Chinosorek
| Chodsigoa | |||
| Kastchenko, 1907[1] | |||
![]() Ch. dabieshanensis | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
chinosorek | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Soriculus (Chodsigoa) salenskii Kastchenko, 1907 | |||
| Gatunki | |||
| |||
Chinosorek[2] (Chodsigoa) – rodzaj ssaków z podrodziny ryjówek (Soricinae) w obrębie rodziny ryjówkowatych (Soricidae).
Rozmieszczenie geograficzne
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Wietnamie, Chińskiej Republice Ludowej, Mjanmie i Tajlandii[3][4][5].
Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 47–86 mm, długość ogona 41–110 mm, długość tylnej stopy 10–22 mm; masa ciała 4,2–5,6 g[4][6].
Systematyka
Rodzaj (w randze podrodzaju w obrębie Soriculus) zdefiniował w 1907 roku ukraiński zoolog Mykoła Kaszczenko w artykule zatytułowanym Chodsigoa subgen. nov. (Gen. Soriculus, fam. Soricidae) opublikowanym w czasopiśmie „Jeżegodnik Zoołogiczeskago Muzieja Impieratorskoj Akiediemіi Nauk”[1]. Kaszczenko wymienił dwa gatunki – Soriculus (Chodsigoa) beresowskii Kastchenko, 1907 (= Soriculus hypsibius de Winton, 1899) i Soriculus (Chodsigoa) salenskii Kastchenko, 1907 – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Soriculus (Chodsigoa) salenskii Kastchenko, 1907.
Chodsigoa: okręg Chodsigou, Syczuan, Chiny (obecnie Chińska Republika Ludowa)[1].
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki[7][6][3][2]:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa[2] | Podgatunki[4][3][6] | Rozmieszczenie geograficzne[4][3][6] | Podstawowe wymiary[4][6][a] | Status IUCN[8] |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Chodsigoa hypsibia | (de Winton, 1899) | chinosorek syczuański | 2 podgatunki | endemit Chińskiej Republiki Ludowej: południowo-wschodnie Qinghai, południowe Gansu, południowe Shaanxi, wschodni Tybet, Syczuan, północny Junnan, rozłącznie w Hebei i południowym Anhui; zakres wysokości: 1200–3500 m n.p.m. | DC: 6,2–8,6 cm DO: 5,6–7,3 cm MC: brak danych |
LC | |
| Chodsigoa parva | G.M. Allen, 1923 | chinosorek karłowaty | gatunek monotypowy | endemit Chińskiej Republiki Ludowej: zachodni Syczuan i Junnan; granice zasięgu niejasne; zakres wysokości: 1800–3500 m n.p.m. | DC: 4,7–6,4 cm DO: 4,1–5,2 cm MC: brak danych |
DD | |
![]() |
Chodsigoa dabieshanensis | Chen Zhongzheng, Hu Tingli, Pei Xiaoxin, Yang Guangdao, Yong Fan, Xu Zhen, Qu Weiying, Onditi & Zhang Baowei, 2022 | gatunek monotypowy | endemit Chińskiej Republiki Ludowej: góry Dabie Shan (narodowe rezerwaty przyrody Yaleping, Bancang i Foziling) w Anhui; zakres wysokości: 750–1250 m n.p.m. | DC: 6,2–7,3 cm DO: 5,4–6,4 cm MC: 4,7–5,8 g |
NE | |
| Chodsigoa smithii | O. Thomas, 1911 | chinosorek samotny | gatunek monotypowy | endemit Chińskiej Republiki Ludowej: południowe Shaanxi, Syczuan, wschodni Junnan i Kuejczou; zakres wysokości: 900–3000 m n.p.m. | DC: 7,6–8,4 cm DO: 9,3–11 cm MC: brak danych |
NT | |
| Chodsigoa salenskii | (Kastschenko, 1907) | chinosorek jedyny | gatunek monotypowy | endemit Chińskiej Republiki Ludowej: znany tylko z miejsca typowego w północnym Syczuanie; zakres wysokości: około 2750 m n.p.m. | DC: około 7,8 cm DO: około 11 cm MC: brak danych |
DD | |
| Chodsigoa furva | H.E. Anthony, 1941 | gatunek monotypowy | kilka miejsc w południowo-środkowej Chińskiej Republice Ludowej (północno-zachodni Junnan) i przyległej północnej Mjanmie; granice zasięgu niejasne; zakres wysokości: powyżej 2000 m n.p.m. | DC: 6,9–7,5 cm DO: 8,4–8,7 cm MC: brak danych |
NE | ||
| Chodsigoa sodalis | O. Thomas, 1913 | chinosorek tajwański | gatunek monotypowy | endemit Tajwanu: górskie lasy liściaste; zakres wysokości: 600–2500 m n.p.m. | DC: 6,5–7,1 cm DO: 6,4–7,3 cm MC: 4,2–5,6 g |
DD | |
| Chodsigoa caovansunga | D.P. Lunde, Musser & Nguyen Truong Son, 2003 | chinosorek wietnamski | gatunek monotypowy | znany z dwóch miejsc w południowo-środkowej Chińskiej Republice Ludowej (południowy Junnan) i północnym Wietnamie (Hà Giang); zakres wysokości: 350–2000 m n.p.m. | DC: 5,8–7,4 cm DO: 5,1–8,3 cm MC: brak danych |
DD | |
| Chodsigoa hoffmanni | Chen Zhongzheng, He Kai, Huang Cheng, Wan Tao, Lin Liangkong & Jiang Xuelong, 2017 | gatunek monotypowy | południowo-środkowa Chińska Republika Ludowa (Wuliang Shan i Ailao Shan, Junnan) i północny Wietnam (góra Tây Côn Lĩnh); zakres wysokości: 1500–2600 m n.p.m. | DC: 5,8–7,5 cm DO: 7,4–8,8 cm MC: brak danych |
NE | ||
| Chodsigoa parca | G.M. Allen, 1923 | chinosorek szczupły | 2 podgatunki | południowo-środkowa Chińska Republika Ludowa (Junnan), północno-wschodnia i wschodnia Mjanma, północna Tajlandia i północno-zachodni Wietnam (Sa Pa, Lào Cai) | DC: 6,2–7,7 cm DO: 7,7–9,9 cm MC: brak danych |
LC |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski, NT – gatunek bliski zagrożenia, DD – gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia; NE – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.
Opisano również gatunek wymarły z pliocenu dzisiejszej Chińskiej Republiki Ludowej[9][10]:
- Chodsigoa bohlini (Yang Zhongjian, 1934)
Uwagi
- ↑ DC – długość ciała (bez ogona); DO – długość ogona; MC – masa ciała
Przypisy
- 1 2 3 Н.О. Кащевко. Chodsigoa subgen. nov. (Gen. Soriculus, fam. Soricidae). „Ежегодникъ Зоолoгическаго Музея Императорской Акедеміи Нaукь”. 10, s. 251, 1907. (ros.).
- 1 2 3 Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 71. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- 1 2 3 4 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 44. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
- 1 2 3 4 5 C.J. Burgin, K. He, R. Haslauer, B. Sheftel, P. Jenkins, M. Ruedi, S. Hintsche, M. Motokawa, A. Hinckley & R. Hutterer: Family Soricidae (Shrews). W: R.A. Mittermeier & D.E. Wilson (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 8: Insectivores, Sloths and Colugos. Barcelona: Lynx Edicions, 2018, s. 452–454. ISBN 978-84-16728-08-4. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Chodsigoa. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-01-04].
- 1 2 3 4 5 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 418–419. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-09-04]. (ang.).
- ↑ Taxonomy: Chodsigoa – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2025-09-04]. (ang.).
- ↑ J.S. Zijlstra, Chodsigoa Кащенко (Kashchenko), 1907, Hesperomys project (Version 25.3.0), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2025-09-04] (ang.).
- ↑ Z. Yang. On the Insectivora, Chiroptera, Rodentia and primates other than Sinanthropus from locality 1 at Choukoutien. „Palaeontologia Sinica”. Series C. 8 (3), s. 16, 1935. (ang.).
