Cmentarz Tama

Cmentarz Tama

多磨霊園

Państwo	Japonia
Miejscowość	Tokio
Powierzchnia cmentarza	128 ha
Data otwarcia	1923
Położenie na mapie prefektury Tokio Cmentarz Tama
Położenie na mapie Japonii Cmentarz Tama
35°41′00″N 139°30′37″E/35,683333 139,510278
Strona internetowa

Cmentarz Tama (jap. 多磨霊園, Tama Reien) – największy cmentarz miejski zlokalizowany na granicy miast Fuchu i Koganei w aglomeracji Tokio. Cmentarz otwarto w kwietniu 1932 roku (多磨墓地, Tama Bochi), w 1935 roku został przemianowany na Tama Reien.

Około 1900 roku w Tokio znajdowało się pięć cmentarzy: Aoyama, Somei, Yanaka, Zoshigaya oraz Kameido. Wraz ze wzrostem populacji i stopniowym brakiem przestrzeni powstało zapotrzebowanie na utworzenie cmentarza poza granicami miasta^[1]. W 1919 roku planista Inoshita Kiyoshi, ogłosił plan założenia cmentarza, którego lokalizację ustalono rok później. Kiyoshi wybrał tereny na zachód od Tokio. W 1922 roku rozpoczęto prace nad utworzeniem przestrzeni i infrastruktury cmentarza, który został otwarty w 1932 roku^[2].

W 1934 roku na cmentarzu Tama został pochowany marszałek (jap. gensui) markiz Heihachirō Tōgō, bohater wojny rosyjsko-japońskiej, zwany Nelsonem Wschodu^[3]. Pochówek tak rozpoznawalnej i szanowanej postaci przyczynił się do wzrostu prestiżu cmentarza, dzięki czemu coraz więcej zasłużonych Japończyków chowano właśnie w tym miejscu.

W czasie II wojny światowej cmentarz Tama służył jako miejsce naprawy samolotów Kawasaki Ki-61 z pobliskiego lotniska Chofu wykorzystywanego przez japońskie lotnictwo^[4].

W 1962 roku na terenie cmentarza utworzono park pamięci i W 1963 roku na cmentarzu Tama zostały zajęte wszystkie kwatery, kolejne pochówki odbywały się w już istniejących grobach. W 1993 roku na terenie cmentarza oddano do użytku kolumbarium Mitama-dō^[5].

• Yoshisuke Aikawa (1880–1967), polityk, założyciel i pierwszy dyrektor Nissan zaibatsu^[6]Tom Dakin
• Cochrane (1868–1937), jeden z założycieli Universal Pictures^[7]
• gen. Korechika Anami (1887–1945), dowódca Cesarskiej Armii Japonii i minister wojny. Przeciwnik kapitulacji Japonii, popełnił seppuku dzień po podpisaniu aktu kapitulacyjnego^[8].
• gen. baron Sadao Araki (1877–1966), dowódca Cesarskiej Armii Japonii i minister wojny, założyciel Kōdō-ha, nacjonalistycznej grupy ekstremistycznie nastawionych militarystów, skazany na dożywocie przez Międzynarodowy Trybunał Wojskowy dla Dalekiego Wschodu^[9]
• Hachirō Arita (1884–1965), dyplomata, minister spraw zagranicznych, jeden z pomysłodawców Strefy Wspólnego Dobrobytu Wielkiej Azji Wschodniej^[10]
• Ryōtarō Azuma (1893–1983), gubernator Tokio w latach 1959–1967^[11]
• wadm. Shigeru Fukudome (1891–1971), dowódca i szef sztabu Cesarskiej Marynarki Wojennej
• gen. por. Motoo Furushō (1882–1940), dowódca Cesarskiej Armii Japonii, wiceminister wojny
• gen. baron Giichi Tanaka (1864–1929), dowódca i polityk, premier kraju, zwolennik tworzenia mocarstwowej pozycji Japonii kosztem Republiki Chińskiej^[12]
• Shūjirō Hara (1871–1934), polityk, minister kolejnictwa, minister ds. kolonialnych^[13]
• gen. Senjūrō Hayashi (1876–1943), dowódca Cesarskiej Armii Japońskiej, polityk, premierJaponii. Podjął próbę przekształcenia Japonii w państwo jednopartyjne^[14].
• adm. markiz Heihachirō Tōgō (1848–1934), jeden z głównych autorów zwycięstwa w wojnie rosyjsko-japońskiej. Nazywany był „Nelsonem Wschodu”^[15]
• baron Shigeru Honjō (1876–1945), dowódca Cesarskiej Armii Japońskiej, attaché wojskowy w Chinach, dowódca Armii Kwantuńskiej^[16]
• gen. Ichinohe Hyoue (1855–1931), dowódca Cesarskiej Armii Japońskiej, główny kapłan świątyni Meiji-jingū^[17]
• Hiroya Ino (1891–1980), polityk, minister sprawiedliwości, minister rolnictwa, minister spraw zagranicznych^[18]
• gen. por. Masakichi Inoue (1894-1975), dyrektor Akademii Wojskowej Toyama^[19]
• adm. Shigeyoshi Inoue (1889–1975), admirał Cesarskiej Marynarki Wojennej, attaché wojskowy w Szwajcarii i Włoszech, dowódca 4. Floty, rektor Akademii Marynarki Wojennej Etajima^[20]
• Tsuneo Kanemitsu (1877–1955), polityk, minister zdrowia, minister spraw zagranicznych^[21]
• gen. por. Bunzaburō Kawagishi (1882–1957), dowódca Cesarskiej Armii Japońskiej w drugiej wojnie chińsko-japońskiej, adiutant cesarza Hirohito w latach 1931–1934
• baron Kenjirō Den (1855–1930), polityk, gubernator generalny Tajwanu, minister sprawiedliwości, minister rolnictwa^[22]
• baron Kiichirō Hiranuma (1867–1952), prawnik, polityk, premier Japonii oraz przewodniczący Sūmitsuin (Tajnej Rady) w latach 1888–1947^[23]
• Mokutarō Kinoshita (1885–1945), autor, krytyk literacki i historyk sztuki^[24]
• Ryūsei Kishida (1891–1929), malarz^[25]
• Fuyuhiko Kitagawa (1900–1990), poeta i krytyk filmowy^[26]
• hrabia Hideo Kodama (1876–1947), polityk, minister kolonizacji^[27]
• adm. Mineichi Koga (1876–1947), naczelny dowódca japońskiej Połączonej Floty w latach 1943–1944^[28]
• Hyakuzō Kurata (1891–1943), eseista i dramaturg, zajmujący się tematyką religijną^[29]
• wadm. Takeo Kurita (1889–1977), dowódca 2. floty, w której służyły m.in. krążowniki pancerne „Yamato” i „Musashi”^[30]
• Genji Matsuda (1876–1936), polityk, minister edukacji, minister ds. kolonialnych^[31]
• Tokushichi Mishima (1893–1975), metalurg, odkrywca stali MKM (stopu zawierającego nikiel i aluminium), profesor Tokijskiego Cesarskiego Uniwersytetu^[32]
• Yukio Mishima (1925–1970), pisarz poeta, dramaturg, aktor i reżyser^[33]
• Chikuhei Nakajima (1884–1949), założyciel wytwórni lotniczej Nakajima, minister przemysłu, minister kolejnictwa^[34]
• Kogo Noda (1893–1968), scenarzysta^[35]
• adm. Keisuke Okada (1868–1952), admirał Cesarskiej Marynarki Wojennej, premier Japonii w latach 1934–1936^[36]
• gen. por. Shōzō Sakurai (1889–1985), dowódca Cesarskiej Armii Japońskiej w drugiej wojnie chińsko-japońskiej i II wojnie światowej^[37]
• gen. Shichirō Kataoka (1854–1920), jeden z pierwszych admirałów Cesarskiej Marynarki Wojennej^[38]
• Richard Sorge (1895–1944), niemiecki dziennikarz, doktor nauk politycznych, członek KPD i WKP(b) oraz agent prowadzący działalność szpiegowską na rzecz Związku Radzieckiego^[39]
• Victor Starffin (1916–1957), japoński bejsbolista pochodzenia rosyjskiego, pierwszy profesjonalny miotacz w Japonii^[40]
• marsz. Hajime Sugiyama (1880–1945), dowódca Cesarskiej Armii Japońskiej, szef Sztabu Wojsk Lądowych, Generalny Inspektor Wyszkolenia Wojskowego, minister wojny^[41]
• Masaharu Taniguchi (1893–1985), przywódca ruchu New Thought, założyciel ruchu religijnego Seicho-no-Ie^[42]
• gen. por. Yoshitsugu Tatekawa (1880–1945), dowódca Cesarskiej Armii Japońskiej w II wojnie światowej, ambasador w Związku radziecki, jeden z sygnatariuszy paktu o nieagresji między ZSRR a Japonią^[43]
• Takejirō Tokonami (1866–1935), polityk, minister kolejnictwa, minister spraw wewnętrznych^[44]
• gen. Tomoyuki Yamashita (1885–1946), dowódca Cesarskiej Armii Japońskiej zwany „Tygrysem Malajów”, uznany za zbrodniarza wojennego i stracony^[45]
• marsz. markiz Tsugumichi Saigō (1843–1902), admirał Cesarskiej Marynarki Wojennej w okresie Meiji, polityk, minister spraw wewnętrznych, minister rolnictwa^[46]
• adm. Nishizō Tsukahara (1887–1966), admirał Cesarskiej Marynarki Wojennej^[47]
• Kanzō Uchimura (1861–1930), pisarz i chrześcijański kaznodzieja, założyciel ruchu Chrześcijaństwo bez Kościoła^[48]
• Kazushige Ugaki (1868–1956), dowódca Cesarskiej Armii Japońskiej, dyrektor uniwersytetu Takushoku, gubernator generalny w Korei^[49]
• gen. Jun Ushiroku (1884–1973), dowódca Cesarskiej Armii Japońskie, wiceszef Sztabu Wojsk Lądowych^[50]
• wadm. Yahachi Shibayama (1850–1927), admirał Cesarskiej Marynarki Wojennej, dyrektor ds. uzbrojenia w ministerstwie marynarki^[51]
• Jōtarō Yamamoto (1867–1936), urzędnik, polityk i przedsiębiorca^[52]
• Yōsuke Yamahata (1917–1966), fotograf, autor zdjęć wykonanych dzień po zrzuceniu bomby atomowej na Nagasaki^[53]
• adm. Isoroku Yamamoto (1884–1943), admirał Cesarskiej Marynarki Wojennej, główny dowódca Połączonej Floty, autor planu ataku na Pearl Harbor^[54]
• Akiko Yosano (1878- 1942), pisarka, poetka, pionierka feminizmu, pacyfistka i reformatorka społeczna^[55]
• adm. Zengo Yoshida (1885–1966), admirał Cesarskiej Marynarki Wojennej, minister marynarki^[56]
• gen. Yukihiko Kusunose (1858–1927), dowódca Cesarskiej Armii Japońskiej, minister wojny^[57]
• Shōhei Ōoka (1909–1988), pisarz, krytyk literacki, tłumacz języka francuskiego^[58]
• Rampo Edogawa (1894–1965), japoński pisarz i krytyk, który odegrał ważną rolę w rozwoju literatury kryminalnej^[59]
• Machiko Soga (1938–2006), aktorka filmowa i głosowa^[60]
• Jun Seba „Nujabes”(1974–2010), producent hip-hopowy^[61]
• Rash Behari Bose (1886–1945), indyjski rewolucjonista i bojownik o wolność, założyciel Indyjskiej Ligi Niepodległości, jeden z dowódców Indyjskiej Armii Narodowej^[62]
• Yasuo Yamada (1932–1995), wokalista i aktor głosowy, znany z dubbingowania m.in. Clinta Eastwooda i Kermita^[63]
• Yasui Seiichirō (1891–1962), urzędnik, polityk gubernator Tokio w latach 1947–1959^[64]
• Yasutaka Matsudaira (1930-2011), siatkarz, trener, pierwszy Japończyk w międzynarodowym Volleyball Hall of Fame^[65]
• Yaoko Kaitani (1921-1991), baletnica^[66]