Cleavelandyt
 w towarzystwie kwarcu z Kalifornii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny | |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa | |
| Przełam |
nierówny/nieregularny, muszlowy[1] |
| Łupliwość |
doskonała, bardzo dobra, niedoskonała[1] |
| Pokrój kryształu | |
| Przezroczystość |
przeświecający, nieprzezroczysty[2] |
| Układ krystalograficzny | |
| Klasa krystalograficzna |
pinakoidalna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
2,6 g/cm3[2] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
jasnobrązowa, biała, niebieska[2] |
| Połysk |
półdiamentowy, szklisty, półszklisty[2] |
Cleavelandyt – minerał, będący odmianą albitu, należący do skaleni[2].
Właściwości
Krystalizuje w układzie trójskośnym[2]. Wykształca kryształy o pokroju płytkowym i tabliczkowym[2][1]. Występuje w skupieniach ziarnistych i masywnych[2]. Jest minerałem kruchym i przeświecającym do nieprzezroczystego[2][1]. Posiada półdiamentowy, szklisty bądź półszklisty połysk[2]. Jest minerałem fluorescencyjnym[1].
Występowanie
Występuje w pegmatytach granitowych oraz pustkach w granicie[2]. Towarzyszą mu głównie albit, apatyt, beryl, mikroklin, cookeit, muskowit, pollucyt, kwarc, spodumen, elbait, lepidolit, szerlit, topaz, kwarc dymny, morganit, turmalin, montmorylonit oraz montebrasyt[2].
Miejsce występowania
Występuje m.in. w Afganistanie, Australii, Brazylii, Kanadzie, Chinach, Norwegii czy Stanach Zjednoczonych (Kalifornia, Kolorado, Maine, New Hampshire, Nowy Meksyk)[2]. W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w okolicach Dzierżoniowa, Piławy Górnej, Starej Kamienicy, Świdnicy, Strzegomia i Żółkiewki[2].