Chryzochromulina
 Chrysochromulina parva | |
| Systematyka[1] | |
| Domena | |
|---|---|
| Supergrupa | |
| Królestwo | |
| Gromada | |
| Klasa | |
| Rząd |
Prymnesiales |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
chryzochromulina |
| Nazwa systematyczna | |
| Chrysochromulina Lackey Lackey, J.B. (1939). Notes on plankton flagellates from the Scioto River (with descriptions of new forms). Lloydia 2: 128-143 | |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Chrysochromulina parva | |
Chryzochromulina (Chrysochromulina) – rodzaj haptofitów występujących w różnych typach wód.
Wolno pływające wiciowce z dwiema równymi wiciami i haptonemą, która jest długa i ma zdolność skręcania się i rozkręcania. Wici i haptonema położone blisko szczytu po stronie brzusznej. Ich kinetosom zwykle zbudowany z mniej niż 10 mikrotubul. Kształt komórki siodłowaty. Na ścianie komórkowej organiczne, żeberkowane płytki. Mają typowe dla haptofitów dwa żółtobrunatne przyścienne chloroplasty[2].
Tradycyjnie zaliczana do rodziny prymnezjowatych z rodzajem Prymnesium, od którego odróżniano ją morfologicznie na podstawie długości haptonemy[3]. Z czasem opisywano kolejne gatunki, których liczba dochodziła do 60, a szacowano występowanie kolejnych kilkudziesięciu nieopisanych jeszcze formalnie. Jednocześnie odkrywano, że niektóre wyróżniane gatunki są w istocie różnymi stadiami tego samego gatunku. Na podstawie badań molekularnych wykazano, że część gatunków należy pozostawić w rodzinie prymnezjowatych, przenosząc je do rodzajów Prymnesium (np. znaną z toksycznych zakwitów Ch. polylepis przemianowano na Prymnesium polylepis), Haptolina lub Pseudohaptolina, a dla gatunków pozostających w rodzaju Chrysochromulina wyodrębnić nową rodzinę Chrysochromulinaceae[2]. Z kolei Ch. parkeae okazała się stadium przedstawiciela innej linii haptofitów – Braarudosphaera bigelowii[4].
W rejestrze AlgaeBase na początku 2026 roku za potwierdzone uznawano 46 następujących gatunków[1]:
- Chrysochromulina acantha
- Chrysochromulina adriatica
- Chrysochromulina ahrengotii
- Chrysochromulina alifera
- Chrysochromulina andersonii
- Chrysochromulina apheles
- Chrysochromulina bergenensis
- Chrysochromulina brachycylindra
- Chrysochromulina camella
- Chrysochromulina campanulifera
- Chrysochromulina cyathophora
- Chrysochromulina cymbium
- Chrysochromulina discophora
- Chrysochromulina elegans
- Chrysochromulina ephippium
- Chrysochromulina fragilis
- Chrysochromulina inornamenta
- Chrysochromulina lanceolata
- Chrysochromulina latilepis
- Chrysochromulina leadbeateri
- Chrysochromulina mactra
- Chrysochromulina mantoniae
- Chrysochromulina megacylindra
- Chrysochromulina microcylindra
- Chrysochromulina novae
- Chrysochromulina orbiculata
- Chrysochromulina pachycylindra
- Chrysochromulina papillata
- Chrysochromulina parva
- Chrysochromulina pelagica
- Chrysochromulina planisquama
- Chrysochromulina pontica
- Chrysochromulina pringsheimii
- Chrysochromulina pseudolanceolata
- Chrysochromulina pyramidosa
- Chrysochromulina quadrikonta
- Chrysochromulina rotalis
- Chrysochromulina scutellum
- Chrysochromulina simplex
- Chrysochromulina spinifera
- Chrysochromulina strobilus
- Chrysochromulina tenuispina
- Chrysochromulina tenuisquama
- Chrysochromulina throndsenii
- Chrysochromulina tobinii
- Chrysochromulina vexillifera
Przypisy
- 1 2 M.D. Guiry, Chrysochromulina Lackey, 1939 [online], AlgaeBase, 2021.
- 1 2 Bente Edvardsen i inni, Ribosomal DNA phylogenies and a morphological revision provide the basis for a revised taxonomy of the Prymnesiales (Haptophyta), „European Journal of Phycology”, 46 (3), 2011, s. 202–228, DOI: 10.1080/09670262.2011.594095, ISSN 0967-0262 [dostęp 2026-03-02] (ang.).
- ↑ Karol Starmach, Chrysophyta I. Chrysophyceae – złotowiciowce oraz wiciowce bezbarwne – Zooflagellata wolnożyjące, t. 5, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1968, s. 154, Flora słodkowodna Polski.
- ↑ Anne W. Thompson i inni, Unicellular Cyanobacterium Symbiotic with a Single-Celled Eukaryotic Alga, „Science”, 337 (6101), 2012, s. 1546–1550, DOI: 10.1126/science.1222700, ISSN 0036-8075 [dostęp 2026-03-06].