Cyklooktatetraen

Cyklooktatetraen
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
przezroczysta bezbarwna lub żółta ciecz[1]
Wzór Hilla

C8H8

Masa molowa

104,06 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

629-20-9

PubChem

637866

Podobne związki
Podobne związki

cyklooktan

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Cyklooktatetraen – organiczny związek chemiczny, cykliczny węglowodór ze sprzężonymi wiązaniami podwójnymi z grupy polienów. Nie jest aromatyczny, ponieważ nie spełnia reguły Hückla.

Historia

Cyklooktatetraen został po raz pierwszy wytworzony przez Richarda Willstättera w 1905 roku w wyniku eliminacji Hofmanna pseudopelletieryny[3][4]:

Synteza cyklooktatetraenu dokonana przez Willstättera

Struktura

Cyklooktatetraen w konformacji łódkowej

Podczas pierwszych badań stało się jasne, że reaktywność cyklooktatetraenu nie odpowiada chemii związków aromatycznych[5]. Eksperymenty oparte na dyfrakcji elektronów wykazały, że wszystkie długości wiązań węgiel–węgiel są takie same, a wszystkie kąty C−C−C mają 120°, sugerując znaczny stopień rezonansu i konformację koronową[6]. Wkrótce jednak wyniki badań rentgenograficznych wykazały, że danym eksperymentalnym najlepiej odpowiada konformacja łódkowa, z naprzemiennie występującymi wiązaniami pojedynczymi (1,54 Å) i podwójnymi (1,34 Å) i kątami C=C−C wynoszącymi 125°[7].

Występowanie

Cykooktatetraen został wyizolowany z niektórych grzybów[8].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Cyclooctatetraene, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 637866 [dostęp 2024-09-03] (ang.).
  2. ↑ Cyclooctatetraene [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 25 kwietnia 2024, numer katalogowy: 138924 [dostęp 2024-09-04].
  3. ↑ Stephen F. Mason, The science and humanism of Linus Pauling (1901–1994), „Chem. Soc. Rev.”, 26 (1), 1997, s. 29–39, DOI: 10.1039/CS9972600029 (ang.).
  4. ↑ Richard Willstätter, Ernst Waser, Über Cyclo-octatetraen, „Berichte der deutschen chemischen Gesellschaft”, 44 (3), 1911, s. 3423–3445, DOI: 10.1002/cber.191104403216 (niem.).
  5. ↑ A.W. Johnson, Organic Chemistry, „Science Progress”, 35 (139), 1947, s. 506–515, JSTOR: 43413011 (ang.).
  6. ↑ O. Bastiansen, O. Hassel, A. Langseth, The ‘Octa-Benzene’, Cyclo-octatetraene (C8H8), „Nature”, 160 (4056), 1947, s. 128–128, DOI: 10.1038/160128a0 (ang.).
  7. ↑ H.S. Kaufman, I. Fankuchen, H. Mark, Structure of Cyclo-octatetraene, „Nature”, 161 (4083), 1948, s. 165–165, DOI: 10.1038/161165a0 (ang.).
  8. ↑ Merritt Stinson, David Ezra, Wilford M. Hess, Joe Sears, Gary Strobel, An endophytic Gliocladium sp. of Eucryphia cordifolia producing selective volatile antimicrobial compounds, „Plant Science”, 165 (4), 2003, s. 913–922, DOI: 10.1016/S0168-9452(03)00299-1 (ang.).