Choczu pieriemien

Choczu pieriemien
Wykonawca utworu
z albumu Poslednij gieroj
Kino
Wydany

1989

Nagrywany

1986

Gatunek

rock

Choczu pieriemien (ros. Хочу перемен), także jako My żdiom pieriemien (ros. Мы ждём перемен) lub Pieriemien (ros. Перемен) – utwór autorstwa radzieckiego zespołu Kino, wydany na albumie kompilacyjnym Poslednij gieroj z 1989 roku[1].

Utwór po raz pierwszy został zagrany w 1986 roku na IV Festiwalu Leningradzkiego Rock Klubu. Chociaż piosenka w zamyśle była apolityczna, to opinia publiczna zdecydowanie kojarzyła ją z pieriestrojką[2]. Pieriemien często odtwarzano podczas protestów odbywających się między innymi na Białorusi i w Rosji. Według perkusisty Kina Gieorgija Gurjanowa treść utworu dotyczy poczucia wolności[3], z kolei gitarzysta Aleksiej Rybin zinterpretował tytułowe zmiany jako dotyczące osobowości człowieka[4]. Kwestia politycznego kontekstu utworu została zdementowana przez wokalistę Wiktora Coja[5].

31 grudnia 1999 roku rosyjska stacja radiowa Nasze Radio (Наше Радио) uplasowała Pieriemien na 26. miejscu listy najlepszych rosyjskich XX–wiecznych rockowych utworów[6]. W czerwcu 2021 roku reaktywowany zespół Kino wystąpił na Mińsk-Arenie[7], Pieriemien był jednym z utworów odegranych podczas koncertu[8].

Odniesienia w kulturze

Ściana Wiktora Coja w Moskwie (2022)

Pieriemien zostało wykorzystane jako ostatni utwór ścieżki dźwiękowej do filmu Assa z 1987 roku[9]. Piosenkę wykorzystano także w filmie pt. Kurz z 2005 roku[1], natomiast w produkcji Major Grom: Doktor plagi pojawił się cover tegoż utworu[10].

W odpowiedzi na Choczu pieriemien Aleksandr Gradski wykonał ironiczną piosenkę pod tytułem My nie żdali pieriemien (ros. Мы не ждали перемен)[11]. Utwór Kina doczekał się coverów białoruskojęzycznych[12] oraz rosyjskojęzycznych. Wśród rosyjskojęzycznych wykonawców znalazły się między innymi zespoły Louna[13] oraz Zwieri, ten drugi umieścił swój cover na albumie Muzy z 2011 roku[14]. Ukraiński zespół SKAJ w 2013 roku nagrał utwór My prahnemo zmin! (ukr. Ми прагнемо змін!)[2].

W 1998 roku rosyjska wytwórnia muzyczna Moroz Records wydała album pt. Tiechno-Coj (Техно-Цой) zespołu Inspiektor (Инспектор); album ten składa się z ośmiu utworów Kina (wśród nich Pieriemien) będących coverami wykonanymi w stylu techno[15].

Odniesienia w polityce

W 2007 roku piosenkę wykorzystano w kampanii wyborczej Sojuszu Sił Prawicowych związanej z wyborami parlamentarnymi[2]. Utwór stał się hymnem zawiązanego w 2008 roku opozycyjnego ruchu politycznego Solidarnost'[16]. Pieriemien było także wykorzystywane przez zwolenników obozu rządzącego[17], m.in. w 2008 roku podczas wieców ruchu Miestnyje, a 12 grudnia 2011 roku Dmitrij Rogozin podczas swojego przemówienia na moskiewskim Placu Maneżowym użył słów Pieriemien triebujut naszy sierdca (ros. Перемен требуют наши сердца; dosł. Zmian domagają się nasze serca)[18].

Wykorzystywaniu piosenki do celów politycznych sprzeciwił się Aleksandr Coj, syn Wiktora Coja[19]. W 2014 roku zapowiedział pozwanie deputowanego do Dumy Państwowej Jewgienija Fiodorowa za wypowiedź, według której utwór Pieriemien miał powstać w Hollywood i doprowadzić do przyspieszenia upadku Związku Radzieckiego, a sam Wiktor Coj miał być opłacany przez CIA[20].

Wykorzystanie utworu podczas protestów

Opozycyjny plakat uniesiony podczas protestów trwających w Mińsku. Zdjęcie z 27 września 2020 roku.

Białoruś

Demonstracje zorganizowane koło Ambasady Federacji Rosyjskiej w Berlinie, związane były ze śmiercią Aleksieja Nawalnego; po prawej stronie widoczna kartka z treścią „Перемен требуют наши сердца”. Zdjęcie z 18 lutego 2024 roku.

Podczas protestów z 2011 roku ich uczestnicy ustawiali Pieriemien jako budziki w swoich telefonach[2]; dźwięk uruchamiał się o określonych wcześniej godzinach[12]. Odtwarzanie tego utworu przez białoruskie stacje radiowe zostało następnie zakazane[21]. 3 lipca 2011 roku w jednej z białoruskich miejscowości doszło do zaparkowania czarnego samochodu marki Mercedes-Benz na terenie dworca; z samochodu odtworzono utwór Pieriemien, w związku z czym zainterweniowali funkcjonariusze ruchu drogowego. Pojazd ostatecznie został odholowany, a kierująca nim kobieta otrzymała mandat za parkowanie w niedozwolonym miejscu[22].

Utwór Pieriemien był często odtwarzany podczas protestów z lat 2020–2021[23], także w trakcie zbierania podpisów dla opozycyjnych wobec Alaksandra Łukaszenki kandydatów ubiegających się o urząd prezydenta w wyborach[12] oraz na wiecach wyborczych Swiatłany Cichanouskiej[24]. Odtwarzanie tejże piosenki stało się pretekstem do zatrzymania[25] Kiryła Halanaua i Uładzisława Sakałouskiego. Mieli oni odpowiadać za realizację dźwięku w trakcie prorządowego wiecu w Mińsku zorganizowanego na krótko przed dniem wyborów; zdecydowali o odtworzeniu Pieriemien w celu okazania solidarności z opozycją. Sprzęt dźwiękowy został wyłączony po kilku sekundach[12], a obaj mężczyźni w konsekwencji 7 sierpnia 2020 roku zostali skazani na 10 dni więzienia[24]. Po wyjściu na wolność opuścili kraj i przedostali się na Litwę[12]. W dniu ich uwięzienia zorganizowany został flash mob, którego uczestnicy podczas przemieszczania się ulicami Mińska puszczali Pieriemien; wstęp na plac Zwycięstwa został wówczas zablokowany[26]. Po akcji Halanaua i Sakałouskiego jeden z dziedzińców przy ulicy Czarwiakoua nieoficjalnie został nazwany placem Zmian[27].

Poparcie dla używania utworu w ramach protestów wyraził Robiert Coj, ojciec Wiktora[28].

Ukraina

W 2014 roku podczas Euromajdanu śpiewana była zarówno oryginalna wersja utworu, jak i ukraińskojęzyczny cover w wykonaniu zespołu SKAJ[18].

ZSRR i Rosja

Utwór Pieriemien był grany podczas puczu moskiewskiego[18] w sierpniu 1991.

Piosenkę odtwarzano i śpiewano także w trakcie protestów w obronie Aleksieja Nawalnego z 2021 roku[3]; wydarzenia te miały miejsce między innymi w Jarosławiu, Kirowie, Pietrozawodsku i Pskowie[29]. Utwór był również śpiewany przez uczestników protestu antywojennego, którzy 24 lutego 2022 roku zgromadzili się na placu 1905 Roku w Jekaterynburgu[30].

Przypisy

  1. 1 2 КИНО — «Перемен» (В. Цой). kursivom.ru. (ros.).
  2. 1 2 3 4 Jan Szenkman (Ян Шенкман): Перемены: хотим, ждем, боимся. novayagazeta.ru, 2021-06-01. (ros.).
  3. 1 2 Dmitrij Sokołow (Дмитрий Соколов): Каких «Перемен» ждал Цой? Почему песня из «Ассы» стала гимном протестов в 2021-м. sobesednik.ru, 2021-03-19. [dostęp 2024-11-14]. (ros.).
  4. ↑ Гитарист группы «Кино» Алексей Рыбин: Цой не пел о переменах политического строя. tvrain.tv, 2014-10-23. (ros.).
  5. ↑ Jelena Bobrowa (Елена Боброва): Прилепин: Цой бы и сегодня бы держал дистанцию от всего происходящего. rg.ru, 2020-10-05. (ros.).
  6. ↑ Лучшие рок-песни XX века. nashe.ru, 2019-12-13. (ros.).
  7. ↑ Artiom Biegowskij (Артем Беговский): «Оживший» Цой, «Перемен» и забитый танцпол. Группа «Кино» выступила в Минске спустя 32 года. people.onliner.by, 2021-06-18. (ros.).
  8. ↑ Группа «Кино» исполнила песню «Перемен» на концерте в Минске. charter97.org, 2021-06-18. (ros.).
  9. ↑ Виктор Цой. Группа крови. 1tv.ru. [dostęp 2016-03-02]. (ros.).
  10. ↑ Pawieł Sołomatin (Павел Соломатин): Рецензия на фильм «Майор Гром: Чумной Доктор»: Бандитский Петербург. intermedia.ru, 2021-03-30. (ros.).
  11. ↑ Siergiej Nikołajewicz (Сергей Николаевич): Александр Градский. Сладкоголосая птица нашей юности. snob.ru, 2021-11-29. (ros.).
  12. 1 2 3 4 5 Tatjana Szwajcer (Татьяна Швайцер): Цою - 60: как песня "Перемен" стала символом протеста в РБ. dw.com, 2022-06-21. (ros.).
  13. ↑ Aleksiej Mażajew (Алексей Мажаев): Рецензия: Louna – «Хочу перемен». Больше, чем вкладывал Цой. intermedia.ru, 2023-01-12. (ros.).
  14. ↑ Aleksiej Mażajew (Алексей Мажаев): "Звери" - "Музы" ****. intermedia.ru, 2011-03-14. (ros.).
  15. ↑ Ksienija Rożdiestwienskaja (Ксения Рождественская): Техно-Цой. zvuki.ru, 1998-12-06. (ros.).
  16. ↑ Гимном оппозиционного движения стала песня Цоя. gazeta.spb.ru, 2008-12-12. (ros.).
  17. ↑ David Sillito: Viktor Tsoi: How a 33-year-old song became an anthem for change in Belarus. bbc.com, 2020-08-22. (ang.).
  18. 1 2 3 Lew Gankin (Лев Ганкин): «Хочу перемен!»: как песня «Кино» превратилась в главный политический лозунг в России — и почему Цой этого вообще-то не хотел. meduza.io, 2017-06-20. (ros.).
  19. ↑ Цой, сын Цоя: Страшно представить какую пропаганду нашли бы сегодня в песнях «Кино». calendar.fontanka.ru, 2017-05-08. (ros.).
  20. ↑ Депутат Федоров вписал Цоя в «дело о развале СССР». fontanka.ru, 2014-04-15. (ros.).
  21. ↑ На белорусском радио запретили Цоя. charter97.org, 2011-07-18. (ros.).
  22. ↑ Katierina Borisiewicz (Катерина Борисевич): «Мерседес», из которого звучала песня Цоя, стоит на штрафстоянке. kp.ru, 2011-07-07. (ros.).
  23. ↑ Anna Mongajt (Анна Монгайт), Tichon Dziadko (Тихон Дзядко): Песня постсовесткого протеста. Артемий Троицкий — об истории «Перемен» Цоя, ставшей гимном событий в Беларуси. tvrain.tv, 2020-08-17. (ros.).
  24. 1 2 Alexander Baklanov: ‘I want changes!’ Minsk court jails two sound engineers for ten days for playing a famous protest song at a pro-government event. meduza.io, 202-08-07. (ros.).
  25. ↑ Aleksiej Mażajew (Алексей Мажаев): Цой - жив! И попробуйте с этим поспорить. trud.ru, 2020-08-14. (ros.).
  26. ↑ Флэшмоб на мінскіх праспектах: людзі ўключаюць «Муры» і «Перамен» ФОТЫ, ВІДЭА. nashaniva.com, 2020-08-07. (biał.).
  27. ↑ "Все в панике бежали". Белорусские репрессии за любовь к Виктору Цою. svoboda.org, 2021-10-31. (ros.).
  28. ↑ Отец Цоя надеется, что включившего «Перемен» диджея отпустят после нового задержания. gazeta.ru, 2020-08-21. (ros.).
  29. ↑ «Мы ждем перемен!» Как жителей разных регионов объединили на митингах песня Цоя и статья Конституции о свободе мирных собраний. semnasem.org, 2021-04-22. (ros.).
  30. ↑ Anastasija Istomina (Анастасия Истомина), Jelena Wasiliewa (Елена Васильева): На площади 1905 года снова собрались протестующие против конфликта на Украине. newdaynews.ru, 2022-02-24. (ros.).