Commandos: Za linią wroga

Commandos: Za linią wroga

Commandos: Behind Enemy Lines

Logo gry
Producent	Pyro Studios
Wydawca	Eidos Interactive Kalypso Media Digital (wersja elektroniczna)[1]
Dystrybutor	Świat: Valve Corporation (Steam)[1] POL: Mirage Media[2]
Seria gier	Commandos
Projektant	Gonzalo Suárez
Artysta	Jorge Blanco
Główny programista	Jon Beltrán De Heredia Olazábal
Kompozytor	David Garcia Morales
Data wydania	20 maja 1998 Wersja pudełkowa: GBR: 20 maja 1998[3] JAP: 20 maja 1998[3] ESP: 1 czerwca 1998[4] POL: 31 lipca 1998[5] USA: 27 sierpnia 1998[6] DEU: 31 sierpnia 1998[7] Steam: Świat: 15 marca 2007[8]
Gatunek	RTS
Tryby gry	jedno- i wieloosobowa
Platforma	Windows
Następna gra w serii	Commandos 2: Ludzie odwagi

Commandos: Za linią wroga (Commandos: Behind Enemy Lines) – komputerowa strategiczna gra czasu rzeczywistego w realiach II wojny światowej, wyprodukowana przez hiszpańskie studio Pyro Studios i wydana w 1998 roku przez Eidos Interactive. Jest to pierwsza część serii gier komputerowych Commandos.

Gracz przejmuje w niej kontrolę nad oddziałem brytyjskich komandosów, sabotujących niemieckie obiekty i instalacje. Mają oni typowe wyłącznie dla nich umiejętności, a ukończenie misji wymaga ścisłej współpracy między nimi. Commandos posiada grafikę dwuwymiarową w rzucie izometrycznym^[9], która została użyta w następnych grach strategicznych z serii.

Gra została pozytywnie przyjęta przez krytyków. Chwalono oprawę audiowizualną i nowatorski sposób rozgrywki, natomiast krytykowano zbyt wysoki poziom trudności.

Misje w grze Commandos: Za linią wroga rozgrywane są na mapie taktycznej. Gracz kieruje niewielką, liczącą do sześciu osób liczbą ludzi o specjalnych umiejętnościach (pełną kontrolę nad wszystkimi żołnierzami można przejąć dopiero w ostatniej misji^[16][17]). Utrata któregokolwiek z nich uniemożliwia wykonanie kolejnych misji, a do sukcesu wymagana jest ścisła współpraca komandosów^[18].

Kierowani komandosi mają ściśle określony zakres umiejętności. Zielony Beret może zabijać Niemców za pomocą noża, przenosić ciała oraz ukrywać się w śniegu lub piasku przed wrogimi strażnikami^[10]. Kierowca jest wprawiony w użytkowaniu pistoletów maszynowych, pojazdów wroga oraz stanowisk ciężkich karabinów maszynowych^[11]. Płetwonurek ma możliwość pływania pod wodą, transportowania innych żołnierzy za pomocą pontonu oraz obsługiwania łodzi^[12]. Saper potrafi ciąć drut kolczasty, zastawiać pułapki na wrogich strażników i obsługiwać ładunki wybuchowe oraz granaty^[13]. Snajper może zabijać wrogów za pomocą karabinu wyborowego^[14]. Natomiast Szpieg potrafi przebierać się za oficera, dzięki czemu może zwrócić na siebie uwagę wrogich żołnierzy^[15]. Wszyscy komandosi posiadają pistolet do obrony przed wrogami^[17].

Wrogowie posiadają sztuczną inteligencję. Niektórzy patrolują okolicę, poruszając się po stałym torze, inni zaś stoją jako straż. Mają określone pole widzenia, dzielące się na dwa rodzaje^[19]. Dalsze pole obrazuje, z jak dużej odległości Niemcy mogą zobaczyć komandosa znajdującego się w pozycji stojącej. Bliższe pokazuje, z jakiej odległości mogą dostrzec żołnierza kierowanego przez gracza, będącego w pozycji leżącej^[20]. Jeżeli wrogowie dostrzegą komandosów w swoim polu widzenia, podbiegają do nich, ostrzeliwują ich i alarmują pozostałych Niemców^[20]. Tak samo dzieje się, gdy usłyszą strzał w małej odległości bądź wybuch, a także gdy zauważą zwłoki własnych żołnierzy^[20]. Niemcy mogą nakazać komandosowi zatrzymanie się (wtedy zabierają go do więzienia) lub zabić go na miejscu^[21].

Komandosi kierowani przez gracza reagują tylko na jego rozkaz – nie mogą samodzielnie bronić się przed atakującymi ich Niemcami^[22]. Zadaniem gracza jest zatem omijanie bądź cicha eliminacja przeciwników w celu wykonania wytycznych misji^[9][23]. Możliwe jest dodatkowo podzielenie ekranu w celu śledzenia ruchu pojedynczego strażnika niemieckiego^[9].

Kampania zawiera 20 misji rozgrywanych w Norwegii, Afryce Północnej, Francji i Niemczech^[18]. Celem misji jest najczęściej destrukcja wrogich obiektów przemysłowych lub wojskowych^[16][17]. Niekiedy trzeba wykonywać zadania związane z ratowaniem żołnierzy oraz działaczy podziemia^[17].

Oprócz kampanii występuje w grze tryb gry wieloosobowej. W rozgrywce wieloosobowej może wziąć udział do 6 osób połączonych przez protokół TCP/IP lub przez Internet^[24]. Polega ona na rozgrywaniu misji z kampanii w trybie współpracy – każdy gracz dostaje określoną liczbę komandosów, którymi może kierować, a zależy ona od liczby grających osób^[18]. Rozgrywaną misję można zapisać w dowolnym momencie^[18].

Recenzje Publikacja Ocena „Gambler” 88%[25] „GamePro” [26] GameSpot 8.4/10[9] IGN 8.2/10[20] „PC Gamer UK” 80%[23] „PC Zone” 8.7/10[27] „Computer Games Magazine” [28] „Computer Gaming World” [29] MeriStation 8.5/10[30] „PC Player” 85/100[18]
Oceny z agregatorów Agregator Ocena GameRankings 81%[31]
Nagrody Organizacja Nagroda „PC Player” Gold Player[32] VUD Złota i Platynowa Nagroda[33][34]

Gra spotkała się głównie z pozytywnym przyjęciem przez recenzentów. Według agregatora GameRankings średnia ocen gry z anglojęzycznych czasopism i stron internetowych wynosi 81%^[31]. Według niemieckiej PC Games Database średnia ocen wystawionych przez niemieckie czasopisma wyniosła 87,5%^[35].

Trent C. Ward z portalu IGN pisał, że gra stanowi dla strategii nowość taką jak Rainbow Six wśród strzelanek pierwszoosobowych^[20]. Chwalił sztuczną inteligencję Niemców^[20]. Z kolei Greg Kasavin z portalu GameSpot zachwycał się izometryczną grafiką, projektem poziomów i wybuchami obiektów na mapie^[9]. Podobnie pozytywnie ocenił oprawę graficzną Greg Ingram z pisma „Computer Games Magazine”^[28]. Steve Owen z pisma „PC Gamer” pisał: „Nie można zaprzeczyć, że Commandos jest grą oryginalną i bardzo wymagającą”^[23].

Wśród wad najczęściej wymieniano wysoki poziom trudności^{[9][20][27][29]}. Recenzent z pisma „PC Zone” nazwał ją „idealną grą dla cierpiących na bezsenność”^[27]. Rafael Stark z hiszpańskiego portalu MeriStation skrytykował też ubogie udźwiękowienie oraz powtarzalną muzykę^[30]. Porównując rodzimą produkcję z turową grą taktyczną Jagged Alliance, stwierdził: „Commandos jest lepszy we wszystkim, z wyjątkiem dźwięku”^[36]. Z rozczarowaniem przyjęto także tryb gry wieloosobowej^[23][28]. Ponadto Peter Olafson z pisma „GamePro” zwrócił uwagę na zbyt niski zakres umiejętności komandosów, z których tylko jeden potrafi rzucać granatami czy też płynąć łódką^[26]. Ponadto Steve Owen zwrócił uwagę na to, że żołnierze strzelają jedynie w pozycji stojącej, co wystawia ich na widok nieprzyjaciela^[23].

W Niemczech gra Commandos: Za linią wroga ze względu na występowanie symbolu swastyki trafiła 24 czerwca 1999 na indeks BPjM i w wersji niemieckiej została ocenzurowana^[37]. Otrzymała zarazem w 1999 roku dwie nagrody: Złotą i Platynową, przyznane przez organizację VUD (Verband der Unterhaltungssoftware Deutschland) za sprzedaż powyżej 200 tysięcy egzemplarzy w Niemczech, Austrii i Szwajcarii^[33][34]. Na całym świecie, do końca 2000 gra Commandos została sprzedana w liczbie miliona egzemplarzy^[38].

W roku 1999^[39] ukazało się rozszerzenie gry nazwane Commandos: Beyond the Call of Duty (w Polsce Commandos: Zadania specjalne^[40]), które zawierało pakiet nowych misji^[40].

• Adams Eric, Wilkinson Lee, Commandos: Behind Enemy Lines Manual. 1998.