Clément Maurice

Clément Maurice
Ilustracja
Clément Maurice
Prawdziwe imię i nazwisko

Clément Maurice Gratioulet

Data i miejsce urodzenia

22 marca 1853
Aiguillon

Data i miejsce śmierci

15 lipca 1933
Sanary-sur-Mer

Zawód

fotograf, reżyser filmowy, producent

Clément Maurice Gratioulet (wym. [klemˈɑ̃ moʁˈis ɡʁatjulˈɛ], ur. 22 marca 1853 w Aiguillon, zm. 15 lipca 1933 w Sanary-sur-Mer) – francuski fotograf, reżyser filmowy i producent. Współtwórca Phono-Cinéma-Théâtre, systemu projekcji filmowej.

Życiorys

Clément Maurice Gratioulet urodził się 22 marca 1853 w Aiguillon[1]. Początkowo był zatrudniony w fabryce fotograficznej braci Lumière w Monplaisir, dzielnicy Lyonu[2], do których dołączył w 1894. Został fotografem portretowym w Paryżu, otwierając studio w pracowni Antoine’a Lumière’a (z którym zaprzyjaźnił się w fabryce braci Lumière[2]) przy Boulevard des Italiens 8, nad Théâtre Robert-Houdin, należącym do filmowca Georges’a Mélièsa[3]. To pozwoliło mu wejść do świata kinematografii. 30 stycznia 1901 jego studio spłonęło[4].

Jako bliski przyjaciel Lumière’a zorganizował wynajem Salon indien du Grand Café w piwnicy Grand Café, w którym 28 grudnia 1895 odbyła się pierwsza na świecie komercyjna projekcja filmowa przy pomocy kinematografu[2][3]. W następnym roku podobny pokaz przygotował w paryskiej Olympii[3]. Przez pewien czas zarządzał programem braci Lumière w Grand Café i pozostawał czynną postacią na rozwijającej się paryskiej scenie filmowej[2]. Razem z Ambroise-François Parnalanem filmował także operacje chirurgiczne doktora Eugène’a Doyena w 1898[2][3]. W marcu 1898 zdobył pierwszą nagrodę w pierwszym na świecie konkursie filmowym w Monako za film Monaco vivant par les appareils cinématographiques[2].

W 1900 pełnił funkcję kierownika technicznego Phono-Cinéma-Théâtre[3], systemu projekcji filmowej, który zaprojektował wraz z Henrim Lioretem na paryską wystawę światową (wyświetlano podczas niej zsynchronizowane filmy dźwiękowe, m.in. z Sarah Bernhardt i Little Tich)[2].

W marcu 1907 wraz ze swym synem Léopoldem i Felixem Mesguichem, znanym operatorem braci Lumière, założył spółkę jawną. W lipcu została ona przekształcona w spółkę akcyjną Société géneralé des Cinématographes Radios z pracownią w Boulogne-sur-Seine[3].

Zmarł 15 lipca 1933 w Sanary-sur-Mer[1].

Życie prywatne

Z żoną Françoise Émilie Carrey miał troje dzieci: dwóch synów, Léopolda i Georges’a, oraz córkę Jeanne[1]. Léopold był fotografem i w 1919 zarządzał laboratoriami CTM (Cinéma-Tirage-Maurice), zaś Georges był operatorem i technikiem filmowym[1][3]. Po śmierci Carrey, od 1911 jego drugą żoną była Berthe Lévy[1].

Fotografia

Filmografia

Pierre Magnier i Sarah Bernhardt w kadrze z filmu Pojedynek Hamleta (1900)

reżyser

producent

  • 1900: Pojedynek Hamleta
  • 1900: Jules Moy
  • 1900: Little Tich et ses Big Boots
  • 1900: Madame Sans-Gêne
  • 1900: Mariette Sully
  • 1900: Mily Mayer

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Clément Gratioulet, dit Clément Maurice. [dostęp 2026-03-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-03-08)]. (fr.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Stephen Herbert: Who’s Who of Victorian Cinema: Clément Maurice. [dostęp 2026-03-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-07)]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Richard Abel: Encyclopedia of Early Cinema. Taylor & Francis, 2005, s. 131. ISBN 978-0-415-23440-5. (ang.).
  4. ↑ Henri Petitjean. L’incendie du boulevard des Italiens. „Le Figaro”, s. 3–4, 1 lutego 1901. ISSN 0182-5852. (fr.).
  5. ↑ David W. Menefee: Sarah Bernhardt in the Theatre of Films and Sound Recordings. McFarland & Company, 2003, s. 96, 97. ISBN 978-0-7864-1636-3. (ang.).
  6. ↑ Silent Era: Progrssive Silent Film List – Madame Sans-Gêne. [dostęp 2026-03-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-02-22)]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.