szybko zaczął sędziować ważne pojedynki^[3]. Za jeden z największych w swojej karierze uważał walkę Goldberga przeciwko Hulkowi Hoganowi na stadionie Georgia Dome w 1998 roku, w której Goldberg zdobył WCW World Heavyweight Championship, główne mistrzostwo organizacji^[3]. W 1999 roku Robinson został włączony do wątku fabularnego wrestlera Rica Flaira i jako sędzia zaczął jawnie sprzyjać mu w walkach^[3]. Ze względu na podobieństwo do Flaira i sposób naśladowania jego wizerunku otrzymał przydomek „Little Naitch”, nawiązujący do przydomka Flaira „Nature Boy”^[3].

9 maja 1999 roku na gali Slamboree zawalczył przeciwko Gorgeous George, ówczesnej partnerce ekranowej Randy'ego Savage'a^[3]. Stawką pojedynku był powrót Savage'a do WCW po wcześniejszym zwolnieniu przez Flaira, który był wówczas fabularnym prezesem WCW^[3]. Gorgeous George pokonała Robinsona^[3]. Tydzień później Robinson utworzył tag team z Rikiem Flairem i w odcinku Nitro walczyli przeciwko Randy'emu Savage'owi i Madusie^[3]. W trakcie walki Savage wykonał na Robinsonie atak łokciem z narożnika, po którym Robinsonowi pękł mostek i zapadło się jedno z płuc^[4]. Spędził następnie 12 dni w szpitalu^[4].

26 marca 2001 roku Robinson sędziował walkę Stinga przeciwko Ricowi Flairowi w ostatnim odcinku Nitro^[5]. Po przejęciu WCW przez World Wrestling Federation (WWF) pozostawał bez pracy przez około 3 miesiące, aż został zatrudniony przez WWF^[3]. Pierwszy pojedynek sędziowany przez niego w nowej organizacji miał miejsce 2 lipca 2001 roku, w dniu jego urodzin^[3]. Początkowo pojawiał się w ramach inwazji WCW jako jeden z byłych sędziów wchłoniętej organizacji^[3]. Z czasem na stałe został członkiem zespołu sędziowskiego organizacji WWF, przemianowanej w 2002 roku na WWE^[3].

Na WrestleManii X8 w 2002 roku Robinson sędziował walkę The Undertakera przeciwko Ricowi Flairowi^[3]. Później wskazywał ją jako szczególnie ważną również z powodów osobistych, ponieważ była ostatnią WrestleManią, na której towarzyszyła mu jego chorująca na nowotwór żona Amy^[3].

Na WrestleManii XXIV w 2008 roku sędziował pojedynek Shawna Michaelsa przeciwko Ricowi Flairowi, po którego przegraniu Flair musiał zakończyć karierę w WWE^[6]. W walce wieczoru tej samej gali pomiędzy The Undertakerem i Edge'em wbiegł na ring jako sędzia zastępczy po unieszkodliwieniu pierwszego sędziego^[6]. Jego sprint po długiej rampie wejściowej stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych momentów jego kariery^[4][6].

Po odejściu Mike'a Chiody z WWE w 2020 roku Robinson został starszym sędzią brandu SmackDown^[5]. W 2024 roku na WrestleManii XL sędziował walkę wieczoru, w której Cody Rhodes pokonał ówczesnego mistrza Romana Reignsa i zdobył mistrzostwo WWE Championship^[6][4]. Robinson określał później udział w tym pojedynku jako szczególnie emocjonalny ze względu na znaczenie wieloletniej historii prowadzącej do zwycięstwa Rhodesa^[4].

Robinson był żonaty z kobietą o imieniu Amy, która chorowała na nowotwór i zmarła w 2002 roku^[3][7]. Ich córka nazywa się Jessica^[3].