Cookeit

Cookeit

okaz na kwarcu z Maine
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	(LiAl4)[AlSi3O10](OH)8[1]
Twardość w skali Mohsa	2,5–3,5[1]
Przełam	blaszkowy[1]
Łupliwość	doskonała[1]
Pokrój kryształu	pseudoheksagonalny, płytkowy, blaszkowy, spłaszczony[1]
Przezroczystość	przeświecający[1], przezroczysty
Układ krystalograficzny	jednoskośny[1], trójskośny
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna[1]
Właściwości mechaniczne	elastyczny, giętki[1]
Gęstość	2,58–2,69 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	biała, żółtawozielona, zielonkawa, różowa, brązowa, szara, liliowa[1]
Rysa	biała[1]
Połysk	woskowy, tłusty, perłowy, jedwabisty[1]
Współczynnik załamania	1,572–1,6 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,014[1] pleochroizm: widoczny; X=Y= bladozielony do różowego to Z= bezbarwny do bladożółtego[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	9.EC.55[1]

Cookeit – minerał z rodziny krzemianów^[1].

Krystalizuje w układzie jednoskośnym lub trójskośnym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju pseudoheksagonalnym, spłaszczonym, płytkowym i blaszkowym^[1][2][3]. Występuje w skupieniach włóknistych, beczułkowatych, promienistych, łuskowatych oraz sferolitycznych^[1][2][3]. Jest minerałem elastycznym, giętkim i przeświecającym do przezroczystego^[1][2]. Posiada białą rysę oraz woskowy, tłusty, jedwabisty bądź perłowy połysk^[1][2]. Jest izostrukturalny z chlorytami^[1].

Występuje w pegmatytach granitowych, żyłach hydrotermalnych oraz w hydrotermalnie przeobrażonych skałach osadowych^[1][2][3]. Towarzyszą mu głównie kwarc, spodumen, petalit, elbait, rubellit, lepidolit, albit, cleavelandyt, fluorapatyt, mikroklin, turmalin, szernikit oraz hydroksylherderyt^[1][2][3].

Występuje w Australii, Brazylii, Kanadzie, Chinach, Czechach, Finlandii, we Francji, Włoszech, na Madagaskarze, Mozambiku, Namibii, Polsce (okolice Piławy Górnej), Rosji, Hiszpanii, Szwajcarii i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kalifornia, Connecticut, Maine)^[1][2].